Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Een sociaal personeelsbeleid komt voort uit naastenliefde

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een sociaal personeelsbeleid komt voort uit naastenliefde

5 minuten leestijd

Terecht houdt de heer Kornet mij verantwoordelijk voor de inhoud van mijn column van 20 juli. Waar ik echter zaken aanhaal uit andere bladen kan ik natuurlijk niet verantwoordelijk zijn voor de inhoud van die aanhalingen maar wel voor een correcte weergave daarvan.

Hij verwacht een dergelijk artikel niet van een secretaris van de RMU maar eerder van de FNV of van een andere vakcentrale. Verderop duidt hij mijn opvatting aan als socialistisch. Een ernstig verwijt. Te meer waar de RMU zich bij het innemen van standpunten wil laten leiden door Gods Woord. Daarmee staat het mijlen ver af van het FNV.

De heer Kornet verwart mijns inziens twee dingen. Hij vindt mijn artikel tegenstrijdig, terwijl ik juist heb willen aangeven dat ik niet weet hoe ik het ene bericht (onvoldoende werknemers te vinden voor het midden- en kleinbedrijf) «n het andere (onterecht gebruik van collectief ontslag) met elkaar in overeenstemming moet brengen. De twee berichten roepen tegenstrijdige gevoelens op.

De kern van de kritiek van de heer Kornet komt erop neer dat ik onterecht de werkgevers verwijt dat zij erg gemakkelijk hun mensen ontslaan en dat zij dit slechts doen op grond van economische motieven. Hij vraagt zich af of ik wel besef wat ik schrijf.

In de eerste plaats wijs ik erop dat ik niet spreek dver de werkgevers, alsof ik alle werkgevers over een kam zou scheren, maar over dïe werkgevers die, zoals uit het door mij aangehaalde onderzoek blijkt, het middel van collectief ontslag op oneigenlijke gronden gebruiken.

Ten tweede is het van belang dat ik mij baseer op een aan de Katholieke Universiteit Nijmegen gehour den promotieonderzoek van mevrouw ir. Havinga. Ten slotte bewijst de RMU-praktijk dat ik helaas maar al te goed besef wat ik schrijf. Mevrouw Havinga schrijft erover in termen van „het komt vaak voor".

Betrokkenen

Eén belangrijk punt van kritiek wil ik nog bespreken. Ik zou de werkgevers wel eens willen vertellen hoe zij met hun werknemers om moeten gaan. Als hij mijn artikel goed had gelezen, dan had hij geconstateerd dat ik ook hier niet spreek over dè werkgevers maar over „de betrokken werkgever die het meer zou sieren, enzovoorts". Het zal duidelijk zijn dat ik dan bedoel de werkgevers die er in het aangehaalde onderzoek niet zo goed van afkomen en die enkelen uit de RMU-praktijk.

In het algemeen zou ik nog het volgende willen stellen. De heer Kornet suggereert dat ik een tegenstelling creëer tussen werkgevers en werknemers, waar de RMU juist de bevordering van de samenwerking tussen deze sociale partners in haar vaandel heeft staan.

Mijn artikel kan niet uitgelegd worden als het scheppen van die tegenstelling. Dat zou inderdaad ingaan tegen een van de doelstellingen van de RMU. Het voorgaande moge dat bewijzen. Het bevorderen van de samenwerking tussen werkgevers en werknemers betekent echter niet dat we dan de ogen maar moeten sluiten voor onjuist handelen van bepaalde werkgevers of van bepaalde werknemers.

Ook geen lieverdjes

Ja, ook werknemers zijn zulke lieverdjes niet. Om het eens met een oude uitdrukking te zeggen: we zijn van een lap gescheurd. Werkgever en werknemer, beiden zijn zondige maar wel verantwoordelijke mensen, ook in de relatie tot elkaar. De werknemer daarvoor dat hij zijn gaven en talenten zo goed mogelijk benut in de dienst bij zijn werkgever, en de werkgever voor het zodanig gebruiken van wat ik heb genoemd „het kostbaarste produktiemiddel, de arbeidende mens", dat ook hij daarmee inhoud geeft aan het gebod zijn naaste lief te hebben als zichzelf.
Als ik dan in mijn artikel spreek over bijscholing en training, dan heb ik het niet over de reguliere opleiding en over benodigde basisvaardigheden. Een werkgever mag terecht verwachten dat een werknemer theoretische en praktische bekwaamheden bezit. Als de werknemer deze niet zou bezitten, dan zou de werkgever hem trouwens niet hebben aangenomen.

In onze tijd gaan de ontwikkelingen soms zo snel, dat onze kennis daarbij kan gaan achterlopen. Vooral als we wat ouder zijn, dan bestaat de mogelijkheid dat onze in het verleden gevolgde opleiding niet meer zo goed aansluit bij de eisen van de praktijk. Jongere mensen beschikken dan wel over die aansluitende opleiding.

Wat ik nu heb willen zeggen (en het verbaast me dat dat kennelijk bij de heer Kornet niet is overgekomen) is dat een werkgever die bezwijkt voor de verleiding om dan die oudere werknemer te ontslaan en een goedkopere jongere daarvoor in de plaats te nemen zowel zichzelf als de betrokken werknemer schade doet. Hij kan beter proberen die oudere werknemer met zijn misschien grote ervaring voor het bedrijf te behouden door hem in de gelegenheid té stellen zijn waarde voor het bedrijf door bijscholing en training te vergroten, ondanks wellicht de omstandigheid dat dat hem wat meer kost.

Dat is niet socialistisch, meneer Kornet, maar getuigt van een sociaal personeelsbeleid, dat voortkomt uit zorg voor en liefde tot onze naaste. Daarvan komen we gelukkig ook voorbeelden tegen in de praktijk.
De heer W. Silfhout is secretaris van de Reformatorisch Maatschappelijke Unie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 augustus 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Een sociaal personeelsbeleid komt voort uit naastenliefde

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 augustus 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken