Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

EEN ROEPENDE IN DE WOESTIJN?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

EEN ROEPENDE IN DE WOESTIJN?

2 minuten leestijd

De Nederlandse bevolking is de afgelopen tien jaar anders gaan denken over actieve euthanasie. Het percentage van hen die een dergelijke ingreep volstrekt afwijzen is duidelijk gedaald, tenwijl een wat groter deel van de bevolking thans veel begrip heeft voor een dergelijke vorm van levensbeëindiging. Deze vergelijking van enquêteresultaten die onlangs gepubliceerd werd, behoeft ons niet, te verwonderen.
De christelijke noties met betrekking tot leven en dood zijn in onze maatschappij immers steeds meer te loor gegaan. Dat heeft ook z'n consequenties voor de houding ten opzichte van euthanasie, al moet daar tegelijkertijd bij gezegd worden dat de stand van de medische wetenschap ons thans voor problemen plaatst die vroeger niet aan de orde waren.
Maar dat neemt niet weg dat het verdwijnen van allerlei barrières die vroeger bestonden tegen het toepassen van euthanasie (barrières van juridische en morele aard) ons met zorg moet vervullen. In dit verband verdient zeker onze aandacht de ongewoon felle uitval die de criminologe prof. dr. C. I. Dessaur recent in het maandblad Delict en Delinquent deed in de richting van de euthanasie-aanhangers.
Zij nam bepaald geen blad voor de mond. Euthanasie noemde zij een vrijbrief voor psychopaten. Zij sprak van „doodsengelen" die straks ruim baan krijgen en beklemtoonde de nationaalsocialistische achtergrond van het euthanasiedenken. Ook legde zij de nadruk op de samenhang die er is tussen het vrijgeven van abortus en euthanasie.
Ook al beroept zij zich niet op de Bijbel, toch is haar „hartekreet" van grote betekenis. Al moet tevens gevreesd worden dat die — ook in de wetenschappelijke wereld — zal zijn als de stem van een roepende in de woestijn.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 13 januari 1986

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

EEN ROEPENDE IN DE WOESTIJN?

Bekijk de hele uitgave van maandag 13 januari 1986

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's