Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Libische ballingen vinden gastvrij onthaal in Egypte

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Libische ballingen vinden gastvrij onthaal in Egypte

Onder het genot van zoete thee worden plannen gemaakt voor Gaddafi's val

4 minuten leestijd

CAIRO - Een Libische balng spreekt een menigte toe in e Egyptische hoofdstad Cairo, lij eist het vertrek van Moemmar Gaddafi en wordt luid )egejuicht door zijn gehoor, en balHng uit een ander land an Libië zou direct worden pgepakt door de Egyptische olitie.

Egypte is traditioneel een gastvrij ind voor politieke vluchtelingen, .aar vrijwel altijd wordt asiel uituitend verleend op voorwaarde dat e vluchteling zich zal onthouden in politieke activiteiten. Alleen voor ibische vluchtelingen wordt een uitjndering gemaakt. Direct na de staatsgreep van Moenmar Gaddafi in 1969 leken Egypte 1 Libië een broederlijke toekomst gemoet te gaan. De groot-Arabische ïdachte van Gaddafi kreeg vorm in .'n Federatie van Arabische Repulieken, die in 1971 werd gevormd oor Libië, Egypte en Syrië. Van de rabische Unie waarover door Gadafi en president Sadat afspraken erden gemaakt, kwam niets terecht, et keerpunt kwam in 1973, toen Gaddafi weigerde deel te nemen aan de Jom-Kippoeroorlog tegen Israël, omdat Egypte en Syrië hem niet ver genoeg wilden gaan.'

Scheldpartijen

In 1977 kwam het zelfs tot een grensoorlog die vier dagen duurde, maar sindsdien zijn de vijandelijkheden min of meer beperkt gebleven tot scheldpartijen. De Libische pers noemt president Moebarak steevast „de dolle hond". De spanning blijft echter om te snijden.

„Allereerst moeten we af van de heerschappij van Gaddafi", zegt Mohamed Joesef al-Magariaf tijdens de demonstratie in Cairo. Al-Magariaf is een voormalig bondgenoot van Gaddafi en was zelfs diens ambassadeur in India.

Zijn publiek \n Cairo bestaat uit een handjevol studenten en ongeveer 300 mannen van middelbare leeftijd, van wie enkelen zich voor de gelegenheid hebben getooid met de traditionele rode fez.

Terwijl kleine glaasjes gloeiende thee worden rondgedeeld, legt AlMagariaf uit wat de doelstellingen zijn van zijn organisatie, het Nationaal Front voor de Redding van Libië. Dit overkoepelende front van acht verschillende organisaties is de grootste beweging die zich verzet tegen Gaddafi en zou ook binnen Libië de grootste aanhang hebben.

Als Gaddafi verdreven is, vertelt Al-Magariaf, moet er in Tripoli een voorlopige regering worden gevormd, die samen met een Hoge Raad een nieuwe grondwet opstelt, verkiezingen uitschrijft voor het presidentschap en een volksvertegenwoordiging en vervolgens de macht overdraagt aan het volk.

Na de bijeenkomst vertelt Al-Magariaf dat hij nooit problemen heeft met de Egyptische regering. Integendeel, hij wordt door de regering zelfs voorzichtig aangemoedigd, vertelt hij.

Onvrede

Al-Magariaf is een neef van een van Gaddafi's strijdmakkers tijdens de omverwerping van de corrupte monarchie van koning Idriss in 1969. Al-Magariaf werd benoemd tot president van de rekenkamer van de revolutionaire regering. Maar al gauw ontdekte hij dat de nieuwe regering nauwelijks minder corrupt was dan die van de koning.

De oud-bureaucraat vertelt dat hij zijn onvrede mogelijk niet genoeg verborgen heeft gehouden. In 1980 was hij een van de eersten die moesten opstappen toen Gaddafi's 'culturele revolutie' begon en jonge revolutionaire gardisten gewapend met diplomatieke paspoorten de macht overnamen in de ambassades die in het vervolg volksbureaus zouden heten.

„Gaddafi is de eerste en belangrijkste reden voor alle schade en rampen waardoor ons land is getroffen", zegt Al-Magariaf. „De enige oplossing voor het probleem van ons volk met Gaddafi en zijn regime is hem af te zetten".

De toegang tot het gebouw van de Libische Studentenbond, waar de bijeenkomst wordt gehouden, wordt bewaakt door de Egyptische politie. In de nabije omgeving staan vier vrachtwagens met manschappen. De Egyptische regering beschermt de Libische ballingen zo goed mogelijk, en vooral mensen als Al-Magariaf die hoog op de zwarte lijst van Gaddafi staan.

Dreigement

Al-Magariaf zegt dat alleen in Egypte al 1000 Libische ballingen zijn vermoord, op een gemeenschap van in totaal 10.000 mensen.

Radio Tripoli herhaalde kortgeleden een dreigement tegen de ballingen die verblijven bij „de dolle hond IV^oebarak". De radio waarschuwde Egypte tegen het steunen van terroristen en zei dat Libië terroristen zal aanpakken, waar zij zich ook bevinden.

Het Nationaal Front heeft intussen afdelingen in alle landen waar Libische ballingen wonen, maar de belangrijkste afdeling is gevestigd in Cairo. Al-Magariaf was een van de oprichters en is nu secretaris-generaal.

Reden om vanuit Egypte te opereren: „Het hgt dicht bij onze grens en Egypte beschermt politieke vluchtelingen van oudsher. Egypte heeft ook de meeste en slechtste ervaringen met Gaddafi".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 18 februari 1987

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Libische ballingen vinden gastvrij onthaal in Egypte

Bekijk de hele uitgave van woensdag 18 februari 1987

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken