Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Een bom van grote afstand op iemands brievenbus richten

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een bom van grote afstand op iemands brievenbus richten

Ruijs reconstueert verrichtingen geallieerde vliegkrachten

6 minuten leestijd

Met zijn ervaring met NAVOvliegoefeningen kon hij in de nacht van woensdag op donderdag door de rechtstreekse reportage van CNN-verslaggevers goed reconstrueren hoe de Amerikaanse en Britse aanval op Irak in zijn werk ging. Hoewel hij zich voornamelijk moet baseren op mediaberichten, had luitenant-kolonelvlieger B. Ruijs gistermiddag een nauwkeurig beeld van de verrichtingen van de geallieerde strijdkrachten.

Desert Storm. Een massale nachtelijke aanval op vele doelen in Irak, met in de voorhoede squadrons Stealth-bommen werpers, voor radar nauwelijks zichtbaar, en gelijktijdig aanvallen met Tomahawk-kruisraketten. Eerste doel: een overwicht in de lucht krijgen. Door aanvallen op commandocentrales en luchtverdedigingseenheden, zoals radarstations en geleide wapens aan de grond, maar ook door startbanen te vernietigen. Tevens moeten munitie- en brandstofopslagplaatsen, fabrieken en lanceerinrichtingen van chemische en biologische wapens in de eerste aanvalsgolven uitgeschakeld worden.

Ruijs: „Een simpel scenario, het enige logische eigenlijk. Een absolute voorwaarde om tegenwoordig een gewapend conflict met succes te beslechten is inzet van de luchtstrijdkrachten. Hebben de geallieerden overwicht in de lucht, dan kan de luchtmacht steun verlenen aan de grondstrijdkrachten die Koeweit moeten heroveren". In dit stadium van de strijd, vrijdagmiddag, is nog niet duidelijk of de eerste aanvallen van Amerikaanse, Britse, Saoediarabische en Koeweitse vliegtuigen tot het gewenste luchtoverwicht hebben geleid, maar volgens Ruijs kan dat slechts een kwestie van een paar dagen zijn.

Het neusje van de zalm

In technologisch opzicht beschikken de geallieerde strijdkrachten over het neusje van de zalm. Ruijs, docent Tactische Luchtstrijdkrachten aan de Luchtmacht Stafschool op de vliegbasis Ypenburg, kent het materieel goed. Hij heeft geoefend in NAVO-verband, soms met dezelfde Britten die nu in de Golf vechten. Hij kan ook haarfijn en beeldend uitleggen hoe nauwkeurig de nieuwe wapens werken.

Sommige van de wapens zijn prototypes, die nu voor het eerst in een echte oorlog gebruikt worden, zoals de HARM. Een raket die de radar van bij voorbeeld een grondstation opzoekt, de positie onthoudt en de radar tot in de bron raakt en uitschakelt.

Of de Amraam, een raket die vanaf een vliegtuig een ander vliegtuig neerhaalt over een afstand van 50 tot 60 kilometer. Het wapen zou dit jaar pas zijn produktiefase ingaan. Ruijs: „Het soort wapen bestond wel, maar niet met zo'n groot bereik".

De JP 233 heeft donderdag ook zijn vuurdoop gehad. Het is een soort bak met honderden bommetjes die onder de Britse Tornado-gevechtsvliegtuigen hangt. Die bommetjes worden bij voorbeeld over een startbaan uitgestrooid. Sommige laten kraters achter, andere zijn een soort mijnen die ieder moment kunnen afgaan. Wil je de startbaan repareren, dan moet je eerst dat tapijt aan mijnen opruimen".

Of de Maverick, een infrarood of optisch geleide raket met een explosieve lading tegen gronddoelen. Als de raket optisch is, heeft hij een camera in de neus van het wapen. Het beeld van de camera krijgt de piloot in de cockpit, de piloot kan het doel aanwijzen en het wapen onthoudt dat. Ruijs: „Zo kun je de bom vanaf een grote afstand desnoods op iemands brievenbus richten".

Grote precisie

Met dit soort nieuwe wapens kun je, aldus de luitenant-kolonel, met grote precisie belangrijke doelen uitschakelen met zo min mogelijk slachtoffers onder de burgerbevolking. Of de geallieerde strijdkrachten daar in Irak in geslaagd zijn, weet hij niet. Er kan natuurlijk altijd wel iets mis gaan, zegt hij.

De Amerikanen hebben ook weer (voor het eerst gebeurde dat in Panama eind 1989) hun F-117A ingezet. Het Vvormige vliegtuig, dat vijandelijke radarsignalen absorbeert en daardoor vrijwel onzichtbaar is: de Stealth. Het vliegt laag om naar zijn doel te 'sluipen' en heeft laser-geleide bommen aan boord.

De Amerikaanse B-52-bommenwerpers zijn in feite vrij oude toestellen. Het eerste exemplaar van 200 ton en 50 meter lengte (bijnaam "vliegende vesting") vloog al in 1951. Maar in de jaren tachtig zijn ze uitgerust met nieuwe elektronische en technische foefjes. Ze kunnen vrij laag vliegen en precisiebombardementen uitvoeren, terwijl ze door de vijand moeilijk opgemerkt worden.

Een aantal van de gemoderniseerde Amerikaanse B-52's kan met elk twaalf kruisraketten worden uitgerust.

Verloop van de strijd

Ruijs: „Als de CNN-verslaggevers in Bagdad zeggen dat ze geen vliegtuigen horen overvliegen, maar wel het geluid van wapens horen, dan weet ik wel wat dat kan zijn. Het kunnen dan de Mavricks zijn of laser-geleide bommen die van een afstand van ongeveer tien kilometer zijn afgevuurd. Maar het kunnen ook Tomahawks zijn, een type conventionele kruisraket dat door B-52-bommenwerpers of vanaf schepen is afgevuurd. En als ik hen over lichtkogels hoor praten, dan denk ik: Dat is onzin. De piloten zitten in een vliegtuig met apparatuur die is afgesteld op duisternis, dus met lichtkogels zouden ze zichzelf verblinden. Het zijn dus vuurpijlen die ze afschieten, om de vijand met zijn infrarood-geleide wapens te misleiden".

Kon Ruijs de toedracht van de verrassingsaanval op Irak met grote nauwkeurigheid voorspellen, over het verdere verloop van de oorlog, met name de ontzetting van Koeweit, durft hij geen harde uitspraken te doen. Opnieuw zal het zijns inziens niet van de kwaliteit van het materieel van de geallieerde strijdkrachten afhangen, want dat is veruit superieur aan dat van Irak.

Die grachten langs de grens tussen Koeweit en Saoedi-Arabië, waarachter de Irakezen tanks hebben opgesteld, zijn voor luchtstrijdkrachten geen probleem, zegt hij. „Het is bekend waar die tanks staan en de geallieerden hebben een arsenaal aan wapens om ze uit te schakelen".

„Je weet waar de commandoposten voor de Iraakse troepen in Kuweit zitten, dus die kun je uitschakelen. Je kunt de aanvoerlijnen afsnijden, waardoor de troepen zonder munitie, eten en drinken komen te zitten. En je kunt ook nog paniek zaaien bij de Iraakse grondtroepen door valse informatie te geven. Bij wijze van spreken dat Saddam Hoessein dood is of dat Irak zich heeft overgegeven", zo vervolgt de tacticus.

Maar eerst is het woord aan de politiek. Die beslist voorlopig wat het verdere verloop van de strijd zal zijn. Hij bedoelt eigenlijk te zeggen: Trekt Saddam Hoessein zich terug of niet nadat hem op eigen grondgebied een grote slag is toegebracht. Doet hij dat, dan is de oorlog een kwestie van een paar dagen, zo voorspelt Ruijs. Doet hij dat niet, dan zou er nog een grondoorlog in Koeweit kunnen volgen en „dan hebben ze een groot probleem".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 19 januari 1991

Reformatorisch Dagblad | 29 Pagina's

Een bom van grote afstand op iemands brievenbus richten

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 19 januari 1991

Reformatorisch Dagblad | 29 Pagina's

PDF Bekijken