Al Kabir-moskee Amsterdam ziet af van bouw minaret

De Wet openbare manifestaties staat de oproep tot gebed vanaf een moskeetoren toe. De oproep kreeg daardoor dezelfde wettelijke bescherming als het luiden van een kerkklok. De gemeente Amsterdam heeft vastgesteld dat het ritueel alleen op vrijdag tussen 12.00 en 14.00 uur gedurende vijf minuten mag plaatsvinden. Het bestuur van de Stichting De Moskee verzocht een minaret in Arabische stijl te mogen bouwen. Het plan wekte echter de afgelopen twee jaar nogal wat beroering. Bezorgde buurtbewoners, verenigd in de Belangenvereniging Weesperzijdestrook, konden tijdens een hoorzitting in oktober hun bezwaren toelichten. Niet alleen de minaret, maar ook de in 1982 opgerichte moskee bleek een bron van ergenis Xe zij n.

Sinds 1986 trekt het gebedshuis steeds meer allochtone -overwegend Marokkaanse- moslims. Hun auto's staan op de schaarse parkeerplaatsen. Een computerbedrijf, dat in de afgelopen vier jaar veel in de uitbreiding van haar huisvesting investeerde, dreigde de stad te verlaten als de problemen met de bereikbaarheid nog groter zouden worden.

De moskee in het voormalige fabrieksgebouw werd steeds groter. In het pand werd een koranschool, een logeergelegenheid en een conferentieruimte ondergebracht. Na verloop van tijd begonnen de moslims voor de moskee een straathandel, maar die is inmiddels verboden. Ze zetten hun activiteiten binnen voort.

Stoorzender

De omwonenden vreesden dat door een minaret de toeloop en overlast alleen maar groter zou worden. Op vrijdag en tijdens de vastenmaand ramadan lijkt het nu al op klein-Marokko, betoogde een van hen. Moskeegebruikers zouden luidruchtig zijn en buurtbewoners de regels van de islamitische religie opdringen. Honden mochten niet meer langs de moskee lopen (moslims beschouwen de hond als een onrein dier, WHS). Vrouwen die voor hun huisdeur in het zonnetje zaten, werden door boze Marokkanen weggejaagd.

Voorzitter B. Jacobs van de belangenvereniging, die enkele huizen van de moskee af woont, geeft toe dat er bewoners waren met (bijna-)racistische bedoelingen, maar volgens hem waren het maar enkelen. „Onze vereniging heeft niets tegen de Marokkanen. Aan beide zijden zijn fouten gemaakt. Waar wij ons het meeste zorgen om maken, is het gezicht van de Amsteloeyer. De torenhoge minaret zou een stoorzender zijn tussen de monumentale panden. Hij steekt zes meter boven de voorgeschreven hoogte van de huizenrij uit. De oosterse bouwstijl past hier niet".

Jacobs, die jarenlang les gaf aan buitenlanders, heeft er geen moeite mee dat de Marokkanen hun auto voor het provisorische gebedshuis parkeren. „Ze betalen net als wij wegenbelasting. Dubbelparkeren is niet toegestaan, maar de politie treedt daar niet tegen op. De imam (de voorganger bij de vrijdagse gebedsdienst, WHS) zou overigens de moslims verzoeken met de fiets te komen. En ach, die handel op straat viel ook wel mee. Voor C&A op het Damrak wordt ook gehandeld. Echt veel last van die groentestalletjes hadden we hier niet".

Geen problemen

De voorzitter is tegen een verdere uitbreiding van de moskee en haar activiteiten. „In dat geval zou het voor de Marokkanen en voor de buurt beter zijn als er een andere gebedsruimte wordt gezocht. De moskee heeft bij voorbeeld onvoldoende sanitaire voorzieningen. Als het druk is doen de mensen en kinderen hun behoefte tegen bomen en in portieken".

Vanuit de open, getraliede ramen klinken op woensdagmiddag, zaterdag en zondag zangerige kinderstemmen. De moslimjeugd wordt in de leslokalen gedeelten uit de Koran, kennis van de Arabische taal en de Marokkaanse cultuur bijgebracht. De koranteksten 'weerkaatsen' tegen de muren van de omliggende woningen. Tot grote ergernis van de bewoners. Jacobs: „Een moskee met boven en links en rechts woonhuizen, dat gaat gewoon niet. Een minaret zou de overlast nog meer verergeren. Van de omwonenden is 95 procent niet geïnteresseerd in de rituele boodschap aan Allah. Je kunt mensen niet dwingen om daar iedere week naar te luisteren".

Het moskeebestuur wil niet dat een minaret de relatie met de buurtbewoners zou verstoren. Tweede voorzitter A. Oulali: „Wij willen geen problemen; daar willen we juist van af'. Het besluit om af te zien van de bouw is het gevolg van een gesprek met ambtenaren van de projectgroep OosterparkbuurtAVeesperzijdestrook (een gemeentelijk orgaan). „Wij hoorden dat we binnen twee maanden moesten gaan bouwen, maar daar hebben we geen geld voor. Als we dat eerder hadden geweten, hadden we de bouwvergunning niet eens aangevraagd", zegt Oulali.

Afspraken

Volgens R. -Vesters van de projectgroep is er met het moskeebestuur ook een aantal afspraken gemaakt om de overlast te beperken. „De gemeente zal een akoestisch onderzoek verrichten. Daarnaast zal het winkeltje in de moskee moeten beschikken over de benodigde vergunningen en het bestuur is verplicht om de verhuurde woningen boven de moskee te onderhouden". Het bestuur van Stichting De Moskee heeft te kennen gegeven dat de stichting haar moskee beschouwt als een kleinschalige ge-bedsruimte. Indien er behoefte bestaat aan uitbreiding, zal zij moeten uitzien naar een andere locatie.

Jacobs beseft dat de gedachte aan verhuizen voor de moslims moeilijk is, omdat ze zoveel geld in de moskee hebben gestoken. Toch kwam hij met een mogelijke oplossing: een leegstaande rooms-katholieke kerk in de James Wattstraat. De kerk heeft een toren. Er hoeft dus geen meer gebouwd te worden. minaret #

AMSTERDAM den moskee. De omstre

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen