Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Eerst rood, dan zwaart, en nu groen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Eerst rood, dan zwaart, en nu groen

6 minuten leestijd

Eerst was er het rode gevaar, toen het zwarte gevaar en nu is er het moslimgevaar. In Zuid-Afrika, zoals in de rest van de wereld, hebben politieke partijen de gewoonte “gevaren” aan te vtijzen die de samenleving bedreigen en dus een reden vormen je er, met de partij voorop, tegen te verdedigen. Nu het rode gevaar is geweken en er al sinds jaar en dag nooit meer publiekelijk wordt gesproken over een zwart gevaar, is het de beurt aan het handjevol moslims in Zuid-Afrika om de rol van politieke en vooral godsdienstige vijand te spelen.

En uiteraard niet geheel onterecht. Het moslimradicalisme wordt ook in ZuidAfrika door fundamentalisten opgestookt. Tot nu toe heeft dit geleid tot de oprichting van een aantal splintergroepen in Johannesburg en voornamelijk Kaapstad. In Zuid-Afrika’s ‘moederstad’ heeft de zogeheten Pagad zich in korte tijd bekendheid of liever beruchtheid verworven.

Pagad (”People against gangsterism and drugs”, “mensen tegen bendes en drugs”) is volgens velen een islamitisch paard van Troje, waardoor met name Arabische radicalen hun invloedssfeer in Zuid-Afrika willen uitbreiden. Leden van de Pagad hebben zich schuldig gemaakt aan de publieke moord op een drugsdealer, de steniging van drugsgebruikers en het in brand steken van woningen van gebrui alers. Niet-moslims in de Kaap t zij het met de Pagad-beginsens zijn, maar niet met de wijze e Pagad-leden tegelijkertijd de eren te propageren.

Pecteur Leonard Knipe van de aanse recherche kan er geen er bestaan dat de Pagad een zelschap is. Voor de televisie zei Pagad-leden van plan zijn om op wijze een islamitisch bewind in a te vestigen. Hij beroept zich der meer op een poUtierapport u moeten blijken dat Zuid-Afrika op korte termijn zal worden geïnfiltreerd door fundamentalisten uit Iran en Libië.

„Onrusbarend”

Ook de christelijke kerken zijn bepaald niet ingenomen met het “moslimgevaar”. In “Die Kerkbode” van 16 september jongsüeden schrijft d. Wim Dreyer onder de kop “Moslem-optrede onrusbarend”:

„Die optrede van Pagad en andere Moslem-organisaties is waarskynlik deel van ‘n propaganda-veldtog om islam onder die aandag van Suid-Afrikaners te bring -geklee onder die dekmantel van iets soos die stryd teen misdaad en dwelms. Daar mee verkry islam ‘n aantreklikiicni vn Suid-Afrikaners wat moeg geteister is deur geweld en misdaad”.

En de gezaghebbende Afrikaanstalige krant “Die Burger” twijfelt er niet aan dat de angsten van dr. Dreyer gegrond zijn: „Die organisasie Pagad word ten nouste verbind met Moslem-ekstremiste wat hulle beywer vir ’ n islamitiese staat in die Wes-Kaap”. Een woordvoerder van Pagad gooide olie op het vuur door te zeggen dat de Zuid-Afrikaanse moslims over het geld en de toewijding beschikken om ZuidAfrika over te nemen. Geen wonder dat de Zuid-Afrikanen de schrik om het hart is geslagen. Maar is die vrees gegrond?

Zuid-Afrika telt thans 500.000 moslims, van wie iets minder dan de helft Indiërs, voornamelijk woonachtig in de provincie Kwazulu-Natal. Deze groep houdt zich afzijdig en herbergt geen zichtbare militante groeperingen. Enkele duizenden moslims wonen in Johannesburg. De meesten verblijven echter op het Kaapse schiereiland, in en rond Kaapstad. Zij heten al sinds jaar en dag “Slamse mense”, islamitische mensen dus.

Eerste moslims

Kort na de aankomst van Jan van Riebeeck aan Kaap de Goede Hoop in 1652 cliiivCv-iuCli uviv dc CCiSlC lluj&lliilö. ZC kwamen uit Batavia en waren door de blanke kolonisten in de Kaap op verzoek van de VOC uit Oost-Indië naar de Kaap als slaven gerepatrieerd. De VOC gebruikte de Kaap ook als oord van verbaiming van inheemse Maleisiërs die het Nederlandse gezag probeerden,te ondermijnen. Zo kwam in 1694 als banneUng in de Kaap ene sjeik Ysusuf, een Javaan die als de stichter van de islam in Zuid-Afrika wordt beschouwd.

De “kramat”, het ‘heilige’ graf, van Ysusuf bevindt zich in de Kaapse plaats Fauré. Het is een bedevaartplaats geworden, die tijdens het paasweekeinde jaarlijks door duizenden Zuid-Afrikaanse moslims wordt bezocht. Het aantal Maleisische slaven nam in de achttiende eeuw snel toe, vooral uit Java en Bali, maar de VOC zond ook Chinese, Singhalese, Arabische, Indiase en zelfs Europese moslimslaven naar de Kaap. Ze heten nu collectief de Kaapse Maleiers. Alleen al op het Kaapse schiereiland bevinden zich thans meer dan vijftig moskeeën. De meeste Kaapse islamieten behoren tot de Shafisekte, terwijl de Indiase moslims in Kwazulu-Natal voornamelijk aanhangers van de Hanafi-sekte zijn.

Verreweg de meeste Zuid-Afrikaanse islamieten spreken Afrikaans. De koran werd zo’n 115 jaar geleden in het Afrikaans vertaald. Dat gebeurde door de Kaapse onderwijzer Ghatiep Mahmood, die het oorspronkelijke Arabisch in een mengsel van Maleis, Afrikaans en Nederlands vertaalde.

Het woord van Allah wordt in Zuid-Afrika dan ook hoofdzakelijk in het Afrikaans verkondigd. Ook op de moslimscholen van de Kaap is Afrikaans de voertaal. Sterker nog: het huidige hoofd van de Afrikaanstalige dienst van de Zuid-Afrikaanse radio-omroep (”Radio Sonder Grense”) is de moslim Mohamed Shaikh. Dat zou tot vóór de komst van de democratie ondenkbaar zijn geweest. Shaikh was vroeger nieuwslezer bij de Afrikaanse dienst en spreekt het Afrikaans “soos die Boere”, zoals Afrikaners zelf erkennen.

Dualisme

Niet alle blanke Zuid-Afiikanen zijn huiverig voor de opkomst van de islam. Prof Cobus Naudé is hoofd van de faculteit Letteren aan de Randse Afrikaanse Universiteit in Johannesburg en stichter van het Centrum voor islamkunde aan die universiteit. Volgens Naudé is er geen reden tot bezorgdheid over een opkomend moslimfundamentalisme in Zuid-Afrika.

Naudé: „Pagads optreden vindt zijn oorsprong in de fiindamentele verschillen tussen christenen en moslims. Islamieten zeggen dat christenen het dualisme hebben uitgevonden. Scheiding tussen lichaam en ziel, tussen weekdagen en de zondag, kerk en politiek, kerk en staat. Voor de moslims is dit onaanvaardbaar. Elk facet van het leven moet volgens hen door het gebod van God worden geleefd. Zij geloven dat dit beginsel de oplossing is voor het onvermogen van het Westen om sociale achteruitgang te stuiten”.

Is Pagad een fenomeen van de laatste paar maanden en wordt de invloed van deze organisatie overschat (vooral door de Zuid-Afiikaanse pers), dit wil niet zeggen dat de islamitische invloed in Zuid-Afrika nauwelijks bestaat. Integendeel.

In het Zuid-Afrikaanse kabinet van president Mandela zitten ten minste zes moslims. Een groot aantal hoge ambtenaren, legerofficieren en politiefunctionarissen is eveneens aanhanger van de islam. Minister DuUah (afkorting van Abdullah) Omar van justitie, zelf moslim, moet glimlachen om de uitdrukking “moslimgevaar”. In een poging grappig te zijn, zegt Omar:

„Wij staan niet bepaald te dringen om van Zuid-Afrika een moslimstaat te maken. Alle andere overwegingen even daargelaten, is het gezien onze getalsterkte gewoon onrealistisch ook maar te denken aan een islamitisch Zuid-Afrika”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 23 november 1996

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

Eerst rood, dan zwaart, en nu groen

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 23 november 1996

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

PDF Bekijken