Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

OPINIEBLADEREN

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

OPINIEBLADEREN

5 minuten leestijd

Ooit was ze de lieveling van Links Nederland, nu ze meer en meer in de arm vanrechts wordt gedreven lijkt ze het bij de eerstgenoemde bedorven te hebben. Jarenlang getreiter en gepest door de KGB hebben haar dermate gehard dat ze ver boven het Nederlandse gekneuter staat. Irina Griwnina, de rebel die in Genève de show stal, kent geen angst.

  Haar optreden in Genève mag dan tot in de uithoeken van deze wereld bekend zijn. De Tijd en de Haagse Post voelen deze week Griwnina aan de tand. In navolging van de Russen is ook De Tijdjoumalist Frénk van der Linden met stomheid geslagen over hetgeen Griwnina hem te zeggen had. „Van sommige verhalen blijf je af. Het verhaal van Irina Grivraiina is zo'n verhaal."
  Bij Van der Linden stort Griwnina haar hart uit. Met haar ouders, die zich toen zij zestien was pas realiseerden dat ze bij een oma ook nog een dochter hadden, heeft ze geen contact meer. „Mijn ouders liegen steeds. Ik wil geen contact meer met mijn ouders. Mijn ouders werken samen met de KGB.

Waanzin
  Diepe haat koestert Irina tegen het Sowjetsysteem en de communistische filosofie. „Het is een filosofie die op een idiote veronderstelling is gebaseerd: de veronderstelling dat de mensen en de maatschappij zich niet meer willen en zullen ontwikkelen als eenmaal het communistische paradijs op aarde is gecreëerd. Waanzin."
  
De Sowjet-leiders houden zich zelf voor de gek en de meeste burgers zijn het geloof in het communisme kwijtgeraakt. „Ze moeten te lang op een huis wachten, hebben te weinig te eten, kunnen niet genoeg kleren kopen, merken dat ze onjuist worden geïnformeerd. Iedereen is ontevreden, iedereen weet dat het systeem een mislukking is. De enige manier om een einde te maken is een revolutie. Maar niemand wil een revolutie. Een revolutie betekent lijden, en er is al zoveel geleden. Beter deze toestand dan een revolutie."
  
Fluisterend: „Beseft u hoeveel pijn het doet zoiets te moeten zeggen? Beseft u dat?". Irina was drie keer in haar leven dicht bij de dood. De derde keer was in de gevangenis. „Als iemand mij probeert te kwetsen lichamelijk of geestelijk, wacht ik dat af. Het gaat altijd voorbij - mijn pijn of mijn leven. Dus is het onmogelijk mij te kwetsen. Om de gevangenis te overleven moest ik geestelijk sterven. Je moet daar afstand van nemen van elk verlangen naar vrijheid. Anders verdrag je de KGB niet. Je moet de onvrijheid accepteren, en dat is de dood accepteren. Het is heel vreemd te sterven en toch door te leven. Je voelt nog pijn na je dood. Het is pijnlijk dan echt sterven." 

Grof
  De Haagse Post neemt wat meer afstand van Griwnina. Het Engels van de dissidente wordt daar in grof Nederlands vertaald. Griwnina zou ingepalmd worden door de VVD en dat terwijl Ina Brouwer van de CPN zich al jaren via stille diplomatie voor haar had ingezet. Het gezeur rond de ontvangst door Nijpels en Dolman op Schiphol pareert Griwnina met de opmerking „Gelukkig wachtten niet alleen de kamerleden mij op, er was op Schiphol ook een groot aantal vrienden."
  Het doel van Irina's missie naar Genève was: „De Sowjets hebben op een buitengewoon prachtige manier hun gezicht laten zien. Een journalist onder normale omstandigheden zou zoiets nooit voor elkaar hebben gekregen. Dat dit me gelukt is, is buitengewoon".
  Niet vertaald maar zo mogelijk van een nog grover Nederlands zijn de woorden, die de Amsterdamse wethouders Schaefer in HP bezigt. Hij keert terug in de landspolitiek en enige vorm van valse bescheidenheid is hem totaal vreemd. „Hard zijn voor mensen, dat moet soms, ja. Dan moet je een politiek risico nemen omdat je vindt dat je ook de zwaarste verantwoordelijkheid hebt voor het besturen van de stad. Dat is soms best niet makkelijk. Dat is soms hard."

Hoger loon
  Hard zijn ook de cijfers die De Tijd publiceert over de arbeidstijdverkorting. Bijna zestig procent van de werknemers kiest als ze mogen kiezen tussen hoger loon en korter werken voor hoger loon. FNV-voorzitter Pont zwakt de enquête-uitkomst wat af door te stellen dat het om een persoonlijke keus gaat.
  De jongste strategienota van de PvdA „Nog een half jaar..." getuigt volgens Vrij Nederland van weinig zelfvertrouwen. „Het zou zo moeten zijn, dat er geen teksten naar buiten worden gebracht, die afbreuk doen aan het beeld van de PvdA (...). Met name bij kieziers die zich nu schoorvoetend tot ons bekenenen, kan een schrikreactie optreden wanneer het oude „vertrouwde" beeld van over straat rollende PvdA-figuren weer opdoemt."

  Hervormd Nederland belicht de ontwikkelingen in Suriname. „Als de opschorting van de herstelbetalingen, ons bloedgeld één positief feit heeft opgeleverd, is het wel dat we het nu zelf moeten doen. (...) „Het komt er op neer, dat er in Suriname nu eerst een hele Augiasstal moet worden opgeruimd."

Mannenbroeders
  
In zowel Elseviers Magazine als Elseviers Weekblad confrontaties tussen gereformeerde mannenbroeders". In Elseviers Weekblad kruist Hannie van Leeuwen de degens met staatssecretaris De Graaf over de vernieuwing van de sociale zekerheid. Van Leeuwen heeft zware kritiek op De Graaf maar toch: „Ik ontken niet dat er ingrepen nodig waren. Ik vind dat jullie hadden kunnen volstaan met misschien ter bespreking stellen of tijdelijk de zeventig procent nog wat lager zou moeten. Daar valt met mij over te praten.

  In EM discussiëren prof. De Gaay Fortman en prof. Kuitert over de kerk en de politiek. De politiek is voor de kerk volgens Kuitert een groot gevaar. „Politiek moet, maar we moeten ons niet te veel illusies maken over de manier waarop zij wordt uitgeoefend. En vooral: het moet niet op de wijze van de politiek de kerk binnenkomen, willen niet alle verhoudingen de liefdeloosheid van de politiek oplopen. Politisering verpolitiekt de kerk en maakt haar een ruïne."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 december 1985

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

OPINIEBLADEREN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 december 1985

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken