Bridge-uitslag klinkt vanaf preekstoel

De kruiskerk (1928) aan de drukke Amhemsestraatweg in Rheden werd in 1992 overbodig voor gereformeerd Rheden. De hervormden en gereformeerden besloten dat jaar in het kader van het Samen-op-Wegproces voortaan alleen de oude monumentale kerk in het dorpscentrum te gebruiken.

Op dat moment was het echtpaar Glazenburg („Zeg maar Jaap en Lucy”) in de omgeving aan het zoeken naar een geschikte locatie voor een bridge-centrum. Hun makelaar stelde hen voor de leegstaande kerk te kopen en het stel dacht: „Waarom niet, hè?” De woorden “gereformeerde kerk” die in kapitalen van gepatineerd koper de gevel sierden, verdwenen. Nu hangt er een sober wit bord, met strakke zwarte letters: “Bridgecentrum Glazenburg”.

Uit de aankondiging voor de open dag, die gisteren plaatshad, blijkt niets van de bijzondere huisvesting van het centrum. De kerkzaal heet daarin heel gewoon “grote zaal”, de vroegere consistoriekamer is omgedoopt tot “leslokaal” en de galerij wordt aangeduid als “balkonzaal”. Wie louter op de uitnodiging af is gekomen, zal raar hebben opgekeken dat hij bij een voormalige kerk terechtkwam.

Hard stoken

Het echtpaar kijkt met tevredenheid terug op de beslissing het bedehuis te kopen, „’t Is echt een pand dat wat heeft”, zegt Glazenburg. „Alleen verdwijnt alle warmte naar de nok. Je moet erg hard stoken, dat is het enige nadeel”.

Niemand uit de dorpsgemeenschap heeft naar zijn zeggen ooit negatief gereageerd op de nieuwe bestemming van de kerk. „Ik heb wel het idee dat kerkmensen een beetje terughoudend zijn om te komen bridgen in een kerk waar ze ’s zondags naar preken hebben geluisterd. Maar dat is maar een vermoeden”, filosofeert de bridge-fanaat.

Ook is er geen sprake van dat de Rhedenaren het bridgen afwijzen omdat het een kaartspel is, stelt Glazenburg. „Bridge is niet een gewoon kaartspel. Bridge heeft veel meer stijl en degelijkheid. Mensen kleden zich ook netjes aan voor een avondje spelen. Hier kun je weinig excessen verwachten. De gereformeerde kerk had het gebouw vast niet verkocht als een klaverjasclub er belangstelhng voor had getoond”, legt hij uit, „En het zou heel goed kunnen dat er kerkmensen op de club zitten”.

Dingen die overduidelijk met het geloof te maken hebben, zoals een kruis dat vlak bij de preekstoel hing, heeft Glazenburg verwijderd. „Ik wil proberen mensen niet voor het hoofd te stoten”. De preekstoel staat er nog wel. Daar heeft hij zijn computer opgezet, zodat hij tijdens een bridgeavond de scores kan verwerken en de uitslagen kan afroepen.

Rooms

Gereformeerd predikant P. van de Berg, die zelf nog in de voormalige kerk heeft gepreekt, is niet verdrietig over de vestiging van het bridge-centrum. „Ik ben protestants genoeg om te zeggen: Het is maar een gebouw. De vind het daarom wel eens vreemd dat er mensen zijn die zich overtuigd protestants noemen, maar zich tegelijkertijd rooms gedragen door heel veel waarde aan een kerkgebouw toe te kennen en het te betreuren als het voor iets anders dan kerkdiensten wordt gebruikt”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen