Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Ondersteboven

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ondersteboven

5 minuten leestijd Arcering uitzetten

Brandende kwestie (I)

De volksmond zegt dat verzekeraars je bij mooi weer een paraplu geven om hem bij regen weer terug te vragen. De gewone man die het wel eens op heeft moeten nemen tegen een verzekeringsmaatschappij zal het ongetwijfeld beamen. Ware drama's vloeien uit verzekeringskwesties voort. Niet zelden draaien zulke conflicten uit op juridische gevechten, waarbij de verzekeringsmaatschappij steevast de langste adem heeft. Voordat de zaak bij de hoogste rechter is beland, ligt de tegenpartij al buiten westen. Of hij in z'n recht stond, is dan een vraag die onbeantwoord blijft.

Dit keer gaat het niet over een gewone man maar over een gewone vrouw. Ze heet mevrouw In 't Veld-Rensink en dreef een kledingzaak in Dordt. In november 1987 brandde haar zaak uit en begon een lange martelgang. Ruim twee jaar later is mevrouw In 't Veld een bittere ervaring rijker en honderdduizend gulden proceskosten armer. Haar verzekeringsmaatschappij NHL denkt dat de brand is aangestoken en wil geen cent uitkeren voordat zij hierover uitsluitsel heeft. De NHL beroept zich op het rapport van een onderzoeksbureau.

Dat mevrouw In 't Veld de hand heeft gehad in de vuurhaard is niet erg aannemelijk. Ten eerste liep de zaak uitstekend. In de tweede plaats heeft de Dordtse brandweer verklaard dat de brand waarschijnlijk is ontstaan bij de cv-ketel of schoorsteen. En in de derde plaats heeft ook een onderzoek van TNO die conclusie opgeleverd. Het rapport waarmee de NHL wappert, is volgens TNO ondeugdelijk.

Toen kwam NHL met een nieuwe deskundigenverklaring op de proppen. Die was afkomstig van ene ing. K. L. Paling, officier bij de Amsterdamse brandweer. Met gebruikmaking van zijn functie en visitekaartje (inclusief het logo van de Amsterdamse brandweer) probeerde hij in de rechtszaak die mevrouw In 't Veld had aangespannen het vermoeden van brandstichting geloofwaardig te maken. De rechtbank liet weinig heel van zijn verklaring en veroordeelde de NHL tot het betalen van een voorschot. Het geschil is intussen nog steeds niet opgelost.

----------------------------

Brandende kwestie (II)

Terug naar die merkwaardige verklaring van ing. Paling. Zonder dat hij in de afgebrande winkel was geweest, legde hij een verklaring af. Bovendien wekte hij de indruk op te treden namens de Amsterdamse brandweer. Kan hij misschien vertellen hoe deze vork aan de steel zit? „Daar wil ik best eens een middag met u over praten'.

U kunt nu niet uitleggen waarom u in deze zaak een verklaring heeft afgelegd?

„Nee, daar ben ik door omstandigheden niet toe in staat maar mijn verklaring was geheel en al bona-fide".

U kunt ook niet zeggen of u namens de brandweer van Amsterdam optrad, gezien dat visitekaartje?

„Dat heeft vragen opgeroepen, heb ik gemerkt. Dat zal ik dus voortaan niet meer doen. Verder kan ik er op dit moment niet op ingaan. Belt u de advocaat van de NHL maar".

-----------------------------

Brandende kwestie (III)

Spraakzamer is commandant M. de Vries van het Amsterdamse brandweerkorps. De naam van het korps is ten onrechte in opspraak gebracht, stelt hij. „Als brandweer hebben we hier niets mee te maken. De heer Paling heeft op persoonlijke titel gehandeld. Dat hij zijn visitekaartje gebruikt heeft, vind ik een ongelukkige manoeuvre en dat heb ik hem ook laten weten. Iedere schijn dat wij hier iets mee te maken hebben, moet vermeden worden.'

Desondanks blijft het vreemd: een functionaris van een overheidsdienst die een verzekeringsmaatschappij bijstaat in haar strijd tegen een particulier...

 „De heer Paling treedt wel meer op als getuigedeskundige in rechtszaken. Hij is er tot op zekere hoogte vrij in om op zulke verzoeken in te gaan. Zelf zou ik het niet gedaan hebben. Ik zou doorverwezen hebben naar mijn collega's in Dordt. Ik treed niet op in het rayon van collega's. Bovendien ben ik overheidsdienaar. Dat heeft bepaalde consequenties.'

--------------------------------------

Boerenbedrog

De meest absurde advertentie van de laatste tijd is, afgezien van die van die achterwerken, de mededeling van de Afvalverwerking Rijnmond (AVR) dat zij begrip heeft voor de acties van de akkerbouwers. In een aantal ochtend- en avondbladen liet de AVR-directie afgelopen vrijdag weten „het volle begrip voor de aktuele eisen van de in problemen verkerende akkerbouwers" te hebben. Bij de verantwoordelijke overheden drong de AVR aan op „reële steun om te voorkomen dat de akkerbouwers onevenredig teruggaan in inkomen".   Blijkbaar hebben de Rijnmondse afvalverwerkers de nodige agrarische deskundigheid in huis want in de advertentie werd ook nog verklaard dat de AVR een redelijke overgangsregeling en een werkbare beëindigingsregeling voor de boeren verantwoord acht. Daar zullen ze in Den Haag van geschrokken zijn, om over de reacties in Brussel nog maar te zwijgen.  

Het absurde van deze advertentie was natuurlijk dat ze was afgedwongen. Nadat boeren de toegang tot het AVR-terrein hadden versperd, zegde de directie toe een advertentie te zullen plaatsen waarin begrip voor hun acties werd uitgesproken. In ruil voor deze toezegging hieven de boeren de blokkade weer op.  

De AVR kan nu een onafzienbare stroom van ontevreden burgers tegemoet zien. Verpleegsters die vinden dat ze te weinig verdienen, trambestuurders die recht menen te hebben op een hogere onregelmatigheidstoeslag, bouwvakkers die een 36-urige werkweek eisen, kamerleden die een auto met chauffeur willen, kortom iedereen die landelijke bekendheid aan zijn onbehagen wil geven, moet zich voortaan opstellen voor de poorten van de AVR.  

Eén groep is nog niet genoemd. Dat zijn de zogeheten dioxine-boeren uit de omgeving van het AVR-terrein. De gedachte dat de AVR-directie het volle begrip toont voor hun schadeclaims zal hen vast en zeker doen lickebaerden.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 12 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Ondersteboven

Bekijk de hele uitgave van maandag 12 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's