Bekijk het origineel

Bij het zoeken naaf je roots, komt soms heel wat los

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Bij het zoeken naaf je roots, komt soms heel wat los

3 minuten leestijd

Jongeren die op zoek gaan naar hun natuurlijke ouders. Het is geen onbekend fenomeen in adoptïelana. Het percentage ‘roots-reizigcrs’ stijgt. „Daar is een reden voor”, zegt Sandra Visser, voorlichter van de Stichting Bureau Voorlichting Interlandelijke Adoptie (VIA). „De eerste generatie adoptidnderen staat nu op eigen benen. Ze zijn op een leeftijd gekomen dat vragen die te maken hebben met faun verleden, bovenfcamen.”

Sandra Visser kan zich goed voorstellen dat kinderen op een bepaalde leeftijd op zoek gaan naar hun achtergrond. „Er kunnen vragen opkomen als: Hoe ziet mijn geboorteland eruit? Op wie lijk ik? Van wie heb ik die humor? Of van wie het tekentalent?”

Daarbij onderstreept ze dat het niet vanzelfsprekend is dat ieder adoptiekind deze gevoelens krijgt. „Er zijn er ook die de behoefte om op zoek te gaan minder sterk ervaren. Ouders denken soms dat een adoptie minder gelukt is wanneer hun kinderen naar het verleden vragen. Dat is niet zo, Het een is niet beter dan het ander. Ieder kind heeft z’n eigen behoeftes”.

Wanneer je wilt zoeken, is, volgens de voorlichtster, een goede voorbereiding van groot belang. „Je moet van tevoren de verwachtingen van de reis op een rijtje zetten: Wat wil ik te weten komen? Wil ik op zoek naar mijn familie? Wat ga ik doen als ik die gevonden heb en wat doe ik wanneer dat niet lukt?”

Jongeren hebben het niet altijd gemak keiijk wanneer ze zijn geadopteerd. Zeker in de puberteit kunnen er heel wat vragen opkomen. Soms gaan jongeren op pad omdat ze denken daarmee enige puzzelstukjes op de plaats te krijgen. „Die verwachting is niet helemaal relevant. Een rootsreis kan juist ook heel veel van z’n plaats halen”. Op het moment zijn er allerlei initiatieven om ervaringen van jongeren die op zoek gingen, te bundelen. Maar er is nog niets. Er is ook nog geen speciale vereniging voor -zoals ze zichzelf vaak noemen- roots-reizigers, of weerziensreizigers. „De meeste jongeren beginnen hun tocht bij de organisatie die de bemiddeling tussen de organisatie in het land van herkomst en adoptieouders heeft geregeld”.

De VIA bereidt voornamelijk ouders voor die van plan zijn een kind uit het buitenland te adopteren. Tijdens de voorbereiding komt ook het contact van het kind met de oorspronkelijke ouders ter sprake. „We zeggen vaak dat het belangrijk is open tegen je kind te zijn. Maar ga ook niet het hele verhaal op driejarige leeftijd vertellen. Kinderen geven vaak zelf aan of ze iets willen weten of niet. Geef de oorspronkelijke ouders een plek in het gezinsleven, vlak hun invloed niet uit”.

Van jongeren hoort Sandra bijna nooit dat ze na de zoektocht de echte ouders boven de adoptieouders zetten. „Kinderen blijven vaak heel loyaal naar beide kanten. Ze houden vari hun ouders ver weg, maar zien ook de realiteit van alle dag onder ogen. Ze leven nu hier, in dit gezin. Dat is de plaats waar ze zijn opgegroeid”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Bij het zoeken naaf je roots, komt soms heel wat los

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken