Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Een forse korting

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een forse korting

3 minuten leestijd

In een poging om het grote leger zwartrijders, met name in het stedelijk openbaar vervoer, in te dammen heeft minister Maij-Weggen de straf flink verhoogd. Wie door de controleur zonder geldig kaartje wordt aangetroffen moet honderd gulden betalen. Anders wordt de zaak in handen gegeven van de Justitie.

Zo'n aanpak lijkt heel wat, maar in de praktijk valt de effectiviteit ervan hard tegen. Het overgrote deel van de zwartrijders die betrapt worden, beweert geen geld bij zich te hebben om de boete te betalen en geeft vervolgens een valse naam op. De controleurs hebben geen mogelijkheden (en ook geen bevoegdheden) om de opgegeven namen en adressen te verifiëren. Dat betekent dat van de zwartrijders die betrapt worden, de meesten toch vrijuit gaan. Liegen loont hier helaas.

Inmiddels is ook gebleken dat de Justitie niet bereid is minister Maij-Weggen te volgen in haar forse verhoging. Wie namelijk niet bij de controleur de geëiste honderd gulden betaalt, maar wel zo eerlijk is om zijn naam en adres correct op te geven, krijgt vervolgens van Justitie een schikking aangeboden. Door binnen een bepaalde termijn te betalen kan men dan een rechtszaak voorkomen. Zo gaat het ook bij andere overtredingen, bij voorbeeld verkeersovertredingen, waarvoor men geverbaliseerd wordt.

Wat is echter het geval ten aanzien van de zwartrijders? Die krijgen, wanneer ze de honderd gulden niet betaald hebben, van de Justitie een schikking aangeboden van 65 gulden. Justitie geeft dus een forse korting. Als dat meer bekend wordt, gaat straks niemand meer honderd gulden betalen aan de controleur.

Die controleurs voelen zich nu al gefrustreerd omdat ze weten dat het overgrote deel van degenen die ze betrappen eronderuit komt door een valse naam op te geven. Straks worden ze ook door het eerlijker deel van de zwartrijders (en daar zitten natuurlijk ook altijd mensen bij die per ongeluk vergeten zijn hun kaart te laten stempelen) weggelachen als ze de boete van honderd gulden willen innen. Alleen degenen die slecht geïnformeerd zijn of zich door de situatie van het moment laten overrompelen, gaan daar op in. Anderen weten dat het veel goedkoper op een andere manier kan. Een manier die volstrekt legaal is.

Op het ministerie van justitie stelt men dat minister Maij-Weggen op eigen houtje de sanctie op zwartrijden verhoogd heeft. Daarom voelt Justitie zich niet geroepen haar klakkeloos te volgen. In leder geval wijst dit op onvoldoende overleg tussen belde departementen en het is duidelijk dat de effectiviteit van het overheidsbeleid daaronder lijdt.

Terecht wordt er de laatste jaren meer optreden tegen zwartrijders. Wanneer immers algemeen bekend is dat grote groepen mensen per tram, bus of trein reizen zonder te betalen en zonder dat hen iets in de weg gelegd wordt, dan werkt dat voorbeeld aanstekelijk op anderen. En degenen die hen om morele redenen daarin niet willen volgen (hetgeen in hen te prijzen is) voelen zich wel bekocht.

Bij het afschaffen van de kaartcontrole zijn de directies van de vervoersbedrijven er te gemakkelijk vanuit gegaan dat de sociale controle onder de reizigers, gecombineerd met de morele overtuiging van (hopelijk) velen datje behoort te betalen en het incidenteel Inzetten van een controleur voldoende zou zijn om te bewerkstelligen dat vrijwel alle reizigers zich netjes aan de regels houden. Dat bleek echter een veel te optimistische benadering te zijn en het is nu een heel karwei om het massale zwartrijden terug te dringen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 12 september 1990

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Een forse korting

Bekijk de hele uitgave van woensdag 12 september 1990

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken