Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Boudewijn als voorbeeld?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Boudewijn als voorbeeld?

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

België zit twee dagen zonder koning, nadat het kabinet verklaard had dat koning Boudewijn "in de onmogelijkheid verkeert te regeren". Die onmogelijkheid werd niet veroorzaakt door een ernstige ziekte of een stoornis in 's konings geestvermogens (met het oog waarop artikel 82 van de Belgische grondwet geschreven is) maar door Boudewijns gewetensbezwaren tegen de nieuwe abortuswet.

Terwijl in bijna alle Europese landen de abortus-provocatus al lang wettelijk is vrijgeggeven, kent België nog steeds een wettelijk verbod. In de praktijk werd daar wel steeds minder de hand aan gehouden, maar dat neemt niet weg dat onze zuiderburen op dit punt (en ook wel op andere gebieden) meer weerstand geboden hebben aan de nieuwe moraal dan in ons land het geval was.

Wellicht dat daarbij ook van invloed is geweest dat koning Boudewijn als behoudend rooms-katholiek zeer afwijzend stond tegenover legalisering van de abortus. Als constitutioneel monarch is zijn invloed uiteraard beperkt, maar tegelijkertijd geldt hij als het middelpunt van de innerlijk zozeer verdeelde Belgische staat. Dat de Belgische staatsmachinerie het ondanks alle Vlaams-Waalse tegenstellingen nog niet begeven heeft, is mede te danken aan de politieke ervaring die Boudewijn de afgelopen veertig jaar heeft opgebouwd.

Toch is de politieke druk die de Belgische koning achter de schermen en ook wel via de media uitoefende om niet tot legalisering van de abortus over te gaan, onvoldoende geweest om het socialistisch-liberale initiatiefvoorstel te laten stranden. Vorige week werd het door de Kamer van Volksvertegenwoordigers toch aanvaard. Nu was alleen nog de handtekening van de koning nodig om die abortuswet van kracht te laten worden. Daartoe was Boudewijn echter niet bereid. Dat kon hij niet met zijn geweten overeenbrengen. Die opstelling valt in hem te prijzen. Helaas had onze Koningin destijds minder moeite met de legalisering van de abortus.

Wat stond koning Boudewijn nu te doen? Hij had het op een frontale botsing met parlement en regering kunnen laten aankomen. Dat had tot een nieuwe koningscrisis in België geleid, met naar alle waarschijnlijkheid als gevolg dat Boudewijn het veld moest ruimen. Dat heeft hij, met de viering van zijn veertigjarig ambtsjubileum in zicht, kennelijk niet gewild.

In overleg met het kabinet is de afgelopen dagen gekozen voor een oneigenlijk gebruik van artikel 82 van de grondwet. Vanwege zijn gewetensbezwaren tegen de abortuswetgeving werd Boudewijn tijdelijk buiten staat verklaard om zijn ambt uit te oefenen. Inmiddels is de wet getekend en zal Boudewijn zijn koninklijke functies weer op zich nemen.

Vergeleken met de gang van zaken in ons land, waar koningin Beatrix (althans naar buiten toe) zonder problemen haar handtekening zette onder de wet waarbij het opzettelijk doden van ongeboren kinderen gelegaliseerd werd, is het gedrag van Boudewijn ongetwijfeld te verkiezen. Hij heeft in ieder geval naar de Belgische politici en het Belgische volk een signaal gegeven. Een signaal dat ook in het buitenland gehoord wordt. Maar al te zeer wordt in onze tijd de abortus-provocatus In brede kringen als een verkregen recht beschouwd, waarbij ook de tegenstanders zich feitelijk hebben neergelegd.

Tegelijkertijd rijst de vraag hoe Boudewijn het met zijn geweten kan verenigen om straks weer koning te zijn over een land waarin de abortus-provocatus is gelegaliseerd. Wie zich innerlijk gebonden weet aan Gods geboden, wie beseft dat Gods wetten gaan boven menselijke wetten, zal dat immers niet kunnen. Dat geldt voor België, maar ook voor Nederland.

Want er is niet alleen het kwaad van de abortus-provocatus dat in ons land gelegaliseerd is, er is veel meer. En het einde is —naar wij vrezen— nog niet in zicht. Denk maar aan de Wet gelijke behandeling, waarin het goede als kwaad veroordeeld wordt en het kwade in bescherming wordt genomen. Denk maar aan een eventuele euthanasiewetgeving die ruimte maakt voor het doden op verzoek.

Dat neemt niet weg dat we blij mogen zijn met het signaal dat koning Boudewijn heeft afgegeven. Hij heeft in ieder geval iets gedaan om zijn verontrusting te laten blijken. Het zal hem door de voorstanders van de abortus in eigen land (en daarbuiten) niet in dank worden afgenomen.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 april 1990

Reformatorisch Dagblad | 25 Pagina's

Boudewijn als voorbeeld?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 april 1990

Reformatorisch Dagblad | 25 Pagina's