Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Tuktuk maakt mensen een beetje vrolijk

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Tuktuk maakt mensen een beetje vrolijk

Benno Punte rijdt met eigenzinnige driewieler uit Thailand door Almelo

5 minuten leestijd

In Almelo weten ze inmiddels allemaal wat een Tuktuk is. Zo nu en dan rijdt Benno Punte met zo’n eigenzinnige driewieler door de binnenstad. „Dan kijkt iedereen, want hij valt ontzettend op. En iedereen lacht. Het is zo’n geinig karretje. Als je hem ziet, word je vanzelf een beetje Vrolijk”.

In Bangkok, Thailand, rijden ze met duizenden door de straten. Knallend, rokend, tukketukkend. „Van de rijstijl van de chauffeurs gaan je haren soms recht overeind staan”, zegt Punte. „Ze deinzen er niet voor terug met 100 kilometer per uur door de drukste straten te scheuren. Het is werkelijk een gekkenhuis. Maar fout gaat het maar zelden, want de wagentjes zijn ontzettend wendbaar en voor het vervoer in drukke steden bijzonder geschikt. Als je op straat loopt, word je om de haverklap gevraagd of je ergens heengebracht wilt worden: Tuktuk, meneer?”

Pizza’s

Op de achterbank van een Tuktuk kwam Punte op het idee de karretjes in Nederland te gaan invoeren. „Ik heb totaal geen verstand van techniek”, zegt hij. „Ik kan nog geen bougie van een fietspomp onderscheiden. Maar ik zag wel in dat zo’n voertuigje het in Nederland heel goed zou kunnen doen. Als aanvulling in de taxiwereld, maar ook voor hotels om gasten mee te vervoeren en voor pizzeria’s om pizza’s mee af te leveren. Om maar wat te noemen”.

Punte vertelt dat hij een paar keer in Bangkok is geweest om een moeder met enkele kinderen, die hij financieel ondersteunde, op te zoeken. Via Foster Parents was hij ooit ”financieel vader” van de familie geworden, tot deze organisatie besloot dat Thailand niet arm genoeg meer was. Punte wilde het gezinnetje niet aan zijn lot overlaten en bezocht het een paar keer, op doorreis naar een congres in Tokio of Singapore. Zo kwam hij in contact met de Tuktuks.

Schroothoop

„Toen ben ik eens een praatje gaan maken in de fabriek van de Tuktuks. Nou ja, fabriek. Het is een grote schroothoop met een zeil erover. Want de Tuktuks worden gemaakt van oud materiaal. Wat wij dus noemen: recycling. Er staan continu vijftig tweetakt motors te pruttelen en de mensen roken als een schoorsteen. Het is er een herrie van jewelste.

Maar de mensen zijn vreselijk vriendelijk en vakmensen van het zuiverste water. Ze doen alles met de hand en beginnen gewoon met een paar stukjes oud metaal. Na verloop van tijd staat er dan een nieuwe Tuktuk. Hoe ze het voor elkaar krijgen, is een raadsel. Ze zijn vreselijk vriendelijk en bereid alles voor je te doen. Maar dat de Tuktuk voor Nederland geschikt zou zijn, konden ze niet geloven. Ze lachten zich krom, toen ik er twee bestelde.

Keuring

Gelukkig had Punte tijd om zich in het avontuur van de Tuktuk-import te storten. Hij werkte als fysiotherapeut in het ziekenhuis van Almelo, maar had net de mogelijkheid gekregen extra vroeg van de vut gebruik te maken. Ruim vier jaar heeft het daarna geduurd voor het met de Tuktuk helemaal voor elkaar was. Aan het voertuigje moest nogal wat veranderd worden om aan de Nederlandse eisen te voldoen: andere koplamp, extra schijfrem op het voorwiel, bumper halve centimeter korter enzovoort. „Maar toen ik hem uiteindelijk voor keuring bij de Rijksdienst voor het Wegverkeer aanbood, kwam hij er met glans doorheen”.

Pittig is de Tuktuk zeker. Punte trekt het zitkussen van de bestuurdersstoel. Daaronder zit een splinternieuwe watergekoelde viertakt motor met twee cilinders. Merk: Daihatsu. In Bangkok worden hoofdzakelijk tweetakters gebruikt, maar die produceren veel herrie en uitlaatgas en hebben als brandstof mengsmering nodig. „Om zo’n tweetakter bij koud weer te starten, moet je de Tuk eerst flink door elkaar schudden. Vandaar dat voor Nederland een viertakter wordt ingebouwd”.

Uit 550 cc haalt de motor een vermogen van 30 kW (41 pk). Daarmee is de slechts 450 kg wegende Tuktuk allesbehalve traag. Maar de Rijksdienst bepaalde dat de topsnelheid moest worden afgeregeld op 40 km/u.

Bruiloft

Hard genoeg, vindt Punte, want de Tuktuk is beslist niet bedoeld om mee op de buitenweg te rijden. En op de snelweg natuurlijk helemaal niet. Hij is bedoeld voor de stad, voor het vervoer van personen of goederen over korte afstanden. Voor toeristen is hij geweldig. Heb je dan geen last van de regen en de kou? De Tuktuk is immers alleen voorzien van een dak; van opzij zijn de inzittenden aan alle weersinvloeden blootgesteld. Maar Punte vindt dat geen nadeel. „Kijk, als je te voet ergens heen gaat in de regen, word je ook nat. Dan kun je je toch beter door een Tuktuk laten brengen, dan ben je er eerder”. Punte benadrukt dat de driewieler niet is bedoeld als concurrent van de taxi. „Meer als aanvulling daarop, bijvoorbeeld als voertuig voor bruiloften en dergelijke. Zie je het voor je? Bruid en bruidegom achterin de Tuktuk: ontzettend leuk toch?”

Een van de eerste Tuktuks leverde Punte deze week af op Terschelling. Een ondernemer daar wil het voertuigje gebruiken om mensen van de steiger naar hotels en pensions te brengen. Als het goed werkt, wil hij er nog eens vier bestellen. In Amsterdam-Zuidoost denkt men erover tien Tuktuks te bestellen voor een project waarbij men in de Bijlmer goedkoop vervoer wil aanbieden. Hier is het de bedoeling uiteindelijk zelfs met vijftig Tuktuks te gaan rijden.

Punte is bijna onuitputtelijk in het bedenken van situaties waarin een Tuktuk een uitkomst zou zijn.

Zachtrose

„Doordat het ding zo opvalt, is het ook een geweldig reclamemiddel. En je kunt de Tuk krijgen zoals je hem hebben wilt. In zachtrose of pimpelpaars: in Bangkok kunnen ze alles. In het smeedwerk aan de zijkant kun je zelfs je eigen naam laten verwerken”. De prijs bedraagt inclusief btw en bpm 17.707 gulden. Inmiddels heeft Punte ook contact met bedrijven in Spanje en Griekenland. Daar zien ze wel wat in de Tuktuk als alternatieve taxi in de badplaatsen. In gedachten ziet Punte er al honderden langs de stranden rijden.

Toch is het niet Puntes bedoeling er zo snel mogelijk rijk mee te worden. „Als ik er geld aan overhoud, gaat dat naar dat gezinnetje in Bangkok. Binnenkort is een van de zoons oud genoeg om te werken. Het zou mooi zijn als ik hem dan een Tuktuk cadeau kan doen, zodat hij er in Bangkok zelf zijn brood mee kan verdienen”.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 juni 1995

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

Tuktuk maakt mensen een beetje vrolijk

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 juni 1995

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's