Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Verjaarsdagspartij

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Verjaarsdagspartij

4 minuten leestijd

<br />

Kabinetten worden in het Nederlandse niet op een achternamiddag gefor meerd. Moeizaam moeten onder handelaars somtijds maanden achtereen, pogen tot een vergelijk te komen. Van kabinetsformateurs wordt daarbij verwacht dat ze over een behoorlijke dosis behendigheid beschikken. Achterdochtige journalisten loeren immers achter iedere deur.

Er is een tijd geweest, niet eens zo lang geleden, dat formateurs verslag gevers op alle mogelijke manieren trachtten te omzeilen. Journalisten concludeerden meer uit het gaan en staan van een formateur dan uit diens woorden. Is het verwonderlijk dat geprobeerd werd beroepspottekijkers op veilige afstand te houden?

Een der listigste formateurs die Nederland ooit gekend heeft was mr. J. H. van Schalk, een vooraanstaand man in de KVP van na de oorlog. Van Schalk was een meester in het om de tuin leiden van nieuwsgierigen, iets  waarvoor hij tal van trucjes bedacht.

In 1948 werd hij tot formeren geroepen nadat de verkiezingsuitslag een duidelijke „ruk naar rechts" te zien had gegeven. Politieke smaakmakers leidden daaruit af dat de rooms-rode combinatie hard nodig aan verbreding van de basis toe was, al was het alleen maar om de Indonesiëkwestie tot een bevredigende oplossing te brengen.

De onderhandelingen met de pas opgerichte VVD geschiedden in het diepste geheim. Belangrijkste liberale kandidaat voor een ministerspost was de bierbrouwer mr. D. U. Stikker. Deïé werd tot zijn niet geringe verbazing door de formateur opgebeld met de mededeling dat hij zijn opwachting kon maken in het rk-ziekenhuis aan het Haagse Westeinde. Daar, afgescheiden van al te opdringerige schrijvers werd operatie één van de formatit voltooid.

Het tweede onderhoud had plaats bij freule Wttewaal van Stoetwegen, die vlak om de hoek van Van Schalk, in de Laan van Meerdervoort woonde. Om alle argwaan reeds bij voorbaat de kop in te drukken verzon Van Schalk de smoes dat de freule die dag jarig was. Onder het mom van een verjaardagsvisite zouden de onderhandelaars elkaar dan bij de CH-politica ontmoeten.

Zo gezegd zo gedaan. Stikker meldde zich op het afgesproken tijdstip bij de freule en tien minuten later stonden de heer en mevrouw Van Schalk op de stoep. Compleet met een bos anjers voor „de jarige". Eenmaal verwelkomd werden de beide heren getracteerd op de grondwet, twee blocnotes, een doos sigaren en een kop koffie. Fase twee van deformatie kon beginnen.

Maar de wereld is klein en Nederland nog kleiner. Een attent verslaggever van het Vrije Volk kwam erachter dat ten huize van de freule iets niet in de haak was. Hij belde haar op met een strikvraag: „Freule, mag ik u even komen opzoeken?" „Nee", antwoordde de verbouwereerde jonkvrouw, „ik heb bezoek voor mijn verjaardag ".

Doch de redactie van het Vrije Volk bleek niet voor een gat te vangen. Nadat een hunner mevrouw Van Schalk met de anjers bij de freule naar binnen had zien gaan stelde hij een nader onderzoek in waarvan de uitkomst luidde dat de CHU-vertegenwoordigster niet op 1 augustus, maar op 1 januari voor het eerst het levenslicht had gezien. „ U bent helemaal niet jarig "antwoordde het Vrije Volk dan ook, „dat hebben we net opgezocht".

Bijna was de opzet mislukt, maar het vernuft van de freule redde de formatie. Toen ze de volgende dag aangeschoten werd door een andere verslaggever zette zij journalistiek Nederland op het verkeerde been met de opmerking: „ Waarom denkt u er niet aan dat Van Schalk mij kan vragen als minister?" Men trapte erin: „O, freule, wat zou het enig zijn als u de eerste vrouwelijke minister werd!"

Twee weken later stond het kabinet-Drees-Van Schalk op de trappen van paleis Huis ten Bosch. Doch hoe goed de verslaggevers ook tuurden, tussen alle heren was niet één vrouw te ontdekken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 juli 1986

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Verjaarsdagspartij

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 juli 1986

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken