Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Commissie-Stevens gaat steekjes ophalen die 'Oort' liet vallen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Commissie-Stevens gaat steekjes ophalen die 'Oort' liet vallen

Nieuwe voorstellen voor belastingverlaging komen op z'n vroegst volgend jaar zomer

6 minuten leestijd

AMSTERDAM — De commissie-Stevens heeft een politiek gevoelige opdracht meegekregen. Er moet gekeken worden naar draagkrachtverhoudingen tussen alleenstaanden, een- en tweeverdieners, een onderwerp waarover de politieke partijen zeer verschillend denken. Mr. W. E C. Stevens is echter niet pessimistisch over de discussie binnen zijn commissie over deze materie.

„Wij zijn aangewezen op voordracht van de partijen. Maar er zijn geen actieve politici in ons midden. De commissie kan zich onafhankelijk opstellen, zonder last of ruggespraak. Daar staat tegenover dat deze mensen wel degelijk uit een bepaalde kring komen, en zeker rekening zullen houden in hun gedachtenvorming en ook in hun uitspraken met wat er leeft in hun eigen kring, dat mag je verwachten". Op voorhand is Stevens, de voorzitter van de gelijknamige commissie die in het kielzog van de commissie-Oort nieuwe voorstellen voor belastingvereenvoudiging en verlaging opstelt, niet pessimistisch over het politieke draagvlak voor de voorstellen waarmee hij op zijn vroegst rond de zomer van 1991 hoopt te komen.

Compromis

De voorstellen van Oort hebben het uiteindelijk gered, ondanks oppositie binnen de Sociaal-Economische Raad. Het maatschappelijk draagvlak van bedrijfsleven en vakbeweging kwam uiteindelijk tot stand dank zij een compromisformule van PvdA-kamerlid Kombrink en de fiscalist van het Koninklijk Nederlands Ondernemersverbond (KNOV). Dat was een gelegenheidscombinatie van politiek en bedrijfsleven die Stevens deugd heeft gedaan.

Maar al die tijd wist de commissie-Oort zich gesteund door een brede meerderheid van de Tweede Kamer, die in een motie van de financieel specialisten van de grote fracties de aanzet gaf tot de commissie-Oort.

Toen was ook de VVD parlementair bij die verwekking betrokken. De commissie-Stevens gaat daarentegen aan de slag op basis van het regeerakkoord. De VVD —nu in oppositie— staat thans formeel, evenmin als D66, aan de wieg van de commissie-Stevens.

„Aan de andere kant levert D66 een lid voor de commissie en is ook de VVD erin vertegenwoordigd. De werving ligt in handen van de staatssecretaris van financiën, in overleg met de minister, en die polsen in eerste ronde de partijen en vragen hen voordrachten te maken", zo verduidelijkt Stevens.

Opdracht

De opdracht van de commissieStevens is breder dan die van de commissie-Oort. Een discussie over draagkrachtverschillen tussen alleenstaanden, een- en tweeverdieners valt eveneens onder de opdracht, constateert Stevens.

„Maar het is nu eenmaal een feit dat de hele discussie over alleenverdieners, tweeverdieners en alleenstaanden een uitermate gevoelige materie is. De commissie-Oort is toch wel indirect voortgekomen uit het echec van de tweeverdienersregeling".

„Ook in die commissie hebben wij daar natuurlijk mee geworsteld. Een van de belangrijke aanbevelingen destijds was om de fraudegevoelige alleenstaandentoeslag te elimineren. Het vervolg was dat er een overgangsregeling is gekomen die door het parlement is vastgesteld". Toch staat die toeslag nog steeds ter discussie.

Of beperkte alleenstaandentoeslag niettemin na dit jaar moet wor^ den gehandhaafd „is des Tweede Kamers en des kabinets", meent Stevens. „Dat zijn zuiver politieke beslissingen. Een commissie kan hoogstens aanbevelingen doen, overzichten geven".

Teer punt

Een tweede punt dat nauwlettend door de politiek en zeker de Eerste Kamer in de gaten wordt gehouden is het bestaande onderscheid tussen premies volksverzekeringen en belastingheffing. „Dat is voor het CDA een teer punt. Het CDA heeft altijd de positie ingenomen, en altijd zeer consequent, dat premies volksverzekeringen (zoals de aow) verzekeringen zijn. Maar in de PvdA leeft meer de gedachte dat het eigenlijk een belastingheffing is, één pot nat".

„Het compromis van de commissie-Oort was: wij heffen hen samen, maar we laten hen herkenbaar blijven, zodat je altijd weet wat dat verzekeringsdeel en wat het belastingdeel is". Puur technisch gezien is er met heffing van premies volksverzekeringen in de eerste schijf heel wat aan vereenvoudiging bereikt omdat we drie en een half miljoen aanslagen premieheffing kwijt zijn, benadrukt Stevens.

„Vanuit de politiek van vereenvoudiging is daar voorlopig het maximum bereikt",taxeert hij.

Drempel

De loon- en inkomstenbelasting straft de partner van de vrouw die weer betaald werk aanneemt af, zo signaleerde de Emancipatieraad een jaar geleden in een rapport waaraan het Centraal Planbureau meewerkte. Die man raakt immers een deel van zijn belastingvrije voet kwijt.

Stevens kan niet op voorhand beloven dat die drempel geslecht wordt. Hij leest letterlijk uit de opdracht aan zijn commissie voor: „Aandacht besteden aan een evenwichtige verdeling van de belastingdruk, over de onderscheiden tariefsgroepen, alleenstaanden, alleenverdieners en tweeverdieners. Zoals De Kam (lid van de commissie-Stevens) zegt: die drukken zijn niet gewijzigd sinds 1970".

Vereenvoudiging

„Het andere element is verdere vereenvoudiging". Zoeken, naar middelen om het aanbod van vrouwen op de arbeidsmarkt te vergroten kan aan de orde komen. „Wat wij met de commissie-Oort hebben gedaan en wat ik niet uitsluit dat ook de nieuwe commissie zal willen doen, is dat wij bij de diverse voorstellen die wij zullen ontwikkelen inkomensplaatjes zullen opstellen".

„Dan is niet uitgesloten dat bij dat soort plaatjes bepaalde ontwikkelingen eruit schieten, waar je dan naar moet kijken, omdat wij toch als opdracht meekrijgen: inkomensneutraliteit. Dat betekent dat vanuit het huidige beeld mensen er niet te veel op voor- of achteruit moeten gaan. Ik ben beducht om er één klein onderwerpje uit te lichten en dat geïsoleerd te bekijken".

Stevens ziet een tendens in Europa tot verlaging van de inkomstenbelastingtarieven, zowel aan de top als ook aan de benedenkant. „Zonder dat daar de EG daarbij sturend optreedt, heel interessant. Al die landen kruipen toch meer naar elkaar toe, gedwongen door de ontwikkelingen in Europa waar de grenzen opengaan en men met tariefstructuren met elkaar moet gaan concurreren".

Aftrekposten

Ook de aftrekposten worden door de commissie-Stevens weer onder de loep genomen. Dat is het gevolg van de opdracht om het draagvlak voor de belastingheffing te verbreden. De eventuele opbrengsten worden gebruikt voor tariefverlaging en verlenging van de eerste schijf; in feite ook een tariefverlaging.

Bij de voorstellen van het vorige kabinet om te snoeien in de aftrekposten „zijn complicaties opgetreden", signaleert Stevens. „Bij de beperking van aftrekposten zal altijd een spanning optreden, omdat je het fiscale inkomensbegrip in zijn essentie raakt. Een fiscalist denkt dan primair in het kader van de leer. Een politicus richt zich eerder op het haalbare. Voor beiden zijn de marges smal".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 27 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Commissie-Stevens gaat steekjes ophalen die 'Oort' liet vallen

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 27 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken