Bekijk het origineel

„Afkicken kan straks niet meer in Amsterdam''

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

„Afkicken kan straks niet meer in Amsterdam''

Christelijke hulpverlening aan verslaafden doorn in het oog van gemeenteraad en college

7 minuten leestijd

AMSTERDAM - Ongeveer 25 procent van het aantal verslaafden die bij het crisis-opvangcentrum van de vereniging Tot Heil des Volks om hulp vragen, raakt definitief van de drugs of andere verslaving af. En dat is een zeer hoog percentage, vertelt directeur J, J. Frinsel van de vereniging. Of het Amsterdamse centrum echter nog lang haar werk kan doen, is de vraag. Donkere wolken pakken zich samen boven de "evangelische hulpverlening aan verslaafden". De gemeente Amsterdam dreigt de subsidiekraan voor de christelijke vereniging dicht te draaien. Binnenkort valt de beslissing. Slechts één raadslid is voor voortzetting van de financiële hulp: Roel van Duin van Groen Amsterdam. Een motie van hem wordt deze week in de raad behandeld.

Opmerkelijk dat juist deze linkse Amsterdammer voor de evangelische vereniging -op reformatorische grondslag!- op de bres springt. Tijdens een van de deze maand gehouden begrotingsvergaderingen weerlegde hij de argumenten van B en W om de geldkraan dicht te draaien. Volgens het college is het evangelische crisis-opvangcentrum aan de Willemstraat een landelijke instelling, omdat 80 procent van de verslaafden die daar afkicken van buiten de gemeente komt. Verder vinden de Amsterdamse vroede vaderen dat er niet genoeg wordt samengewerkt met andere drugs-hulpverleningsinstellingen in de hoofdstad. De vraag is echter of dit de eigenlijke reden is om geen geld meer te geven. Behalve de gemeenteraad is niemand het met de stopzetting van de financiële bijdrage eens. De vereniging zelf -natuurlijk- niet, de andere opvangcentra niet, de buurtbewoners niet en zeker de gasten van het crisis-opvangcentrum niet. Het CDA wel.

CDA-woordvoerder Bruins-Slot deelt de argumenten van het gemeentebestuur. Het raadslid ontkent echter dat er direct al een einde komt aan de geldstroom van 350.000 gulden naar de vereniging. „De wethouder heeft toegezegd dat er eerst overleg gepleegd zal worden met het ministerie" van WVC. Het Rijk zal de subsidie moeten overnemen. Daarna zal het voorstel van het college nog eens in een commissievergadering aan de orde komen. Het is niet zo dat er deze week tijdens de afronding van de begrotingsbehandeling, al een definitief besluit valt. Daarmee wil ik natuurlijk bij de vereniging geen valse verwachtingen wekken".

Het einde

Het opvangcentrum kan niet zonder de Amsterdamse subsidie, vertelt directeur Frinsel. „Dat betekent het einde van het opvangcentrum. Met de vrijwillige bijdragen van particulieren en de 150.000 gulden van WVC alleen is het centrum niet te exploiteren. Het is nog maar de vraag of WVC de Amsterdamse subsidie overneemt. Het is goed mogelijk dat ook WVC stopt met de financiële bijdrage. De argumenten die het gemeentebestuur gebruikt, zijn beslist onjuist. We zijn juist wel op Amsterdam gericht. Drugsverslaving is een specifiek Amsterdams probleem. Eveneens is er wel degelijk overleg met de andere hulpverleningscentra in Amsterdam. Verregaande samenwerking is natuurlijk onmogelijk, gezien onze werkwijze en filosofie. Wij verstrekken geen methadon, schone spuiten of condooms. De andere centra wel. Afkicken gebeurt hier zonder medicijnen of andere hulpmiddelen: de zogenaamde cold turkey methode. We vermoeden dat het eigenlijke argument om ons subsidie te weigeren het feit is dat we een christelijke instelling zijn en dat een van onze andere projecten hulp aan homofielen is. Door middel van het evangelie proberen we deze mensen op een andere weg te brengen en dat bevalt de gemeente niet. Tijdens een raadsvergadering is dat ook door de PSP gezegd".

Niet juist?

„Een volstrekt uit de lucht gegrepen denkwijze", meent Bruins-Slot. „Het gereformeerde opvangcentrum -ook christelijk- krijgt een gigantisch bedrag aan subsidie en zij helpt ook mensen van buiten Amsterdam...". Dus dit opvangcentrum zal straks ook financieel gekort worden? Aarzelend Nee, want de Regenboog is een van de belangrijke, pijlers van de drugs-hulpverlening in Amsterdam die precies in ons beleid past. Een aantal jaren geleden heeft Amsterdam besloten haar drugsbeleid te wijzigen. Afkicken, waarbij slechts een klein aantal verslaafden geholpen kan worden, wordt daarbij niet toegejuicht.

Er moet een zo groot mogelijke groep mensen bereikt worden. Dat kan alleen via het bieden van een minimum-pakket: onder andere het verstrekken van methadon en schone spuiten. We hadden de keuze tussen of veel mensen in de kraag pakken of slechts een kleine groep van de drugs af brengen. We hebben gekozen voor het eerste. Gezien het enorme aantal verslaafden hier is het voor ons noodzaak om er zo over te denken. Bovendien zet ik er vraagtekens bij of de cold turkey-methode wel de meest verstandige is. Die kan in iedere huiskamer toegepast worden".

Met andere woorden: Amsterdam -het CDA inbegrepen- is het niet eens met de gebruikte methode. Afkicken mag niet. Dat is de eigenlijke reden dat Het Heil geen cent meer krijgt. En als de vereniging inderdaad die 350.000 gulden moet missen, dan zal het „enige afkickcentrum" in Amsterdam gesloten moeten worden. Het CDA weigert de motie van Groen Amsterdam -die pleit voor voortzetting van de subsidie- te steunen. „We hebben niet de overtuiging dat we met Van Duin een coalitie aan moeten gaan. Hij is te porren voor welk oppositioneel standpunt dan ook", verdedigt Bruins-Slot het standpunt van de CDA-fractie.

Niet noodlijdend

„Als we die 350.000 gulden niet meer krijgen, moet het opvangcentrum dicht", verzekert Frinsel. .,We zijn zeker geen noodlijdende vereniging, maar met de vrijwillige bijdragen die we nu krijgen -ongeveer 750.000 gulden- is het onmogelijk om het afkickcentrum open te houden. Of we moeten van particulieren, verenigingen en kerken tweemaal zoveel krijgen als nu het geval is We functioneren nu al achttien jaar met uitstekende resultaten en het zou jammer zijn als dat niet meer zou kunnen. Bovendien moeten er dan zeven mensen ontslagen worden".

De overige projecten van "Het Heil" zullen voorlopig weinig of geen hinder ondervinden van de Amsterdamse plannen. Alleen het afkickcentrum wordt getroffen. Wel zal op termijn het voortbestaan van «het Buitencentrum en de Boerderij In gevaar komen. Op deze plaatsen worden exverslaafden verder begeleid. Beide projecten worden door de vereniging zelf bekostigd. In het crisis-opvangcentrum geld oen maximum-verblijfsmogelijkheid van drie maanden. In het buitencentrum kunnen de exverslaafden een half jaar blijven. Voor de boerderij in het Groningse Heeten geldt in theorie geen vaste verblijfsduur. Naast de drugshulp kent de vereniging nog 't Scharlaken Koord, voor hulp onder prostituees, de twee jeugdhotels Eben Haëzer en The Shelter in Amsterdam, het bureau Evangelische Hulp Aan Homoseksuelen 'en het maandblad De Oogst.

De dreigende wolk boven het opvangcentrum is ook daar niet onopgemerkt gebleven. Volgens projectleider Krijn de Jong wordt er door zowel hulpverleners als verslaafden veel over gepraat. Een oud-gast heeft zelfs een brief naar de Koningin geschreven. De mening van de gasten laat niets aan de verbeelding over. „Ronduit idioot en belachelijk wat de gemeente uithaalt. Er is geld genoeg voor cultuur, de Stopera en andere onbenullige zaken, maar niet voor dit soort werk". De zeven jongeren, die op dit moment in de Willemstraat verblijven, zijn woedend, maar beseffen tegelijkertijd dat ze machteloos staan. Het is voor hen onbegrijpelijk dat jongeren die van de drugs af willen straks niet meer in Amsterdam geholpen kunnen worden. In het centrum is plaats voor maximaal twaalf mensen en volgens De Jong is er meestal aanbod genoeg.

De therapie bestaat uit vier elementen: werken, sport, ontspanning en de persoonlijke gesprekken. Tijdens dit laatste onderdeel wordt onder meer de persoonlijke motivatie om af te kicken gestimuleerd. Tijdens het verblijf, waarvoor de verslaafden een eigen bijdrage moeten betalen (maximaal 600 gulden per maand), mogen zij acht weken niet zonder begeleiding de straat op. Eveneens is een verhouding tussen jongens en meisjes verboden. De slaapzalen zijn dan ook strikt gescheiden. De maaltijden worden begonnen en afgesloten met stil gebed.

Wil het centrum blijven voortbestaan, dan zullen de bijdragen verdubbeld moeten worden. Ook voor de kerken is hier een taak weggelegd, meent directeur Frinsel. Van de reformatorische kerken komt er -tot nu toe- alleen hulp van plaatselijke christelijke gereformeerde en hervormd-gereformeerde kerken. Ook een financiële bijdrage van het overige deel van de gereformeerde gezindte is voor de vereniging, maar met name voor verslaafden die een nieuw leven willen beginnen van levensbelang.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 22 februari 1988

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

„Afkicken kan straks niet meer in Amsterdam''

Bekijk de hele uitgave van maandag 22 februari 1988

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken