Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Kunnen we tevreden zijn?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Kunnen we tevreden zijn?

4 minuten leestijd

„De toekomst van Oost-Duitsland loopt weg". Wie over deze uitspraak nadenkt, realiseert zich pas goed wat er allemaal aan de hand is. Families worden gescheiden. Soms zal men pas na aankomst van de verwanten in de Bondsrepubliek horen dat zij daar zijn. Er worden in sommige gevallen ook banden met de kerk doorgesneden. Werkplekken vallen ineens open. De economie moet maar zien het op te vangen. Maar het allerbelangrijkste is toch dat zo'n 16.000 merendeels jonge mensen zich losgescheurd hebben van hun ideologische omgeving.
Wij, in het Westen, kunnen tevreden zijn. Het kwaad straft zichzelf. De geestelijke vrijheid die de mens heeft bij ons, de kansen die hij er' heeft om zich te ontplooien, blijken superieur, hebben m ieder geval een voortdurende wervingskracht. Kortom wij, die het opnemen —soms tegen vredesbewegingen in, maar hoelang lijkt dat geleden?— voor de verworvenheden van het vrije Europa, krijgen gelijk van de kinderen van de revolutie. 
Kunnen we nu tevreden zijn? Groen van Prinsterer heeft in zijn "Ongeloof en Revolutie" behartigenswaardige dingen gezegd over de culturele achtergrond van ons werelddeel. Onmiskenbaar is de geschiedenis van met name West-Europa de geschiedenis van het christendom. Niet minder belangrijk is die van het protestantisme. Op enigerlei wijze kreeg het Woord van God gezag. Daarop voortbordurend heeft Groen de geestesbeweging aan het eind van de achttiende eeuw die wij kennen onder de naam Verlichting (van de menselijke geest), haarscherp geanalyseerd^Het was de geest van de revolutie tegen God en Zijn soeverein gezag. Wellicht voor het eerst in de geschiedenis manifesteerde de mens zich in zijn zucht „als God te willen zijn", door een radicale breuk met God en Zijn gebod. Groen heeft daar in alle scherpte hèt antwoord op geformuleerd: Tegen de revolutie het Evangelie. Hij heeft daarmee tijdoverschrijdend de werkelijke breuk die er loopt in de wereldgeschiedenis geformuleerd. Tegelijkertijd heeft hij de plaats van Nederland als christelijke natie getekend. Ook de taak, want adeldom verplicht.
Het verband tussen de jonge Oost-Duitsers en de tweestrijd tussen revolutie en Evangelie lijkt gezocht. Maar dat is niet zo. Al te makkelijk kunnen we de emigranten schetsen als de kinderen van de revolutie, die ervoor passen door hun 'vader' te worden verslonden. Naast de analyse van wat tot hun vertrek leidde, is een indringend zelfonderzoek in het Westen nodig. Wat hebben wij hun te bieden?
Het is opmerkelijk dat daarover nog niet veel geschreven is. Wel over de economische impulsen die van deze golf gemotiveerde en goed opgeleide vaklui zullen uitgaan. Prognoses van de groeicijfers van de West-Duitse economie konden al naar boven worden bijgesteld. Als compenserende factor voor de vergrijzing aldaar zijn de jongelui hartelijk welkom. Er zijn ook minder optimistische geluiden te horen. Hoe zullen zij de in ve|e opzichte 'lossere cultuur' van het Westen ervaren? Kunnen zij staande blijven? In het algemeen gesteld: Wat heeft het vrije Westen te bieden? Kan het wel tevreden zijn?
Wie onze zorg deelt over de ontwikkelingen op met name religieus en ethisch terrein, kan moeilijk stellen dat er echt een alternatief voor de culturele achtergrond van de emigranten wordt geboden. Niet het Evangelie, maar een andere tak van de revolutiestam wordt aangeboden.
Het is kortzichtig dat af te doen als een West-Duits probleem. Het is het ook onze schuld. Juist omdat Nederland een eigen historie heeft, ook op Europees niveau, ten goede en ten kwade. Wie dat erkent —en wie binnen de gereformeerde gezindte zal het willen ontkennen—, heeft zich af te vragen of er nog reuk en smaak uitgaat van hen die zeggen op de revolutiegeest een antwoord te hebben: het Evangelie. Dan is de mate waarin die invloed de maatschappij doortrekt een zorg.
De jonge Oost-Duitse vluchtelingen nopen ons tot radicaal zelfonderzoek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 18 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Kunnen we tevreden zijn?

Bekijk de hele uitgave van maandag 18 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken