Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Korendijkse slikken bebossen zich zelf

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Korendijkse slikken bebossen zich zelf

Wandelgebied Natuurmonumenten heeft te weinig parkeerplaatsen

5 minuten leestijd

KORENDIJK - In het uiterste westpuntje van de Hoeksche Waard, in het uitgestrekte polderlandschap, ligt een bijzonder natuurgebied: de Korendijkse Slikken. Het gebied ligt net buiten de gemeente Goudswaard en is ongeveer 457 hectare groot. Vroeger, voor de afsluiting van het Haringvliet in 1970, was dit gebied in gebruik voor de riet- en biezencultuur.

Sinds 1978 is het terrein eigendom van Natuurmonumenten. Het heeft tegenwoordig een belangrijke functie als broedplaats voor vogels en eenden. In de winter fungeren de weilanden als pleisterplaats voor diverse ganzesoorten. Vorig jaar is het gebied voor het eerst voor het publiek opengesteld. De belangstelling en waardering bleken onverwacht groot. Voldoende aanleiding derhalve om ook dit jaar, vanaf 1 juli tot 1 december, de poorten te openen.

De rit naar Goudswaard is op zich zelf al de moeite waard. Overal staat de natuur in het weidse polderlandschap in volle voorjaarsbloei. De fraaie molen bepaalt het dorpsbeeld. Aan de andere kant van de dorpskom slingert een smal dijkje richting Nieuwendijk. Twee auto's kunnen zich slechts met passen en meten langs elkaar wringen.

Op de eenzame dijk staat na een paar honderd meter aan de rechterkant een wit huis met een levensgrote koe op de garagedeur geschilderd. Direct naast het huis ligt het beginpunt van de wandelroute. Een klein inhammetje in de berm biedt slechts voor een paar auto's parkeergelegenheid.

„Het parkeren is hier inderdaad een probleem", geeft beheerder Henk Maijer direct toe. „We zijn met de gemeente aan het bekijken of we daar iets aan kunnen doen. Vorig jaar stonden er hier soms dertig tot veertig auto's op de dijk en bij de bewoners van het dijkhuis voor de deur. Dat vonden die mensen natuurlijk niet zo leuk. De mensen moeten zoveel mogelijk met de fiets komen".

Ganzengebied

Het natuurgebied ligt op de meest westelijke punt van het eiland, daar waar de rivieren het Spui en het Haringvliet elkaar ontmoeten. Maijer is niet alleen beheerder van deze slikken. Ook de iets verderop gelegen Blanke Slikken, bij het eilandje Tiengemeten, vallen onder zijn toezicht. Daarnaast heeft hij ook nog het opzicht over de Beningerslikken, aan de overkant van het Spui. Dit gebied loopt door tot aan Hellevoetsluis toe. Het gebied dat hij samen met drie medewerkers namens Natuurmonumenten onder zijn hoede heeft, omvat zo'n 1100 hectare.

Onder een stralend zonnetje gaan we op pad. Om het gebied buiten het seizoen in te komen moet er even over een omheining geklauterd worden. Het is al meteen raak. Waar de geoefende beheerder met achteloos gemak over het prikkeldraad wipt, kom ik muurvast te zitten.

De beheerder blijkt een vlotte prater. Hij is enthousiast over de ervaringen van vorig jaar. „Mensen kwamen vanuit het hele land hierheen. Dat zijn vaak de echte kenners en liefhebbers. Maar ook 's winters, als er hier zo'n 10.000 tot 12.000 ganzen zitten, is er veel belangstelling. De ganzenpopulatie is bekend tot over de grenzen. Zelfs vanuit Engeland komen er mensen naar kijken", vertelt hij.

Natuurlijk bos

Inmiddels zijn we een kreekje overgestoken. Het terrein loopt enigszins op. Boven blijkt een tiental jonge koeien te grazen. „Die horen hier niet", stelt Maijer in één oogopslag vast. „Ze komen van de overkant en zijn de rivier overgezwommen. Die zullen we dus weer terug moeten gaan brengen".

De verhoging biedt een fraai uitzicht over het gebied en de rivier. Een mooi plekje voor wat foto's. De dartele pinken achter ons snuffelen nieuwsgierig aan de vreemde, blinkende fotokoffer.

De aanwezigheid van het vee heeft een duidelijke functie. Door de begrazing wordt het terrein meer open, waardoor de zaden van diverse boomsoorten beter kunnen ontkiemen. „We hopen zodoende te komen tot een natuurlijke bosontwikkeling", verduidelijkt Maijer. „De bedoeling is om de natuur zo veel mogelijk haar eigen gang te laten gaan".

Kemphanen

De wandelroute is door Natuurmonumenten zelf aangelegd. Maijer licht toe: „In het gebied zijn bewust geen prullenbakken of bankjes geplaatst. Het moet geen park worden. Ook hebben we er bewust naar gestreefd om geen lange rechte paden aan te leggen. De route is nogal bochtig, zodat mensen elkaar niet voortdurend in de rug kijken".

Halverwege is een observatiehut aangelegd. Wie de route helemaal uit wil lopen, doet daar ongeveer twee uur over. Over het gedrag van het publiek is Maijer heel tevreden. „Rommel of afval kom ik maar zelden tegen". Door het gebied stroomt een flink aantal visrijke kreekjes, een herinnering aan het voormalige getijdegebied.

Intussen wijst Henk Maijer met aanstekelijk enthousiasme op wat groeit en bloeit in het gebied. Over allerlei plantesoorten, van heerlijk geurende wilde selderij tot de rustgevende sappen van de valeriaan. Over de zes reeën die door het gebied dwalen, over bijzondere vlindersoorten en over de vele vaak bijzondere vogelsoorten die hier een belangrijk broedgebied vinden.

Broedende kemphanen en reigers vormen daarvan het beste bewijs. Regelmatig worden er excursies georganiseerd, ook voor de schooljeugd. Als we terug op de dijk zijn, bekijk ik het gebied ineens met heel andere ogen. De rust en de stilte zijn weldadig.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 3 juni 1992

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Korendijkse slikken bebossen zich zelf

Bekijk de hele uitgave van woensdag 3 juni 1992

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken