Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Terherne wil Kameleondorp worden

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Terherne wil Kameleondorp worden

Fries plaatsje aan het meer laat sfeer uit populaire boekenserie herleven

4 minuten leestijd

TERHERNE - Na het overlijden van schrijver H. de Roos speelden kinderen van de school in Terherne nog eens na hoe ze in 1980 met een 'Kameleon' en een 'praam' de schrijver inhaalden en hem een 'Zilveren Pen' overhan-

De schrijver overleed op 81-jarige leeftijd. Van zijn boeken zijn er inmiddels 12,5 miljoen verkocht. Het 500 inwoners tellende dorp ('s zomers is het bevolkingsaantal een tienvoud daarvan) bij het Snekermeer zocht contact met de Alkmaarse 'Kameleonuitgever' Kluitman met het idee om de band met de boekenserie meer vorm te geven. De Kameleon als beeld op een sokkel, dat leek Terherne wel wat. ^

Jellema

Kluitman hield de boot even af, want ook De Roos' geboorteplaats Langezwaag bij Gorredijk had plannen. Men wilde er een buiten- en een binnenmuseum vestigen, maar uiteindelijk kwam er niets van terecht. Grouw is ook wel eens wat van plan geweest, „maar het Lenten uit de Kameleonserie is een klein dorp, en dat is Grouw niet".

Nu is Terherne aan de beurt. Het is een klein dorp aan het water (klopt), men heeft een brug in het midden van het dorp (klopt) en een oude smederij (klopt), en met een beetje Gerbeniaanse fantasie is ook de boerderij van Jellema te ontdekken. Het dorp lijkt zoveel op het dorp in het boek, dat meermalen door toeristen in ernst wordt gevraagd waar de lompe, maar o zo snelle, van kleur verschietende boot te zien is en of er een tochtje mee gemaakt kan worden.

Een projectgroep „van zeven enthousiastelingen" gaat nu proberen om de sfeer van de populaire boeken nog meer te laten herleven. Naast de schooldirecteur doen ook de voorzitter en de penningmeester van Plaatselijk Belang, de redacteur van het plaatselijke blad, de .dorpshistoricus, een schrijver en de man die diverse campings bij het dorp bezit, en ook nog 210 recreatiebungalows wil gaan bouwen, mee aan de plannenmakerij. De laatste deelnemer besluit zijn dagelijkse beslommeringen immer met Kameleonboeken: leeslamp aan, een greep onder het bed, en een halfuurtje wegdromen in een willekeurig deel van de serie.

Moeilijke toestanden

Misschien is dat wel de aantrekkingskracht van de boeken, denkt Stedehouder: ze zijn gewoon, herkenbaar, vol avontuur en kattekwaad. En ze doen niet moeilijk. „Er zijn allerlei moeilijke toestanden, en het hoort bij onze tijd om daarover te schrijven. In de Kameleonboeken kom je dat niet tegen", zegt het schoolhoofd, die met waardering constateert dat de Kameleonboeken zelfs ter hand genomen worden door de leerlingen die het minst tot lezen te verleiden zijn.

,Natuurlijk hoop je als onderwijzer dat ze ook eens wat anders zullen gaan lezen, maar dat ze op deze manier aan het lezen slaan, is toch positief'. Een grote rol speelt ook dat ook de ouders van zijn leerlingen ze vroeger gelezen hebben, of ze nög dagelijks lezen.

De plannenmakerij van de projectgroep bevindt zich nog maar in een pril stadium, maar is via het plaatselijke krantje nu voortijdig uitgelekt. De uitwerking van de plannen moet nog beginnen, om over het bijeenvergaren van de financiën nog maar niet te spreken.

Woudaap

De projectgroep denkt in elk geval aan de stichting van een ontvangstpunt, waar 'Kameleontoeristen' zich kunnen laten informeren. Molen de Woudaap, centraal punt tijdens de achtervolgingen van Kees door zijn vader, is er niet, maar kan er komen. Daarover is de projectgroep al in conclaaf met de Stichting De Fryske Mole. Ondememers kunnen op de plannen inspelen, maar het moet volgens Stedehouder niet verzanden „in een of ander wild attractiepark".

De plannen spreken aan, zo blijkt uit de stroom van reacties die na het uitlekken ervan losgekomen is. „Zaterdag belde er iemand van een omroep. Die had eerst gauw bij zijn moeder een Kameleonboek-van-vroeger uit de kast gevist".

Terherne denkt in de toekomst een stroom van 'Kameleontoeristen' te ontvangen. 'Hielke' en 'Sietse' kunnen hen rondvaren in de 'Kameleon'. 'Gerben' kan hen in de maling nemen. En voor foutparkeerders is er wellicht een driftig naderbij fietsende 'veldwachter Zwart'...

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 januari 1994

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Terherne wil Kameleondorp worden

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 januari 1994

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's