Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Tweedeling in Gorcums ziekenhuis

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Tweedeling in Gorcums ziekenhuis

Zeventig verpleegkundigen tekenen protest aan tegen euthanasiebeleid

7 minuten leestijd

Het euthanasiebeleid van het Gorcumse Beatrixziekenhuis is de nieuwe splijtzwam na de affaire van zes jaar geleden rondom het vertrek van verpleegkundig directeur Van den Herik. Zowel onder het personeel als in de achterban en het bestuur is grote verontrusting ontstaan over de koers van het ziekenhuis.

De mededeling van de directie van het Beatrixziekenhuis aan de regionale afdeling van de Nederlandse Patiënten Vereniging (NPV) dat het ziekenhuis de mogelijkheid kent van actieve euthanasie, sloeg bij de pro-life-organisatie in als een bom. „We hadden gehoopt en verwacht dat het niet zo was. We leefden in de veronderstelling dat het ziekenhuis rekening zou houden met de opvattingen van een belangrijk deel van het cliëntenbestand", zegt een geschokte Ab Groothedde van de NPV in Gorinchem.

De 2500 NPV-leden in het bedieningsgebied van het ziekenhuis zijn gisteren per brief van de correspondentie met de directie op de hoogte gebracht. Eind december informeerde de werkgroep Beatrixziekenhuis van de NPV-afdelingen in de Gorcumse regio bij de ziekenhuisdirectie of er euthanasie werd gepleegd. Het antwoord was dat het ziekenhuis deze mogelijkheid inderdaad kent en dat daarover afspraken waren gemaakt met de officier van Justitie.

„Niet nodig"

In de wandelgangen was al bekend dat de directie een regeling voorbereidde. Dit naar aanleiding van verontrusting onder het verpleegkundig personeel over een aantal gevallen van euthanasie. Het ziekenhuis wil in de euthanasieregeling ook de positie van de gewetensbezwaarden vastleggen. Een werkgroep buigt zich momenteel over de kwestie.

Het euthanasiebeleid is tot nu toe niet in het algemeen bestuur van het ziekenhuis besproken. Als het aan de directie en een meerderheid van het dagelijks bestuur ligt, zal dat ook nooit gebeuren. Euthanasie is volgens P. IJssels, burgemeester van Gorinchem en voorzitter van het ziekenhuisbestuur, een landelijk aanvaard gegeven en zou ook geen wijziging van het beleid zijn.

Minstens 6 van de 22 leden van het algemeen bestuur zijn het met die zienswijze totaal oneens en hebben een extra vergadering aangevraagd. Zij willen een uitspraak over de vraag wie in het ziekenhuis het beleid bepaalt. Wanneer de vergadering zal plaatsvinden, is nog niet bekend.

Vier van de zes bestuursleden die een extra vergadering hebben aangevraagd, zijn afgevaardigen van de stichting Christelijk Streekziekenhuis Gorinchem. Deze stichting heeft historische wortels. In de tweede helft van de jaren veertig nam de christelijke stichting het initiatief tot oprichting van een eigen ziekenhuis. Tegelijkertijd hadden ook de gemeenten in de regio plannen in deze richting. Het kwam tot samenwerking, waarbij de christelijke stichting de harde toezegging kreeg dat zij invloed op het beleid kon uitoefenen. Vastgelegd werd dat twee van de negen leden van het dagelijks bestuur zouden worden afgevaardigd door de stichting.

Beroering

In de loop der jaren kalfde de invloed van de christelijke stichting, waarin 80 kerken uit de regio zijn vertegenwoordigd, zienderogen af. Dat kwam op pijnlijlce wijze aan het licht tijdens de affaireVan den Herik in 1986. Voor verpleegkundig directeur Van den Herik, die van reformatorische signatuur is, was geen plaats meer in de top. De zaak veroorzaakte grote beroering in en rond het ziekenhuis maar daar bleef het bij.

Voorzitter L. Trouwborst van de christelijke stichting, die tevens lid is van het dagelijks bestuur, stelt vast dat ook in de nieuwe euthanasie-affaire nauwelijks met de opvattingen binnen de stichting en haar achterban rekening wordt gehouden. „Men vindt dat wij maar moeten uittreden als we het niet met het beleid eens zijn", zegt hij.

„Er wordt steeds minder naar ons geluisterd. We wilden graag zitting nemen in de werkgroep die een euthanasieregeling voorbereidt, maar dat was niet mogelijk. We hebben ook aangeboden om mee te denken over een consensus, maar men gaat gewoon niet op ons aanbod in. Dat betreuren we zeer. Het bestuur dient ons inziens te streven naar een sfeer waarin ook onze mensen zich thuisvoelen. Daar zijn we als christelijke stichting verantwoordelijk voor. Je moet er toch voor zorgen dat mensen zich in een ziekenhuis veilig kunnen voelen, ook als ze ouder zijn".

Trouwborst zegt zich te realiseren dat actieve euthanasie onder voorwaarden mag in Nederland. „Als het dan niet is tegen te houden, willen we in ieder geval garanties voor wilsonbekwamen. Er mag voor patiënten geen euthanasiedreiging zijn. Daarom wilden we in de werkgroep. Maar het werd niet toegestaan".

Protestbrief

Trouwborst wijst er op dat niet alleen aan de bezwaren van de christelijke stichting voorbij dreigt te worden gegaan, maar ook aan die onder het personeel. Een protestbrief van de Landelijke Werkgroep Gewetensbezwaren in de Gezondheidszorg (LWGG) aan directie en bestuur van het Beatrixziekenhuis werd door maar liefst 70 van de 280 Gorcumse verpleegkundigen en leerling-verpleegkundigen ondertekend. In de briefstelt de LWGG dat euthanasie in de eerste plaats in strijd is met Gods Wet en in de tweede plaats met de verpleegkundig-ethische code. De LWGG maakt melding van grote verontrusting onder het personeel.

De LWGG, waarin Febe, Het Richtsnoer, het GMV en de RMU zijn vertegenwoordigd, voorziet een tweedeling in de zorgverlening in het ziekenhuis. „Aan één bed kunnen nu zowel voor- als tegenstanders van euthanasie staan. De een zal de patiënt in zijn euthanasiewens willen steunen, de ander zal de patiënt willen overtuigen van de goede hulpverleningsmogelijkheden die er nog voor hem zijn", aldus de brief aan directie en bestuur.

Wat de LWGG schrijft, geldt uiteraard ook voor andere ziekenhuizen die actieve euthanasie verrichten, maar het aantal van 70 gewetensbezwaarden geeft het conflict in Gorinchem een bijzonder karakter. „Alleen al vanuit managementoogpunt is het niet verstandig om daar actieve euthanasie toe te staan", zegt mr. Elisabeth van Dijk van de LWGG.

Ze zegt te hopen dat de directie naar aanleiding van de protestbrief alsnog de medezeggenschapscommissie en belangenorganisaties van het personeel bij de in de maak zijnde euthanasieregeUng betrekt. „Gezien de grootte van de groep gewetensbezwaarden zou je dat toch mogen verwachten".

Glijdende schaal

Door ruimte te bieden aan actieve euthanasie, knaagt een ziekenhuis aan het fundament van de zorg, vindt mr. Van Dijk. „De bereidheid om naar alternatieven te zoeken en zo goed mogelijk te begeleiden bij ernstig zieken en stervenden neemt onherroepelijk af. Waarom zou je mogelijkheden zoeken om het voor de patiënt draaglijk te maken als je door euthanasie aan al die ellende een einde kunt maken ?"

Ze voorspelt dat euthanasie een glijdende schaal zal zijn. „Het is bijna onvermijdelijk dat niet gewacht wordt tot de patiënt erom vraagt maar dat euthanasie als mogelijkheid wordt aangeboden. In de huisartsenpraktijk is dat een oprukkend verschijnsel en dat zal in de ziekenhuizen ook zo gaan. Het is zo verieidelijk om de weg van de minste weerstand te kiezen. Daarom zal de grens steeds verder worden verschoven".

„Gevaarlijk"

Woordvoerder Ab Groothedde van de NPV-werkgroep Beatrixziekenhuis hoopt dat de verontrusting in de achterban voor het ziekenhuis aanleiding zal zijn tot herbezinning. „Wij vertrouwen erop dat bijstelling van het beleid bespreekbaar is. Mocht dat niet zo zijn, dan zullen wij andere mogelijkheden onderzoeken. De gedachte is al geopperd van een eigen christelijk ziekenhuis. Maar in dit stadium vinden we dat voorbarig".

Hij betreurt het dat het ziekenhuis geen overieg over het euthanasiebeleid heeft gepleegd. „We zijn er door navraag achter gekomen. In het kader van een klantvriendelijke benadering zou het toch wenselijk zijn geweest als men ons tevoren had geraadpleegd. Onze achterban vertegenwoordigt een belangrijk deel van het cliëntenbestand".

Groothedde benadrukt dat de NPV haar leden geen angst voor het Beatrixziekenhuis wil inboezemen. „Als er angst ontstaat, ligt dat aan het ziekenhuis zelf. Wij willen onze mensen alleen maar bewust maken van de ernst van de situatie. Weliswaar vindt alleen euthanasie plaats op verzoek maar het kan voor patiënten van belang zijn dat ze duidelijk aangeven geen actieve euthanasie te willen. Euthanasie is nu eenmaal een gevaarlijk terrein. Voor je het weet, worden er economische afwegingen gemaakt en is er sprake van morele dwang".

„Suggestief

Burgemeester P. IJssels van Gorcum is niet alleen afkerig van overleg met direct betrokkenen maar wil ook niet met de verslaggever van het Reformatorisch Dagblad spreken. Hij weigert categorisch op de gestelde vragen in te gaan. De vraagstelling heeft volgens hem een suggestief karakter.

De informatieverstrekking beperkt zich tot een kopie van een artikel van ene prof. mr. F. van Wijmen. In deze prof schijnt IJssels een medestander te hebben gevonden. Verder weigert hij iedere toelichting en ieder commentaar.

Het tijdperk van de glasnost (openheid) is voor deze socialistische burgemeester annex ziekenhuisvoorzitter kennelijk nog niet aangebroken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 15 februari 1992

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

Tweedeling in Gorcums ziekenhuis

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 15 februari 1992

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

PDF Bekijken