Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Kleuren zijn net zo belangrijk als eten

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kleuren zijn net zo belangrijk als eten

Clara na zestien jaar geen roepende in de woestijn meer

5 minuten leestijd Arcering uitzetten

Een kennis die haar briefpapier ontwierp, verzon de naam van haar beroep: kleurarchitecte. Sinds 1974 geeft Clara Froger advies aan gemeenten, woningbouwverenigingen en particulieren over kleurgebruik In bouwprojecten. Was ze zestien jaar geleden nog een roepende in de woestijn, nu wordt ze overspoeld door de opdrachten. Kleur is bij bouwprojecten geen sluitpost meer.

Clara Froger denkt dat ze haar passie voor kleuren bij haar geboorte heeft meegekregen. „Op de lagere school koos ik mijn kleren al op grond van kleuren. Op de kunstacademie vonden sommige leraren dat ik absurde dingen met kleuren deed. Ik was er volgens mijn leraren veel te persoonlijk mee bezig. Als ik een stilleven schilderde, gebruikte ik niet de kleuren die het stilleven had, maar de kleuren die ik wilde dat het zou hebben. Kleurencomposities vond ik op de academie een van de leukste vakken die er waren".

Eerste project
Na de kunstacademie studeerde Clara in Delft en Amsterdam bouwkunde. Afgestudeerd is ze nooit. Toen ze aan het laatste jaar zou beginnen kreeg ze een in haar ogen unieke kans. De gemeente Zoetermeer vroeg haar om als beeldend kunstenares, die bovendien nog thuis was in de architectuur, de opzet van de nieuwe wijk Seghwaert mede te begeleiden.

„Een multi-disciplinair team, waarvan ik lid was, kreeg de opdracht om de bouw van de wijk zo te begeleiden dat de buitenkant van de wijk er anders uit zou zien als gebruikelijk was. Mijn opdrachtomschrijving was een heel boekwerk waaraan ik een notitie over kleurgebruik in de gebouwde omgeving heb toegevoegd". Tijdens de bouw van Seghwaert ervoer ze de samenwerking met architecten soms als moeizaam. „Je moet je voorstellen dat je met zes architecten om de tafel zit die allen vinden dat hun projecten moeten opvallen. Voor hen telde alleen hun werk. Ons team ging het erom een buurt te ontwerpen. Om in zo'n situatie als adviseur, wat ik toen was, drie of vier architecten ervan te overtuigen dat ze dezelfde kleur steen moesten gebruiken, is niet gemakkelijk. Er zijn dan ook wel dingen fout gegaan".

Lastpak
„De architecten vonden me een lastpak, die zich bezighield met iets waarmee anderen zich ook bezighielden. Je kunt het hen ook niet kwalijk nemen dat ze weinig nadachten over kleurgebruik in hun projecten. Tijdens hun opleiding hebben ze zelden iets over kleur geleerd. Een duidelijk manco in de opleiding".

Niet alle architecten beschouwen Clara Froger als een lastpak, sommigen zijn zelfs haar opdrachtgever. De meeste opdrachten krijgt ze echter van gemeenten en woningbouwverenigingen. „In het begin gaf ik alleen adviezen over het kleurgebruik aan de buitenkant van huizen en gebouwen, nu heeft mijn werk zich ook verplaatst naar de openbare binnengebieden, zoals trappenhuizen, galerijen en hallen. Bij ziekenhuizen en andere openbare gebouwen bepaal ik zelfs de kleur en materiaal van stoelen en zonnewering".

Allerleukste
Het allerleukste om te doen vindt de kleurarchitecte eigenlijk het Inkleuren van huizen van particulieren. „Sinds een jaar of zes geef ik huizen van particulieren zowel van binnen als van buiten kleur. Dat is ontzettend dankbaar werk. De meeste particulieren komen bij mij omdat ze —zoals ze zelf zeggen— hebben gehoord, dat ik leuk met kleurtjes omga. Ik wijs hen er meteen op dat mijn werk geen hobby is maar een heel bewuste keuze. Kleuren zijn net zo belangrijk als eten". „Bij opdrachten van particulieren praat ik uitgebreid met hen omdat iedereen zo z'n eigen voorkeuren heeft. Die voorkeuren, ook al denk ik dat ik het zelf nooit zo zou willen, verwerk ik in een schetsplan. Als iemand bij voorbeeld zijn hele huis paars wil hebben, zal ik hem proberen van dat idee af te brengen. Dat lukt meestal wel, want als een opdrachtgever precies weet wat hij wil, heeft hij mij niet meer nodig. In de meeste gevallen geeft men mij uiteindelijk de vrije hand, maar ik zorg er wel voor dat er ergens in het huis iets van dat paars is terug te vinden". „Na het overleg schets ik een definitief plan, aan de hand waarvan bouwlieden en schilders aan de slag kunnen. Als ze bezig zijn met de uitvoering van mijn plan ga ik regelmatig kijken en overleg ik met hen".

Ligging
Bij het inkleuren van huizen wordt rekening gehouden met de omgeving, de ligging van het huis —noord, oost, zuid of west—, de architectuur, de functies en leeftijd van de bewoners. „De kleuren moeten zowel overdag als 's avonds bij kunstlicht kunnen". Al deze factoren maken dat Froger geen algemeen recept of algemene richtlijnen kan geven over welke kleur je in welk huis zou moeten gebruiken. „Mensen reageren heel emotioneel op kleuren. Als het huis klaar is, zijn de bewoners over het algemeen heel blij met het resultaat. Maar in het begin, als er twee van de zoveel vlakken klaar zijn, schrikken ze soms geweldig als ze gaan kijken".

Geen trends
Als Clara Froger terugkijkt op de zestien jaar dat ze bezig is als kleurarchitecte ziet ze bij zichzelf geen trends. „Het is wel zo dat ik nagevolgd wordt. Ik vind dat kleuren buiten sfeertrends gehouden moeten worden. Daar zijn kleuren te belangrijk voor. Toen een paar jaar geleden witte interieurs in waren, heb ik geen enkel wit huis ontworpen. Ik gebruikte wel wit, maar dan in bescheiden mate". „Wat er in die zestien jaar wel is veranderd, is dat er sinds zeven jaar geen kleuren zijn die ik nooit gebruik. Ik heb geleerd om over mijn persoonlijke afkeer van kleuren heen te werken, omdat de waarde van kleuren groter is dan mijn voorkeuren". Welke kleuren ooit haar afkeer hadden, wil de kleurarchitecte niet zeggen, omdat ze dat „niet interessant" vindt. Mensen die worstelen met de vraag in welke kleur ze hun huis moeten verven, raadt Clara Froger aan om „zorgvuldig en met kennis van zaken de kleur te kiezen. Bij de keuze moet men zich niet laten leiden door trends, maar door persoonlijke voorkeur en zaken als omgeving, architectuur en belichting van het huis".

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 6 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

Kleuren zijn net zo belangrijk als eten

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 6 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's