Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Opiniebladeren

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Opiniebladeren

5 minuten leestijd

Het onafscheidelijk zwarte colbert over een fosfaatvrij gewassen overhemd. "Fosfaatvrij" was voor hem al realiteit toen u en ik er nog nooit van hadden gehoord. Volgens Nijpels zou hij een goede minister van milieuzaken kunnen zijn.„Daarvoor ben ik niet geschikt. Ik mis de handigheid. Ik wilhet ook niet, je moet anderen pootje kunnen lichten, dat vind ik vreselijk. Je hebt de hele trukendoos nodig. Lubbers is ontzettend slim".









Vrij Nederland sprak met prof. Lucas Reijnders, Hoogleraar Milieukunde in Amsterdam en het altijd vriendelijke gezicht van de Stichting Natuur en Milieu in Utrecht. De man van de komkommerrei die dit jaar aan de komkommertijd voorafging en die naar eigen zeggen niemand naar de mond hoeft te praten. Lubbers niet de enige bijdehante regeerder. 
„Winsemius praat veel maar hij doet veel minder. Een heel slimme man met fantastische public relations. De meest overschatte bewindsman. Straalt veel meer uit dan hij in huis heeft. Was de kapitein op het zinkende schip maar heeft de indruk gewekt dat hij het schip boven water hield".

Belichaming

Reijnders lijkt de belichaming van de anti-consumptiemaatschappij als hij door de hoofdstad fietst op een fiets waarvan hij het frame op straat vond en de wielen nog thuis had staan. Dat de verhouding frame/wiel niet Iflopt, deert hem niet. „In de verkiezingscampagnes ontbraken teksten als: Jij rijdt auto en een ander komt eronder". Tjjdens verkiezingsbijeenkomsten verzorgde hij de niet-traditionele geluiden: „Ik zei tegen Lubbers: Het zou, me verwonderen als u in de regering kwam. Ik kan het me niet goed voorstellen. Hij keek me aan met een gezicht van: wat is daar aan de hand? Is die man ziek geworden?"

Begrijpelijk dat de bladen deze week nogal wat plaats inruimen voor een postludium op de verkiezingen. Daar was vorige week erg weinig tijd voor. Jammer voor de politieke redacteuren is dat een deel van hun geschrijf alweer is achterhaald als de bladen verschijnen. Gelukkig blijft er genoeg om op terug te blikken en van speculeren zijn de meeste weekbladschrijvers ook niet vies. W. Aantjes, die de verkiezingsuitslag in Hervormd Nederland als bijna ideaal beschrijft, vindt het onbegrijpelijk dat een man als Voorhoeve niet meteen de consequenties heeft getrokken uit de „ten volle persoonlijke afstraffing". Aantjes verwacht dat het nu wel op termijn door anderen zal gebeuren. „Ik houd het op Bolkestein als zijn opvolger, al zal de fractie daartoe slechts-tandenknarsend overgaan. De gok van weer een 'jong talent' zal de partij echter moeilijk verdragen".

Cyclamen

Van der Meulen (De Tijd) volgt in zijn immer ironische hoofdredactionele kolom de fractieleiders die de Koningin adviseren. „PvdA-leider Kok op weg naar de koningin. De paleisdeur is nog dicht en je moet er niet aan denken dat achter dat raam links de vorstin te zien is die nog net even met een craquelé gietertje haar cyclamen water geeft.
Zeker in deze formatieperiode bestaat de monarchie bij de gratie van de afstand. Vorig jaar toonde de Beatrixfilm van de NOS hoe Lubbers ten paleize arriveert en tegen de vorstin zegt: „Lekker weertje mevrouw".. Zoiets vreesde ik altijd al, maar als onderdaan wil ik dat niet weten. Lubbers treedt binnen, zijgt neer en staat pas weer op als de vorstin een tikje geeft met haar scepter. Zo hoort het. En daarom zeggen al die mannen, beduusd als ze nog zijn, ook niets als ze weer naar buiten komen".
Iets verderop in hetzelfde blad bedenkt oud PvdA-minister Van Dam dat hij zich altijd al verkeken heeft op de kansen van het CDA. „Als het CDA een puur confessionele partij was gebleven, dan hadden we het nu niet over het succes van het CDA. 
Want dan was het geen succes geweest. Ik heb van de week nog tegen een CDA'er geschertst: jullie krijgen nog een keer last van dat christelijke.
Dat was dan maar een grap, maar ze zullen op den duur toch moeten uitkijken. 
Zo'n euthanasie-standpunt wordt steeds moeilijker te handhaven voor ze".
In de Haagse Post een reportage over bloementelend Rijnsburg in Zuid-Holland. „De tuinder hier'heeft een sterk confessionele inslag. Meestal gereformeerd, christelijk of vrijgemaakt". 
Rozenteler en CDA-wethouder Vianen over zijn dorp en zijn werk: We vormen hier, ondanks de internationale gerichtheid, nog steeds een besloten gemeenschap. Bijna zeventig procent van de bevolking heeft direct of indirect met de tuinbouw te maken en ondanks alle geavanceerde techniek is de tuinder nog steeds sterk afhankelijk van het weer dat God hem elke dag geeft".

Postchristelijk

Hij is blij dat hij wat tijd voor de politiek kan vrijmaken, al is christelijke politiek anno 1989 „een schier onmogelijke zaak, zeker als vooraanstaande christenen publiekelijk beweren dat Christus niet lichamelijk is opgestaan".
„Cultuurhistorisch leven we hier in het Westen in het postchristelijke tijdperk. Europa heeft de levende God gekend, gediend en liefgehad, maar het is bezig zich steeds meer van die liefde los te maken. Men verwerpt de bijbel.en zijn boodschap. God en zijn openbaring en als men de God van de openbaring afvalt, komt men terecht in de armen van de afgoden, en het heidendom ligt ons van nature beter dan het christendom".
Huwelijkscatechese. „Ik denk dat deze tijd daar veel meer om vraagt dan vroeger, omdat de samenleving zo ingrijpend veranderd is. Denk maar aan de secularisatie, die ook aan de kerk niet voorbijgaat en waardoor het huwelijk op zich al omstreden is geworden". 
Ds. L. M. Vreugdenhil uit Vriezenveen breekt in Koers een lans voor een gefundeerde huwelijksvoorbereiding. „Het is heel belangrijk dat man en vrouw samen uit de Bijbel lezen en bidden. Dat bespreek ik altijd met veel nadruk". Dat de bedoeling niet altijd direct duidelijk is, blijkt uit een voorbeeld dat hij meemaakte: „Een jaar na de bruiloft sprak ik nog eens met dat meisje en toen vroeg ze aan me: Dat versje van "Ik ga slapen, ik ben moe", daar is toch een vervolg op? Ja, dat ken ik wel, zei ik, maar hoe dat zo? Nou, zei ze, u zei dat we samen moesten bidden en dat doen we nu ook -ik de ene avond en Pieter de andere- maar elke avond "ik ga slapen, ik ben moe" is wel wat afgezaagd, dus nu dacht ik dat er nog een coupletje achter was".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Opiniebladeren

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken