Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Avondmaal is te somber en te weinig feestelijk

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Avondmaal is te somber en te weinig feestelijk

Ds. Smelik tijdens liturgisch congres:

3 minuten leestijd Arcering uitzetten

SPAKENBURG - Het meest zwakke punt van onze avondmaalsvieringen is het weinig feestelijke karakter van die viering en de sombere gelatenheid. Het' avondmaal is het feestmaal van de verlosten in Christus' kerk en is een voorsmaak van de komende overvloedige bruiloft des Lams. Hoe meer wij doordrongen worden van die vreugde, des te meer zal het avondmaal drastisch bevrijd worden van sombere gelatenheid en steeds meer een feestelijk karakter krijgen.

Dit zei ds. C. J. Smelik, vrijgemaakt gereformeerd predikant te Capelle aan den IJssel, zaterdag in Spakenburg tijdens een liturgiecongres over het avondmaal, georganiseerd door de vrijgemaakte werkgroep "Eredienst". Ds. Smelik begon met een jeugdherinnering uit Den Haag, waar de avondmaalsvieringen altijd gepaard ging met droeve en huilende gezichten. Ons gedenken van de dood van onze Heiland is geen begrafenismaal, waarbij we in rouw een geliefde dode gedenken, maar wij gedenken Hem als de Levende, de Hogepriester Die voor ons bidt, aldus ds. Smelik. Natuurlijk bestaat er een droefheid vanwege onze' zonde en zijn er tranen door zelfbeproeving gewekt. Wie geen droefheid kent over zijn ongerechtigheid, kan geen feestganger zijn. Maar onze droefheid kan niet de blijdschap temperen om de vergeving der zonden, zo zei hij.

Frequenter

Ds. Smelik pleitte voor een frequenter vieren van het avondmaal dan de minstens vier keer per jaar die de vrijgemaakte kerkorde voorschrijft. Het zou elke maand moeten gebeuren en daarvoor zouden nieuwe, korte avondmaalsformulieren ontworpen moeten worden. Ook moet de avondmaalsdienst duidelijk ingebed worden in de dienst des Woords. „Alle tijdsruimte wordt vaak benut voor de vele tafels". Wat dat laatste betreft, keerde hij zich tegen de diensten waarin vele tafels elkaar opvolgen en de dienst zo monotoon verloopt. De gemeente wordt opgedeeld in vakken en compartimenten. Beter dan deze "vele-tafels-diensten", die hij de „slechtst denkbare viering" noemde, is de Schotse viering, die brood en wijn vanuit de tafel door de rijen doorgeeft. In sommige plaatsen (met name in het noorden) vindt dit ook in de vrijgemaakte kerken al ingang.

Kerkmuzikaal

Mevrouw A. de Heer-de Jong ging in haar bijdrage in op de kerkmuzikale aspecten van de avondmaalsviering. Vergeleken met de rijke lutherse traditie, de kerkmuzikale traditie bij uitstek, was de calvinistische maar „bijzonder mager". Speciale avondmaalsliederen kwamen „niet van de grond" voor kerkelijk gebruik en er was alleen sprake van het zingen van psalmen en het lezen van hoofdstukken uit de Schrift tijdens de avondmaalsviering. Mevr. De Heer sprak van „een liturgische en kerkmuzikale. onmacht". Ook zij keerde zich tegen de „vele tafels", die het vieren verbrokkelen en de vraag opwerpen hoe mensen betrokken moeten raken bij de tafels waar anderen aan deelnemen. Het begeleidend orgelspel tussen de tafels door is volgens haar „hoogst dubieus", daar het niet meer is dan achtergrondmuziek om de stilte te vermijden.

Muziek bij brood en wijn is geen vrijblijvende zaak, want kerkmuziek is niet vrijblijvend, omdat God deze heeft ingesteld, zo zei zij verder. Avondniaal is een feest, de vreugdevolle viering van het heil, en daarom heeft muziek een plaats, zowel vocaal als instrumentaal. Zij pleitte ten dienste van de vrijgemaakte kerken voor opneming van avondmaalsliederen in het kerkboek, voor de mogelijkheid om staande (lopend) de viering te verrichten (waardoor de gemeente meer een eenheid vormt en ook de muziek een belangrijke plaats krijgt) en voor de mogelijkheid van een gezongen liturgie of formulieren.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 2 april 1990

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Avondmaal is te somber en te weinig feestelijk

Bekijk de hele uitgave van maandag 2 april 1990

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's