Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Overleg met PLO: de pijn komt nog

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Overleg met PLO: de pijn komt nog

Problemen die in Caïrozijn opgelost, zijn nog maar peuleschilletjes

6 minuten leestijd

JERUZALEM - De moeilijkheden die Israël en de PLO woensdag opgelost hadden zijn maar peuleschilletjes in vergelijking met die er nog gaan komen. In feite werden beide partijen het eens over non-issues. Gaza en Jericho betreffen gebieden die Israël zonder veel pijn af kan staan.

Geen weldenkende Israëlische soldaat vindt het leuk om achter stenengooiende jongetjes aan te hollen in de steegjes van het Jebalya vluchtelingenkamp. Ook van het weggeven van een hete woestijn-stad in de Jordaan Vallei liggen niet veel mensen wakker. Nu gaan we een moeilijker fase in, waarbij de politici veel zwaardere problemen op de onderhandelingstafel gedeponeerd krijgen.

Ook toen Israels premier Jitschak Rabin en PLO-leider lasser Arafat woensdag met de nodige moeite hun handtekeningen zetten onder de autonomiebepaling, waren nog niet alle problemen opgelost. Beide leiders vonden het gewoon nodig de knoop door te hakken omdat het begin van de uitvoering van de autonomie al zo vaak was uitgesteld. De onderhandelaars van Israël en de PLO komen volgende week weer bij elkaar om over de onopgeloste punten te debatteren. Dat zijn de vrijlating van gevangenen van de islamitische verzetsbeweging Hamas, de rol van de Palestijnse politiemannen op de Allenby Brug (die de Westoever met Jordanië verbindt) en de precieze omvang van het Jerichodistrict.

In de Gazastrook en in het district Jericho zelf zijn er nog geen drastische veranderingen te zien. De Israëli' sche jeeps zullen pas uit de straten verdwijnen als de Palestijnse zijn gearriveerd. Jasser Arafat heeft Rabin gevraagd de overbruggingsperiode te verlengen. Op deze wijze hoopt Arafat te voorkomen dat er een machtsvacuüm zal ontstaan. Zo'n hiaat zou de kans op anarchie nog verder doen toenemen. Israëlische legerbronnen hebben gezegd dat ze alle voorbereidingen hebben getroffen om snel de politiebureaus en legerkampen te kunnen ontruimen. Zodra de Palestijnse politiemannen verschijnen, gaan ze. Om fricties te voorkomen zullen in elk geval geen twee machten naast elkaar opereren. Volgens legerbronnen moet de terugtrekking binnen drie tot vier weken zijn afgerond. De Palestijnse onderhandelaar Nabil Sha'ath zei dat er 22 Palestijnse politieofficeren in gesprek met de Israëliërs zijn om de komst van hun mannen voor te bereiden. De autonomie voor de Palestijnen in Gaza en Jericho zal dan niet alleen op papier maar ook praktisch een feit zijn en de volgende ronde kan beginnen. Deze houdt verschillende kwesties in.

Het minst moeilijk zijn de verkiezingen. Het basis-akkoord of Oslo Akkoord van september 1993 (officieel de Declaration of Principles, DOP), bepaalt dat de Palestijnen naar de stembus moeten voor de verkiezingen voor een Palestijnse Raad die verantwoordelijk zal zijn voor het bestuur over de autonome gebieden. Israël houdt het gezag over de joodse nederzettingen, defensiezaken en buitenlandse zaken. Gecompliceerder worden de onderhandelingen over de terugkeer van de Palestijnen die in de Zesdaagse Oorlog wegvluchtten voor de oprukkende Israëlische troepen. Volgens Palestijnse bronnen heeft de 'natuur' de 250.000 vluchtelingen van 1967 inmiddels doen uitgroeien tot 750.000 personen, maar de schattingen van Israëlische cijferaars komen aanmerkelijk lager uit. Volgens de oppositiepartijen bedreigt de terugkomst van vluchtelingen de veiligheid van de staat door de verstoring in de demografische balans. Verder zullen Israël en de PLO moeten overleggen over de geografische uitbreiding van de autonome gebieden. Het eindeloze gebakkelei over de omvang van het Jerichodistrict lijkt dan ook wat nodeloos. Iedereen weet dat in de toekomst de grenzen toch verder op zullen schuiven in de richting van de Middellandse Zee. Het basisakkoord bepaalt immers in artikel 4 dat „beide partijen de Westoever den de Gazastrook zien als een enkele territoriale eenheid, waarvan de integriteit bewaard zal worden gedurende de overgangsperiode". Met andere woorden: wie denkt dat het Jericho-gebied nu afgescheiden is van de rest van de Westoever, vergist zich. De formule die de laatste dagen opnieuw opduikt in de media en onder de onderhandelaars luidt "vroege machtiging" ("eariy empowerment"). Dit betekent dat de Palestijnen al bepaalde bestuursfuncties in de Westoever gaan overnemen, voordat de onderhandelingen over een volledige Israëlische terugtrekking zijn afgerond. Hierover gaan Israël en de PLO ook spreken.

Westoever

De onderhandelingen over de terugtrekking van de Israëlische troepen uit de Westoever beloven veel en veel gecompliceerder te worden dan die uit de Gazastrook en het Jericho-district. In de Gazastrook liggen de meeste Israëlische nederzettingen immers dicht bij elkaar, zodat er een enclave van kon worden gemaakt. Het is voor het Israëlische leger betrekkelijk eenvoudig deze te beschermen. Maar de nederzettingen op de Westoever liggen kris kras door het hele gebied verspreid. Sommige commentatoren hebben dan ook gesuggereerd dat Rabin de nederzettingen geografisch wil concentreren. De kolonisten moeten dan de afgelegen nederzettingen ontruimen. De eerste kolonisten die moeten verhuizen zijn de 450 die in het centrum van de Arabische stad Hebron wonen.

In hoeverre Israël haast zal zetten achter de verdere terugtrekking van het leger hebben de Palestijnen voor een groot deel zelf in de hand. Als de PLO er in zal slagen te voorkomen dat extremistische elementen zoals Hamas-activisten de Israëliërs met messen, kogels of bommen belagen, dan zal het leger snel de posities innemen die zijn verwijderd van de Palestijnse bevolkingscentra. Ziet de PLO daarentegen geen kans orde op zaken te stellen dan zal de oppositie in Israël tegen verdere concessies alleen maar groeien.

Door zijn handtekening afgelopen woensdag heeft Rabin de Palestijnen ook het startsein gegeven voor de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat. Israël heeft nu de macht verloren om de Palestijnen te dicteren in welke politieke richting zij moeten gaan. De energie in de Palestijnse samenleving bundelt zich nu krachtiger dan ooit te voren in de richting van volledige onafhankelijkheid.

Officieel blijft de regering van Jitschak Rabin en minister Sjimon Peres (Buitenlandse Zaken) tegen zo'n onafhankelijke staat. Maar minister Avraham Shohat (Financiën) heeft gezegd dat de meeste ministers in het kabinet er niet meer op tegen zijn, mits de veiligheid van Israël kan worden gewaarborgd. Het ontbreekt de regering Rabin eenvoudig aan de moed en de eerlijkheid om voor het eigen volk te erkennen dat afgelopen woensdag de eerste concrete stap is gezet naar volledige Palestijnse onafhankelijkheid. Dat het bij de autonomie zal blijven, is iets waarin geen Palestijn en waarschijnlijk ook geen Israëliër meer gelooft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 7 mei 1994

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Overleg met PLO: de pijn komt nog

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 7 mei 1994

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken