Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Vermoorde Moeawad kreeg geen kans vrede in verdeeld Libanon te stichten

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Vermoorde Moeawad kreeg geen kans vrede in verdeeld Libanon te stichten

Generaal Aoun boycotte president openlijk, Syrië verwenste hem in stilte

4 minuten leestijd

BEIROET — De Libanese president René Moeawad is vermoord, even nadat hij de onafhankelijkheidsdag van Libanon had gevierd. De zware autobom die hem doodde, heeft ook de hoop op een spoedig eind aan de Libanese burgeroorlog de grond in geboord.

Moeawad heeft niet meer dan zeventien dagen geregeerd. De meeste Libanezen èn de internationale gemeenschap hadden grote hoop dat hij in staat zou zijn Libanon uit de spiraal van armoede, burgeroorlog en chaos te bevrijden.

Door onlangs gehouden wekenlange parlementaire gesprekken in het Saoedische stadje Taif hadden de Libanese parlementariërs sinds jaren weer een mate van onderling vertrouwen tussen de islamitische en christelijke bevolking van Libanon teruggebracht.

Opgetogen geloofde Beiroet weer in een oplossing van de politieke geschillen langs de weg van ; dialoog. De laffe moord op Moeawad heeft door | dit alles een streep gehaald. Alle mooie plannen, I onlangs door het parlement in Noord-Libanon onder Syrische bescherming geratificeerd, zijn zinloos als de religieuze groepen elkaar niet vertrouwen.

Michel Aoun

De meest uitgesproken tegenstander van president René Moeawad was de generaal van christelijk Oost-Beiroet, Michel Aoun. Er is geen aanwijzing dat Aoun een vinger in de moord had,' maar met zijn giftige woorden over Moeawad heeft hij er zeker de sfeer voor geschapen.

In de ogen van Michel Aoun was Moeawad niet meer dan een Syrische marionet en een collaborateur. Aoun weigerde dus om zijn bunker onder het presidentiële paleis in Oost-Beiroet aan René Moeawad over te dragen. Moeawad huisde daarom tijdelijk in West-Beiroet.

Parlementsvoorzitter Hoessein al-Hoesseini uit het sji'itische kamp dreigde daarom afgelopen zondag dat „we alle middelen zullen gebruiken om te zorgen dat de Libanese president zijn Baabdapaleis in Oost-Beiroet kan bereiken". Hij sluit het gebruik van geweld tegen Aoun dus niet uit. 
Moeawad stelde de pro-Syrische Selim al-Hosss als premier van een nieuw kabinet aan. Opnieuw lag Aoun dwars. Hij waarschuwde elke christelijke politicus nooit meer in Oost-Beiroet te komen als ze aan het kabinet van Selim al-Hoss deelnemen. Zo wist Aoun tot nu toe de vorming van een regering van nationale eenheid tegen te houden.
Geruchten van een ophanden zijnde Syrische aanval doen thans de ronde. Syrische militaire versterkingen zijn sinds vrijdag Libanon binnengebracht als voorbereiding op de bestorming van het Baabda-paleis, meldde het persagentschap van Qatar. Onder die Syrische versterkingen zouden commando-eenheden zijn.

Syrië heeft de moord op Moeawad scherp veroordeeld en onmiddellijk Michel Aoun als dader aangewezen. Zal Damascus werkeloos toekijken nu zijn bondgenoot Moeawad op zo laffe wijze is Sy'sche troepenmacht en gedood? 
Als Syrië toch al van plan was Aoun de oorlog te verklaren, heeft het nu een uitstekend argument in handen. het 15.000 man tellende leger van Michel Aoun hebben vanaf maart al zes maanden hevige strijd geleverd. Een oplaaiing van die oorlog is niet onwaarschijnlijk. Het verschil met een halfjaar geleden is dat Michel Aoun op niet veel internationale sympathie meer kan rekenen.

Hezbollah

De daders van de bomaanslag kunnen ook proIraanse sji'ieten van de Hezbollah (Partij van Allah) zijn. Sji'ieten vormen de grootste islamitische groepering m Libanon, maar blijven ook in het plan van nationale verzoening van Taif sterk ondervertegenwoordigd in de politieke organen.

Hezbollah heeft dus veel te verliezen als de akkoorden van Taif worden toegepast in een vredig Libanon. Het stuk van de taart van Libanon dat deze partij nu behapt, is in de huidige situatie van onbestuurbaarheid veel groter dan de kruimels die het in Taif zijn toebedeeld. 
Michel Aoun weigerde met de akkoorden van Taif in te stemmen omdat niet door Syrië is vastgelegd wanneer de laatste soldaat Libanon moet hebben verlaten. Misschien.heeft Aoun wel gelijk dat Libanon nog lange tijd een kolonie van Damascus blijft.
Aoun is echter niet realistisch en denkt dat hij met zijn harde woorden en kleine legertje een ommekeer in de koloniale houding van president Hafez al-Assad in Damascus kan bewerken. Hafez al-Assad is echter al een leven lang ervan overtuigd dat Libanon in feite deel uitmaakt van Syrië.

Met Syrische troepen op de nationale bodem kan Libanon zich met soeverein noemen. Maar het is juist de burgeroorlog waardoor de Syriërs in Libanon kunnen doen wat zij willen. Het akkoord van Taif kwam dus ook Damascus slecht uit, want het zou eens tot verzoening binnen Libanon kunnen leiden. Zelfs Syrië is dus in zekere zin gebaat bij de moord op de 'eigen' president Moeawad

Zonder Syrië lijkt nu alleen nog chaos voor Libanon te resten. Door misschien maar een handjevol geharde terroristen die een autobom van 250 kilo in elkaar kunnen knutselen, staart het land van de ceder opnieuw in de afgrond.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 november 1989

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Vermoorde Moeawad kreeg geen kans vrede in verdeeld Libanon te stichten

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 november 1989

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken