Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Bij verstek veroordeeld…

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Bij verstek veroordeeld…

3 minuten leestijd

Hoed af voor de Duitse rechtsstaat! Waarom? Justitie van onze oosterburen heeft gisteren de dingen bij de naam genoemd. De staatsleiding van de Islamitische Republiek Iran bedrijft terreur, verstrekt rechtstreeks moordopdrachten. Die uitspraak deed gisteren een rechtbank In Berlijn waar zij vonnis wees in het zogenoemde Mykonos-proces.

Het begin van dit opzienbarende proces -het loopt al sinds oktober 1993, kende 246 zittingsdagen en telde 166 getuigenverhoren- ligt in de moord op vier leden van de Koerdische oppositie van Iran op 17 september 1992 in het Griekse restaurant Mykonos in Berlijn.

Geen middel lieten de machthebbers in Teheran onbenut om zelf buiten schot te blijven in deze rechtszaak tegen hun instrumenten, één Iraniër en vier Libanezen. Zo’n enorm gezichtsverlies wensten zij onder geen beding te lijden. Daarom oefenden zij constant enorme diplomatieke en economische druk uit op de Duitse politiek. Vandaar evenzeer herhaaldelijke moorddreigementen richting aanklagers en rechters. De ”lange arm van de mollahs” reikte zelfs tot in de rechtszaal in de vorm van een nepjournalist als spion annex rapporteur.

Al deze slinkse, volstrekt onaanvaardbare pogingen een eerlijke rechtsgang te doorkruisen, zijn dus op een gevoelige morele én politieke nederlaag voor het ayatollah-regime uitgelopen. Want gelet op de Berlijnse rechterlijke uitspraak heeft niet alleen Duitsland, maar hebben nagenoeg alle EU-landen de diplomatieke betrekkingen met Iran meteen teruggeschroefd. En met name tot vreugde van Washington is de ”kritische dialoog” van de West Europese partners met Teheran voorlopig van de baan.

Die ”kritische dialoog” stond trouwens al jaar en dag onder grote interne kritiek in het westerse kamp. Per slot van rekening toont het Mykonosproces niet pas voor het eerst de ware aard van Irans jeidslieden aan. Hun bloedige hand vervolgde ettelijke gevluchte tegenstanders tot ver over de landsgrenzen. Typerend is ook de bekendmaking van de Duitse autoriteiten van dinsdag: Teherans geheime dienst heeft op Duits grondgebied een dicht netwerk van agenten opgezet.

De betekenis van de uitspraak in Mykonos-proces is dat de Duitse rechterlijke macht de bevel- en terreurstructuur (een Comité voor Speciale Operaties) van de Islamitische Republiek Iran in ronde bewoordingen heeft aangeduid. Het principe van de westerse rechtsstaat heeft, kortom, gezegevierd over diplomatieke, humanitaire vrees voor treurige tegenmaatregelen van Teheran én evenzeer ever eventuele financiële schade in de handels- en industriële sfeer.

Het siert de leden van de Europese Unie (EU) dat zij nagenoeg unaniem dezelfde politieke consequenties hebben getrokken uit de afloop van het Mykonos-proces als medelid Duitsland. Zowaar één lijn in het buitenlandse beleid van de EU!

Welk effect zal het Mykonos-proces in Iran sorteren? Het land bevindt zich juist in de aanloop naar de verkiezing van een nieuwe president, de opvolger van de impliciet eveneens aangeklaagde Rafsanjani. Grijpt de als zeer radicaal bekend staande kandidaat Nateq Nuri de gespannen relatie met heel (!) het Westen aan voor zijn ambities? Gaan Moskou en Peking met nog meer ijver in de troebele Iraanse vijver vissen? De vragen stellen, is ze eigenlijk beantwoorden.

Hoe dit zij, van een fikse impasse in de betrekkingen binnen de driehoek Washington-Teheran -Brussel is beslist sprake. In de zaal van het Mykonos proces stonden bij absentie in wezen de Iraanse gezagsdragers, zij het niet met name genoemd in het vonnis, terecht.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 april 1997

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

Bij verstek veroordeeld…

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 april 1997

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

PDF Bekijken