Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Arnemuiden: een staat apart

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Arnemuiden: een staat apart

5 minuten leestijd

(Vervolg voorpagina)

Marijs kiest voor een harde aanpak van de ongewenste uitwassen. Hij benadrukt dat het niet gaat om onverschillige gasten. „Als je een praatje met ze maakt zijn het aardige lui. Maar zijn ze bij elkaar en drinken ze bier, dan worden het barbaren. Het is niet verkeerd als een dominee of ouderling die jongeren persoonlijk uit de kroeg haalt. Ik wil ze daarmee overigens niet verplichten".

„Over het algemeen stuit je op een stuk terughoudendheid en zwijgzaamheid wanneer het onderwerp vandalisme aan de orde komt", reageert ds. Goudriaan. „Het probleem is er. Er zijn ouderen die eronder lijden. Maar het is beslist niet zo dat de helft van het aantal jongeren uit Arnemuiden in de nacht van zaterdag op zondag het dorp in een houdgreep neemt. Wat we boven alles nodig hebben, is de doorwerking van het Woord, ook in de levensstijl en op zeven dagen van de week. Als dit gebeurt, heeft dat een gunstige invloed op een hele samenleving".

Volgens burgemeester Visser zijn het doorsnee vernielingen die worden aangericht: ingooien van ruiten, vernielen van verkeersborden, opbreken van de straat en bekrassen van auto's. „Gezien de kerkelijkheid van de bevolking zou het inderdaad veel minder moeten voorkomen. De schuld ligt voor een groot deel bij de ouders, die zijn vaak veel te tolerant in dit opzicht. Kinderen van een jaar of zeven, acht lopen vaak 's avonds laat nog op straat. Dat is vreemd. We zijn bezig Foto RD met een anti-vandalismeproject op de lagere school. Aan de kerken hebben we gevraagd of er op catechisatie en tijdens de prediking aandacht aan dit probleem besteed kan worden. Het duurt een tijd voordat het resultaat van onze initiatieven zichtbaar wordt. In wezen is het een mentaliteitsverandering die bij jong en oud moet plaatsvinden en dat heeft z'n tijd nodig".

Preventief

Oud-burgemeester M. M. Markusse maakt duidelijk dat tijdens zijn burgemeesterschap (van 1981 tot 1989) het aantal vernielingen niet toenam. „Maar overigens was het ook toen al moeilijk om het binnen de perken te houden. In mijn tijd was er meer preventief politietoezicht. Ik heb er altijd voor gezorgd dat er agenten rondreden of op bepaalde plaatsen stonden te posten. Dat is van groot belang. Het is dan ook een slechte zaak dat er van overheidswege gekort wordt op het aantal formatieplaatsen bij het korps".

Markusse denkt dat de uit de hand gelopen baldadigheid veelal veroorzaakt wordt door het afzetten tegen... „Veel jongeren zijn kerkelijk en voelen zich niet meer thuis in het leefpatroon van pa en moe. Ze zijn moeilijk in het gareel te houden. Er wordt gezegd: Het gaat vanzelf wel over. En inderdaad klopt dat. Als ze verkering krijgen, dan is het voorbij. Mensen trouwen jong in Arnemuiden en dat is geen slechte zaak. Beter getrouwd dan losbandig". 

Marijs deelt de visie van Markusse: er is te weinig politietoezicht. „De pakkans is te klein. Het wordt steeds erger. Sommigen gooien zelfs al fietsen op de spoorlijn. Die gasten moeten drie dagen opgesloten worden". De ouders, hoewel ze niet geheel vrijuit gaan, kunnen er over het algemeen weinig aan doen, denkt de SGP'er. „Het is ook niet te wijten aan een strenge opvoeding. Maar al met al is er wel sprake van een unieke situatie. Volgens een politierapport spant Arnemuiden de kroon op Walcheren. De satan werkt waar het evangelie nog zuiver wordt verkondigd. Hij weet de zwakke plekken te vinden. Ik betreur het dat de kerkelijke jongeren die zich hier aan schuldig maken niet meer onder het beslag van de waarheid liggen".

Resultaat

Volgens wethouder Van Belzen wordt er toch enig resultaat geboekt door de politie. „De angst onder de bevolking is aan het afnemen, niet het vandalisme". Volgens de bestuurder geeft de politie meer blijk van zijn aanwezigheid dan voorheen. Daardoor neemt het vertrouwen in de politie toe. Overigens is hij van mening dat de jongeren best wat harder aangepakt mogen worden. „Dat heb ik ook tegen de politie gezegd. Tijdens mijn laatste waarnemerschap werden er 's nachts een paar jongeren aangehouden die een trottoirtegel met zich meedroegen. De politie sommeerde hen alleen om het voorwerp terug te leggen. Dat is totaal verkeerd. Die tegel heb je niet bij je om elkaar te zoenen.

Het vandalisme moet ook weer niet overdreven worden. Aan de andere kant is het wel typisch dat het hier zo sterk aanwezig is. Gezien de geloofsovertuiging van een groot deel van de bevolking zou je het niet verwachten. Ik denk dat in sommige families de jongelui te kort worden gehouden, zeker op een bepaalde leeftijd. Er is geen ruimte voor eigen ideeën. Dat is een duidelijk verwijt aan de ouders en niet zo zeer aan de jeugd. Het is ook gebruikelijk dat jonge kinderen nog laat op straat lopen. Dat is vragen om moeilijkheden. Men is te weinig met de kinderen bezig. Er worden thuis geen spelletjes gedaan. De jeugd moet zijn vertier op straat zoeken, de hele dag, dan blijft de kamer schoon. Puur gemakzucht".

Volgens Visser is de aangiftebereidheid onder de bevolking erg laag. „Men is bang voor represailles. Dat geldt ook voor sommige ondernemers. In wezen wint de terreur".

Zo ver wil politieman Verhage niet gaan. Hij zit vooral met de vraag hoe de burgerij het vandalisme ervaart. Vrijwel niemand doet aangifte. „Je kunt je afvragen of de bevolking de vernielzucht wel als probleem ziet. Het kan ook zijn dat de mensen bang zijn voor represailles. Als iemand naar de politie stapt, wordt hij al gauw voor verrader uitgemaakt. Of de mensen houden elkaar de hand boven het hoofd. Iedereen is tenslotte familie of bijna familie van elkaar. Die angst voor represailles is overigens niet uitgesloten. Toen burgemeester Visser in de plaatselijke krant een artikel tegen het vandalisme schreef, kreeg hij prompt een steen door de ruit van zijn woning".


Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 27 januari 1993

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Arnemuiden: een staat apart

Bekijk de hele uitgave van woensdag 27 januari 1993

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken