Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Ook Gaillot, de rode bisschop, is aan boord

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Ook Gaillot, de rode bisschop, is aan boord

Rainbow Warrior II gooit vandaag de trossen los en koerst richting atol Mururoa

5 minuten leestijd

APELDOORN/PAPEETE - Papeete, de havenstad van Tahiti in de Stille Zuidzee en hoofdstad van Frans Polynesië. Om 15.00 uur vanmiddag gooit het Greenpeaceschip Rainbow Warrior II de trossen los en koerst het richting atol Mururoa, doelwit van acht Franse kernproeven. Op dit moment is het bijna acht uur in de morgen, dinsdag, lokale tijd. Terwijl de golven zacht tegen de boeg klosen, maken de opvarenden zich om hun ontbijt te nuttigen.

Er bevinden zich zo’n dertig kopen op de Rainbow Warrior. De benanning bestaat uit twaalf personen. De anderen zijn belangstellenden en ensen van de pers. Van de laatste groep telt de Rainbow Warrior er zeen à acht, onder wie drie Fransen. ua nationaliteiten is het gezelschap jk geschakeerd: Nieuwzeelanders, Fransen, Italianen, Australiërs enzooorts. De enige Nederlander is Greenpeace-keeper Henk Haazen.

Haazen is net opgestaan als deze rant hem telefonisch benadert. „Vanmiddag”, zegt hij klaarwakker, „stapt rotestleider Oscar Temaru aan oord”. Temaru gaat mee naar Muruoa, het atol waar tussen september 995 en mei 1996 acht Franse kernroeven worden uitgevoerd. „Maar je weet het nooit met die Temaru”, grinnikt Haazen. „Een politicus. Ik heb hem een paar jaar geleden al in Fiji ontmoet. Temaru is een geweldig persoon. Charismatisch, oei. Hij is lid van de oppositie en onafhankelijkheidsbeweging en tevens burgemeester van de tweede stad van Tahiti, Faa’a”.

Mis

Straks arriveert eveneens monseigneur Gaillot, bijgenaamd de rode bisschop van Evreux. Gaillot is bekend en populair vanwege zijn onverholen sympathie voor aidspatiënten, randgelovigen en migranten. Hij schroomt niet de gevestigde clerus alsmede politici op de korrel te nemen als hij dat noodzakelijk acht. Zijn ethische standpunten maakten hem bij de Heilige Stoel onmogelijk. Gaillot sprak zich uit voor het gebruik van pil en condoom en oordeelde abortus in bepaalde omstandigheden oirbaar. Het Vaticaans onbehagen over de rebelse geesteljke resulteerde in januari in het ontslag van de ‘lastpost’ Gaillot.

Na zijn afzetting als bisschop van Evreux in Normandië werd hij titulair bisschop van Parthenia, Zuid-Algerije. In een herderlijke brief medio februari kondigde Gaillot een bezoek aan zijn Algerijnse bisdom aan. Hij noemde toen geen datum en het heeft er thans veel van weg dat hij via Mururoa reist.

Haazen heeft Gaillot zijdelings gesproken. „Een onafhankelijk man, die wil weten hoe dit afloopt”. Hij schiet half in de lach als hem wordt gevraagd of de bisschop soms de mis op de Rainbow voor zijn rekening neemt. „Daar heb ik nog niet aan gedacht”.

Zelf nam Haazen de afgelopen dagen deel aan het protest in Papeete tegen het Franse besluit de kernproeven in Frans Polynesië te hervatten. Meer dan 10.000 mensen waren er op de been. Ze eisten een volksraadpleging over de acht door Parijs gewenste kernproeven. Haazen vond de demonstratie indrukwekkend, „De grootste betoging ooit in de geschiedenis alhier”.

Zondagmorgen kwam de Franse politie aan boord. Volgens Haazen kreeg kapitein David Enever „een paar papiertjes” overhandigd. Daarop stond vermeld dat het Greenpeace verboden is dichter dan twaalf zeemijlen bij het Franse kernproefgebied in de Stille Zuidzee te komen.

Het ligt in handen van de actievoerders wat ze gaan doen. Als ze de twaalf mijlen overschrijden, kan de daartoe gemachtigde Franse marine de Rainbow Warrior enteren, aldus de milieuorganisatie, die weigerde het document te ondertekenen waarin het belooft de zone niet te zullen schenden.

Driemaster

Waar de Greenpeace-onderneming op uitloopt, daarover tast Haazen in het duister. Natuurlijk is hij op de hoogte van het succes dat Greenpeace rond het platform Brent Spar tegen oliemultinational Shell behaalde. De kans dat deze overwinning een tweede garandeert, dat, met andere woorden, Chirac bakzeil haalt, acht Haazen echter gering. „Het is zuiver een kwestie om zo veel mogelijk politieke druk uit te oefenen”, meent hij, doelend op het middel bij uitstek van Greenpeace: door veel spektakel de massa mobiliseren.

Hij noemt de beslissing van Chirac, die „kennelijk zijn loopbaan aan deze kernproeven heeft verbonden”, „dom” en „belachelijk”. Haazen zit al tien jaar bij Greenpeace. Niet permanent: een of twee keer per jaar maakt hij een reis bij Greenpeace.

De regionen der Pacific zijn hem niet onbekend. Hij was eerder, in 1990, ten tijde van de laatste kernproeven van Frankrijk, in dit overzeese gebiedsdeel.

De Nederlander is de „bootsman” van de Rainbow Warrior. Hij maakt deel uit van een „prima bemanning”. Als bootsman verricht Henk Haazen algemene onderhoudswerkzaamheden aan dek. Hij heeft drie tot vier man onder zich die allerlei klussen opknappen. De Rainbow Warrior is een oude vissersboot. Greenpeace heeft die in een driemaster veranderd. Nu is het het een groot en prima uitgerust zeilschip, dat een stootje kan verdragen, aldus Haazen, „Deze Rainbow is al twee of drie keer de wereld rondgevaren”.

De Rainbow Warrior lag zes weken geleden in Auckland aangemeerd voor het jaarlijkse onderhoud van een maand. Het schip zwierf om Nieuw-Zeeland als onderdeel van een langere campagne tegen de vervuiling van de kust. Toen president Chirac van Frankrijk zijn beslissing kenbaar maakte, kon de Rainbouw eigenlijk meteen door naar Mururoa. Onderweg werden diverse locaties aangedaan waar de anti-kemproeflobby werd opgefrist en aanmoedigd.

Tropisch

Momenteel is het bloedheet in Papeete. De temperatuur van het zeewater is 30 graden Celsius. „Tropisch. We zitten dicht tegen de evenaar aan”, legt de Nederlander uit. „Als je overdag wat op het bovendek werkt, loopt het zweet in straaltjes van je af”, puft hij.

Vandaag wordt het een hectische dag voor de voltallige equipe van Rainbow Warrior II, genoemd naar de Rainbow Warrior I, die in 1985 door de Franse geheime dienst werd geruïneerd. Binnen enkele uren komen de laatste medereizigers de loopplank over. Iedereen krijgt een plaats toegewezen. Maar daarom niet geklaagd. De stemming is vrolijk. Haazen: „We vormen een leuke, gezellige ploeg. Er worden grapjes gemaakt. Kortom, het; loopt allemaal gesmeerd”.

Twee professionele koks zorgen voor de lunch en het diner. Voor het ontbijt zijn de mensen zelf verantwoordelijk, „Geloof niet dat we een luilekkerland-leventje leiden. Er is niet eens een zwembad aan boord”, aldus Haazen, Over vier à vijf dagen is het zover, Dan nadert de Rainbow Warrior Mururoa, op 650 mijl ten oosten van Tahiti.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 4 juli 1995

Reformatorisch Dagblad | 19 Pagina's

Ook Gaillot, de rode bisschop, is aan boord

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 4 juli 1995

Reformatorisch Dagblad | 19 Pagina's

PDF Bekijken