Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Een verwerpelijke luxe

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een verwerpelijke luxe

Werk van jonge Belgische architecten in Rotterdam

4 minuten leestijd

Belgische architecten blijken gebukt te gaan onder een chronisch gebrek aan overheidsinteresse voor hun vakgebied. „Regelmatig wordt men geconfronteerd met een geïnstitutionaliseerde onverschilligheid, zelfs vijandigheid tegenover architectuur. De afwezigheid van interesse bij politici voor architectuur is groot en vertaalt zich in ons bebouwd milieu".

„De wil om iets te realiseren waar architectonische kwaliteiten primeren is meestal onbestaand. Investeren in architectuur wordt nog steeds gezien als onbelangrijk, als een luxe die men als het ware hardnekkig moet verwerpen. Als gevolg van het toekennen van belangrijke openbare bouwopdrachten aan architecten op basis van hun partijpolitieke bindingen en niet om hun creatief vermogen is het dan ook niet zo verwonderlijk dat België weinig interessante overheidsarchitectuur bezit met een internationale weerklank".

Onze zuiderburen klagen deze hun nood in de catalogus bij de tentoonstelling "Jonge architecten in België". De tentoonstelling is vorig jaar te zien geweest in het Museum voor Sierkunst in Gent en loopt tot en met volgende week in "Galerie Westersingel", het onderkomen van de Rotterdamse Kunststichting. Zoals wordt opgemerkt door een van de organisatoren; „Architectuurtentoonstellingen en -publicaties blijven problematisch omdat zij nooit de realiteit omvatten. In feite kan men architectuur enkel lijfelijk ondergaan".

Als dus een tentoonstelling een flauwe afspiegeling is van wat er in werkelijkheid is te zien, dan moet het op papier helemaal moeilijk over te brengen zijn. Kortom, voor het 'zien' van de diverse ontwerpen is enig voorstellingsvermogen nodig. Temeer daar het bepaald geen alledaagse bouwsels zijn waarmee deze architecten naar buiten komen.

Tempel
Zo ontwierp Bellemans voor een gewoon gezin met drie kinderen een soort tempel, waarbij veel met glas werd gewerkt. Een van de gevels is voorzien van een paar pseudo zuilen. Wat basiskennis van de antieke terminologie is vereist om de toelichting bij het ontwerp enigszins te kunnen vatten. Probeer zonder die kennis de volgende passage, al was het slechts gedeeltelijk, maar eens te vatten: duidelijk herkenbare onderdelen: stylobaat, gekanneleerde zuilen, intercolumnia, echinus en abachus, architraaf, fries met trigliefen en metopen, fronton en tympaan en andere samenstellende delen, inclusief enkele contractie en kromming van het entablement, exclusief entasis en peripteros: een educatieve les in de bouwkunstgeschiedenis of een uiting van neo-eclecticistae of een eigenwijze mardagiaanse oefeningvan de auteur?"

Verrijkt
In Oudenaarde staat een huis en dat huis dat werd verbouwd. Of liever gezegd: „Op een intelligente wijze verrijkt zonder dat de bestaande structuur van de woning werd ontwricht".
Het is misschien wat flauw om telkens dergelijke stukjes wollig proza te citeren, maar wat moet je als eenvoudig burger toch aan met opmerkingen als: „Maar de actie resulteert in een ambiguïteit; naast hun omhelzing van het reële zijn de interventies ook haltes in een imaginaire reis. Versterkt in dit onderwerp is ook het inzicht dat de architectuur ook een afschrijving kan zijn van fysieke gestes: het aanwijzen, snijden, drukken, aanraken, delen"? Om nog maar te zwijgen van zweverigheden als „De architectuur is er door een arbeid. De architectuur is arbeid" tn „Een houding van aanvaarding en wil".

Verademing
Vergeleken daarbij is het een verademing om te zien hoe Crepain, die in Brasschaat een apotheek heeft neergezet, in gewone 'banale' technische taal vertelt wat hij precies heeft uitgevoerd. „Links van het dubbelhoge gelijkvloers een galerij doorlopend over de ganse diepte, aansluiting gevend op de buitentrap van de appartementen en de "sluipweg" langs het bureeltje en het bereidingsgedeelte. Deze galerij verbergt de onregelmatige vorm van de linkerscheimuur en loopt over de noodzakelijke bergingen en sanitair van de apotheek".
Het had ook anders gekund, want in de inleiding van de catalogus wordt over deze architect gezegd: „Reële bouwopdrachten met een specifieke programma van eisen leiden bij Crepain doorgaans tot betere architectuur dan wanneer hij vertrekt vanuit een verhaal om zijn ontwerp te verantwoorden".
Wie toch in "Galerie Westersingel" is, loopt natuurlijk meteen even door naar de eerste verdieping, waar ongeveer vijfhonderd prentbriefkaarten worden geëxposeerd. Architecten, stedebouwkundigen en in architectuur geïnteresseerden uit binnen- en buitenland geven hierin een beeld van wat zij onder architectuur verstaan.
"Galerie Westersingel", Westersingel 8, Rotterdam, is dinsdag tot en met zaterdag geopend van 11.00 tot 17.00 uur.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 17 oktober 1987

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Een verwerpelijke luxe

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 17 oktober 1987

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken