Bekijk het origineel

Z-Afrika's Democratische Massabeweging pro Moskou

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Z-Afrika's Democratische Massabeweging pro Moskou

5 minuten leestijd

JOHANNESBURG - Verscheidene Zuidafrikaanse antiapartheidsorganisaties maken zich op om rond de verkiezingen van woensdag protestdemonstraties te houden. Ook op andere manieren zal zwart Zuid-Afrika duidelijk laten blijken het niet eens te zijn met het feit dat alleen blanken, kleurlingen en Indiërs aan de verkiezingen mogen deelnemen. De overkoepelende verzetsorganisatie, de zogeheten Democratische Massabeweging (MDM), legt er bij dit alles de nadruk op dat de protesten en betogingen een „waardig en vreedzaam" karakter zullen hebben.

De politie heeft de laatste dagen op een aantal plaatsen in het land invallen gedaan in kantoren van bewegingen di,e bij de MDM zijn aangesloten. Enkele tientallen activisten zijn in hechtenis genomen en zullen overeenkomstig de bepalingen van de noodtoestand worden vastgehouden tot na de verkiezingen. Betogingen van studenten en scholieren worden, ook als zij vreedzaam verlopen, vaak hardhandig gebroken, terwijl journalisten die de protestdemonstraties bijwonen, onveranderlijk worden aangehouden en van het toneel verwijderd. De noodtoestand biedt de politie het recht dit te doen.

Ondanks dit 'krachtdadige' optreden blijven de betogingen aanhouden en^niets wijst erop dat de zwarte (en blanke) activisten zijn geïntimideerd. Het kan dezer dagen nog wel eens heel onrustig worden in Zuid-Afrika.
De Zuidafrikaanse autoriteiten hebben de laatste jaren een groot aantal organisaties verboden verklaard of monddood gemaakt. Talloze personen hebben een "banning-order" gekregen, waardoor zij zich niet meer in het openbaar mogen vertonen of verklaringen mogen afgeven. Toch staan er telkens weer anderen op die het protest tegen de apartheid overnemen en voortzetten.

Tot voor een paar jaar was het Verenigd Democratisch Front, UDF, de belangrijkste spreekbuis van het verzet tegen het regeringsbeleid. Bij de organisatie waren minstens 600 bewegingen en groeperingen aangesloten. In feite was het UDF het resultaat van een van de eerste echte pogingen om de onderlinge verdeeldheid van zwart Zuid-Afrika op te heffen. Nadat de organisatie was verboden, kwam het openlijke verzet tegen de apartheid bij de kerken en vakbonden te liggen, waarbij het vooral de kerken van Engelse signatuur waren, maar ook de . Rooms-Katholieke Kerk, die zich van tijd tot tijd lieten gelden.

De Anglicaanse aartsbisschop Desmond Tutu en de rooms-katholieke bisschoppen waren geen dag uit het nieuws, waarbij zij zeiden te spreken namens iil hun lidmaten. Sommige anglicanen en katholieken lieten blijken het helemaal niet eens te zijn met het politieke optreden van hun leiders. Maar het merendeel van de lidmaten bleef de leiders trouw. Dat was, en is, niet het geval met de NG-Sendingkerk van ds. Allan Boesak, die onderling sterk verdeeld is over het optreden van haar voorman.

Ongrijpbaar

De vakbonden kennen die verdeeldheid bepaald niet. Vandaar dat de laatste tijd de vakbeweging het voortouw heeft genomen in het anti-apartheidsprotest, en het is met name de grootste vakorganisatie, de Cosatu, die zich het meest roert.

Het verboden UDF en de wettig toegestane Cosatu besloten op een congres vorig jaar in Johannesburg om de krachten te bundelen in een wat men in Nederland zou noemen brede maatschappelijke discussie.

Hiermee was de MDM, de Democratische Massabeweging, geboren. Het is een vage organisatie, zonder een specifiek leiderschap en met een filosofie die grote groepen aanspreekt. Het huidige protest en de betogingen tegen de verkiezingen gaan van de MDM uit. De enige reden waarom de autoriteiten de MDM niet hebben verboden, is het feit dat de MDM niet zo zeer een organisatie is maar meer een concept, abstract, en daarom ongrijpbaar.

Anoniem

De Cosatu is de grote drijfveer achter de MDM. De Zuidafrikaanse Raad van Kerken zegt bij monde van secretaris-generaal Frank Chikane dat de Raad niet bij de MDM is aangesloten maar dezelfde doelstellingen nastreeft. Zo is het ook met de belangrijkste anti-apartheidsorganisatie van blanke vrouwen, de Black Sash, die bij navraag duidelijk stelt dat de beweging geen deel uitmaakt van de MDM maar wel achter de door de MDM georganiseerde "ongehoorzaamheidscampagne" staat. Talloze linkse organisaties, die bijna alle sectoren van de Zuidafrikaanse samenleving vertegenwoordigen, zeggen de doeleinden van de MDM zelf ook na te streven.

Zuidafrikaanse kranten staan in deze verkiezingstijd veel ruimte af aan politieke partijen om hun standpunten uiteen te zetten. Ook de MDM heeft hiertoe de kans gekregen, meer dan eens zelfs, en daarbij valt op dat geen van haar artikelen is ondertekend. De, schrijvers wensen anoniem te blijven, hetgeen niet verwonderlijk is gezien het optreden van de autoriteiten tegen alles wat maar een beetje links is. Uit haar artikelen blijkt dat de MDM sterk marxistische tintjes heeft, zowel wat betreft haar politieke streven als de economische filosofie die uit de artikelen naar voren komt.

A la ANC

De MDM zegt te streven naar een „niet-racistisch, democratisch en verenigd Zuid-Afrika". Er zullen niet veel mensen zijn die het hiermee niet eens kunnen zijn. Maar wat te denken van de opvattingen over de democratie, als men leest dat de MDM het leiderschap wil overdragen aan „de arbeidersklasse, die vooraan in de vrijheidsstrijd vecht"?
En neem de volgende zin: „De MDM is een beweging die de collectiviteit hoger waardeert dan individualiteit. Daarom strijden wij tegen het huidige ondemocratische parlementaire systeem, dat wij willen vervangen door een democratisch gekozen, niet-racistische Volksassemblée".

Onlangs, toen de Sowjet-Unie de zoveelste verjaardag van de Oktoberrevolutie vierde, zond de MDM „broederlijke groeten aan de communistische partij van de USSR, de gidspartij waaraan alle democratische arbeidersbewegingen in de wereld zich spiegelen".

De MDM komt er openlijk voor uit dat zij de doelstellingen van het ANC nastreeft, ook wat betreft de economische "wederopbouw" van Zuid-Afrika in het post-apartheidstijdperk. Dat wil zeggen: alle produktiemiddelen komen aan de Staat, de landbouw wordt gecollectiviseerd en banken en andere fivan Kaapstad een nat nanciële instellingen komen aan het "volk".

In een artikel van de MDM in een Johannesburgse krant, vorige week, zegt de beweging dat allé hervormmgsmaatregelen van de laatste jaren door zwart Zuid-Afrika zijn afgedwongen. Met andere woorden: De regering was niet hervormingsgezind, maar moest'onder druk van de omstandigheden de pasjeswetten afschaffen, gemengde huwelijken toestaan, de vakbonden erkennen enzovoort. De verkiezingen van aanstaande woensdag noemde de MDM volkomen irrelevant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 4 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Z-Afrika's Democratische Massabeweging pro Moskou

Bekijk de hele uitgave van maandag 4 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken