Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Poortugaalse gemeente bleef zonder predikant

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Poortugaalse gemeente bleef zonder predikant

Kerkeraad bracht in vijftig jaar tijd 66 beroepen uit

6 minuten leestijd

POORTUGAAL - „Begeerte naar de oude waarheid", dat was de drijfveer voor het ontstaan van de gereformeerde gemeente in Poortugaal. Het begon met een leesgezelschap in een huiskamer. Het gezelschap werd kerkelijke gemeente, en deze bestond vorig jaar een halve eeuw. Inmiddels is een herdenkingsboekje verschenen.

Poortugaals gemeente ontstond in 1922, toen enkele mensen ten huize van A. M. Doudeijns begonnen met het lezen van predikaties op zondagavond. Vanaf 1925 hield men ook morgendiensten.

Inmiddels kwam men samen bij P. van Bokkem in de Dorpsstraat, en vanaf 1926 huurde men een huis aan de Welhoekse dijk. Van Bokkem had in diezelfde woning in zijn jeugd nog zitten kaarten en vertelde meermalen van „dat eeuwig wonder van Gods ontferming en genade, dat hij nu in diezelfde kamer voor mocht gaan om een predikatie van onze oudvaders te lezen. Eertijds waart ge duisternis, zegt de apostel, en nu zo'n grote verandering. Het wekte weleens aandoening op, als hij daarover mocht spreken".

Spoedig moest men uitwijken naar, zoals Doudeijns het noemde, „het huusje op de mispit" (mesthoop), maar vanaf 1930 konden Van Bokkem en Doudeijns preeklezen in het eigen gebouwtje dat de groep betrokken had. Achter de "Vetsmelterij", zoals deze schuurkerk door de bevolking spottend genoemd werd, kwam in 1939 het stijlvolle kerkgebouw te staan, dat nog steeds in gebruik is.

Het gezelschap, dat zich Vereniging tot verbreiding der Waarheid noemde, werd in 1935 afdeling van de gereformeerde gemeente in Rotterdam-Zuid. In 1942 volgde de instituering als zelfstandige gemeente. Dat had plaats op 31 juli, de dag waarop de gekozen ambtsdragers werden bevestigd. Er waren inmiddels 60 leden en 80 doopleden.

De enige ouderling op dat moment was A. M. Doudeijns. Hij was ouderling sinds 1935 (en niet: vanaf 1936, blz. 64) en bleef het tot zijn overlijden in 1975.

Geestelijk leven
Vorig jaar was het een halve eeuw geleden dat de Poortugaalse gemeente zelfstandig werd. De herdenkingspreek van ds. C. J. Meeuse is (evenals de preek die ds. W. C. Lamain in 1939 hield bij de ingebruikname van de kerk) door F. van Holten opgenomen in een fraai herdenkingsboek. Het is een goede zaak als ook kleinere gemeenten hét aandurven hun historie op deze wijze vast te leggen voor het nageslacht. Poortugaal is er op tijd bij: na vijftig jaar zijn er vaak nog mensen in leven die het ontstaan van een gemeente meegemaakt hebben.

Van Holten geeft op heldere wijze de ontstaansgeschiedenis van de gemeente weer. Van de periode na de instituering ontbreekt een chronologisch verhaal. De auteur heeft gekozen voor een thematische opzet, waardoor het geheel soms wat rommelig aandoet. De plaats van hoofdstuk 6 lijkt me ook niet zo logisch. Deze preek had beter achterin het boek opgenomen kunnen worden.

Van Holten heeft diverse schriftelijke bronnen bij zijn onderzoek betrokken. Ongetwijfeld hadden mondelinge mededelingen hierop een waardevolle aanvulling kunnen vormen en bij voorbeeld gegevens kunnen opleveren over het (geestelijk) leven van de ambtsdragers en andere kinderen Gods. Juist dat is het waard om vastgelegd te worden, hoewel met mondelinge overlevering voorzichtig moet worden omgegaan.

Niet Herderloos
Een predikant heeft Poortugaal nooit gehad. "Vijftig jaar vacant, maar niet zonder Herder", luidt de titel van het boek. In de jaren 1955-1992 werden (met een onderbreking van 1962-1968) 66 beroepen uitgebracht, maar tot nu toe tevergeefs. Daardoor rust al het werk op de schouders van de ouderlingen en diakenen. Ouderling C. van Welie is met zijn 52 dienstjaren momenteel (sinds het overlijden van A. de Priester te Middelburg-Centrum) waarschijnlijk de langstdienende ambtsdrager van de Gereformeerde Gemeenten.

In het overzicht van ambtsdragers op blz. 64 ontbreken die van de afdelingen Oostvoome, Spijkenisse en Hoogvliet. De naam van diaken J. van der Slui(j)s wordt verschillend gespeld (blz. 60, 64 en 118).

„Al schrijvend is er bij mij een diep respect gegroeid voor de oude vromen, die aan de wieg hebben gestaan van Poortugaals gemeente", schrijft Van Holten aan het eind van zijn boek. „Soms bekroop mij ook het heimwee naar ,,de genade des ouden tijds". Maar ook nu nog, onder geestelijk weinig opwekkende omstandigheden, is er verwachting voor Gods kerk. Sterker nog: Gods Kerk is de énige die verwachting mag koesteren! Zolang als er de zon is, zal Zijn Naam van kind tot kind voortgeplant worden. Uw God, o Sion, is van geslacht tot geslacht! De Heere heeft nog geen voleinding gemaakt".

N.a.v. "Vijftig jaar vacant, maar niet zonder Herder", door F. van Holten; uitg. kerkeraad geref. gemeente Poortugaal, 1993; 123 blz., prijs 20 gulden + 5,80 verzendkosten.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 17 augustus 1993

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Poortugaalse gemeente bleef zonder predikant

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 17 augustus 1993

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken