Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Klanttekeningen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Klanttekeningen

E-nummers

6 minuten leestijd

Erythrosine is een synthetisch bereide koolteerkleurstof. De stof wordt gebruikt om kersen in fruitcocktail te kleuren, ander fruit kleurt het echter niet. Meer dan de helft van erythrosine bestaat uit jodium. Mensen en ratten nemen maar weinig jodium daadwerkelijk op, maar consumptie van grotere hoeveelheden kan leiden tot een overproduktie van schildklierhormonen. Vooral snoeplustige kinderen kunnen snel zo'n hoge dosis bereiken.

Deze wijsheden halen we uit "De E in je eten" een geheel vernieuwde en sterk uitgebreide versie van een drie jaar geleden op de Nederlandse markt verschenen uitgave. We pakken de eerste druk er even bij en kijken wat de verschillen zijn. De herdruk is aanmerkelijk dikker (320 blz., in plaats van 224) maar dat zit hem niet altijd in nuttige informatie. Om nog even bij erythrosine te blijven: In de eerste druk stond onder het kopje "toepassing" slechts: „Rode kleurstof. Ook gebruikt in tabletten die tandaanslag zichtbaar maken". De herdruk vermeldt: „Rozerode tot rode kleurstof, niet stabiel in licht maar wel bestand tegen verhitting. De stof is in zure omgeving onoplosbaar, maar hecht zich erg goed aan celwanden. (...) Door nare tandartsen toegepast in tabletten die tandplaque rood kleuren, zodat blijkt dat we ons gebit niet goed poetsen".

Die laatste toevoeging is wel aardig, maar dat van die zure omgeving en celwanden zal ons, niet-scheikundigen, een zorg zijn.

Wel weer aardig is de toevoeging dat vliegen voor deze stof op de loop gaan: als ze voedsel krijgen met 0,25% erythrosine en daarna in het zonlicht worden gezet, gaan ze onherroepelijk binnen drie uur dood. De vraag is natuurlijk hoe je vliegen na deze maaltijd zover krijgt dat ze in de zon en niet in de schaduw gaan zitten. Trouwens: een schaaltje spa groen of ander zoet goedje kan in dit opzicht ook wonderen doen. Terwijl in de eerste druk bij veel stoffen nog de opmerking stond „De EG overweegt toekenning van de E-status", kan nu iets worden gemeld als: „Niet toegestaan in België, Duitsland, Frankrijk, Griekenland, Italië, Oostenrijk, Noorwege, Spanje, Zweden en Zwitserland", (bij voorbeeld voor briljantblauw FCF).

Ook de verklarende woordenlijst is aanzienlijk uitgebreid. Base bij voorbeeld, stond er vorige keer niet in. „Stof die dient om voedsel minder zuur of meer basisch te maken. Sommige basen (carbonaten) geven bij reactie met een zuur koolzuurbelletjes, die het voedsel luchtiger of volumineuzer maken".

Een handig naslagwerk. Al was het alleen maar om te vernemen dat antioxydant E312, dodecylgallaat, synthetisch wordt bereid uit laurylalcohol en galluszuur. Er staan een heleboel enge dingen bij; in de maag of darm wordt de stof gesplitst in gallaat en propanol. „Gallaat kan tot overgevoeligheid of overgevoelighpidsreacties leiden. Dit komt vooral voor bij mensen die aan astma lijden of overgevoelig zijn voor aspirine en azo-kleurstoffen. Maagklachten en huidirritatie zijn gemeld". Het klinkt onheilspellend, maar even verder blijkt dat deze griezelige stof in geen enkel produkt voorkomt, dus dat scheelt alweer.
N.a.v. "De in je eten% door Maurice Hanssen,
uitgave Zomer & Keuning, Ede, 320 blz., prijs ƒ24,90.

Zacht voor handen
Voor het omgaan met een afwasmiddel heb je over het algemeen geen gedetailleerde gebruiksaanwijzing nodig. Even knijpen in de fles, zorgen dat er niet te weinig, maar vooral niet te veel uitkomt, want al dat overtollige sop staat wel gezellig, maar voor degene die afdroogt is dat weer minder leuk.

Toch is er heel wat kaf onder het koren, constateert het IVHA, het keurmerkinstituut van de Nederlandse vereniging van huisvrouwen. De produktinformatie is nogal eens „incompleet, overbodig en misleidend".

Als bezwaar wordt genoemd dat een deel van de middelen niet is voorzien van een doseeraanbeveling. Nu hebben de meeste huisvrouwen en -mannen intussen wel zoveel ervaring opgedaan met deze toch vrij alledaagse bezigheid, dat ze ongeveer wel weten hoeveel er in de teil moet, maar het IVHA ziet dat toch anders. „Zonder deze aanbeveling kunnen produkten met verschillende concentraties nauwelijks met elkaar vergeleken worden en' weet men ook niet hoeveel afwasmiddel nodig is om het beste sop te maken".

De zwijgzaamheid op doseergebied wordt gecompenseerd door informatie op andere terreinen, maar die is nu juist weer overbodig. Moeten we uit de aanbeveling „fosfaatvrij" soms afleiden dat de inhoud van de fles milieuvriendelijk is? Je kunt met evenveel recht op een reep hazelnootchocola melden dat er geen arsenicum in zit. Want dat heeft er nooit ingezeten en zo heeft ook afwasmiddel, in tegenstelling tot waspoeder, nooit fosfaten bevat.

Met kreten als „zacht voor handen" of „spaart de beschermende proteïnelaag" moeten we ook uitkijken. Want dat suggereert dat afwasmiddel een soort handcrême is en zo liggen de zaken nu ook weer niet. Een belangrijke eigenschap van afwasmiddel is dat het vetten oplost. Daar vallen niet alleen de boterresten op de ontbijtborden onder, maar ook de beschermende huidvetten van de handen. Wie over een gevoelig huid beschikt late zich dan ook niet inpalmen door dergelijke commerciële kreten, maar trekke huishandschoenen aan.

Een aantal afwasmiddelen voldeed aan de eisen van functionele produktinformatie en kreeg daavoor het keurmerk van deze oudste consumentenorganisatie. Opmerkelijk genoeg betreft het vooral „eigen merken" en niet de grote onder ons bekende namen.

Telefoonfile
„Zo, met wie heb jij al die tijd zitten converseren? Je bent meer dan een halfuur in gesprek geweest!" „Doe effe gewoon, ik zit de hele avond rustig vakantiefoto's in te plakken".

Wie geeft in bovenstaand gesprek een verkeerde voorstelling van zaken? Niemand, maar tengevolge van zogeheten telefoonfiles kunnen dergelijke situaties zich voordoen. Wanneer we ons realiseren dat de groei van het telefooncommunicatie de laatste jaren met sprongen is gestegen, zal het ons niet verbazen dat er zo nu en dan eens een opstopping in een centrale ontstaat. De PTT is niet scheutig met gegevens over deze filevorming. Maar als een groot deel van televisiekijkend Nederland aan een of andere telefonische enquête meedoet, blijkt maar al te duidelijk dat de telefooncentrales het allemaal op een gegeven moment niet meer aankunnen. De afgelopen tijd hebben we daar een paar treffende staaltjes van meegemaakt.

Sinds 1 september is prof. dr. F. C. Schoute part-time hoogleraar datacommunicatie aan de Technische Universiteit Delft. Hij had daar al naam gemaakt als wetenschappelijk strijder tegen het overbelast raken van telecommunicatiesystemen. Hij ontwikkelde wiskundige modellen die uitmondden in wereldwijd geoctrooieerde signaleringssystemen. Vraag niet hoe het precies in zijn werk gaat, maar er kunnen files in het telefoonverkeer mee worden berekend en opgelost.

De telefoondichtheid in Nederland heeft zo langzamerhand een verzadigingspunt bereikt. Maar er valt nog meer te beleven. De datacommunicatie zal in belang gaan toenemen en dan krijgen we in de toekomst ook nog te maken met het verschijnsel breedbandcommunicatie, het gelijktijdig verzenden van signalen voor spraak, computerdata en videobeelden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 23 Pagina's

Klanttekeningen

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 23 Pagina's

PDF Bekijken