Bekijk het origineel

Secretaresse: tussen typmiep en manager

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Secretaresse: tussen typmiep en manager

De inhoud van het vak verandert maar de bazen moeten er nog aan wennen

4 minuten leestijd

APELDOORN - Het heet secretaresse, het is gewoon een typiste en foutloos typen kan ze ook niet. Generaties secretaresses hebben tevergeefs gevochten tegen dit vooroordeel. Ze lijken de slag eindelijk te winnen. De typmiep van weleer verandert in hoog tempo in een heuse manager.

In Nederland zijn 140.000 mensen die secretaresse heten. De rechterhanden van afdelingschefs, directeuren, professoren en minister zijn bij uitstek vrouw. Slechts 1 a 2 procent is van het mannelijk geslacht. De gemiddelde Nederlander denkt bij het woord secretaresse aan een Schoevers-meisje gehuld in mantelpak en met parelketting om de hals. Hoewel dit instituut nog steeds jonge meiden tot dit beroep opleidt, is een secretaresse met hbo of universiteit zeker geen uitzondering. De laatsten zijn wel de toppers.

Deze hoogopgeleide dames stellen hun eisen. Zij nemen er geen genoegen mee om hun dagen te vullen met het schenken van koffie en het ontvangen van bezoekers. Zij kunnen meedenken, regelen en time-managen. Zij hebben er ook de tijd voor. De moderne manager kan heel veel traditionele secretaressetaken zelf op zijn pc afhandelen.

De nieuwe rechterhand blijkt gewild. Directeur Scheltema van de uitzendorganisatie Secretaresse Plus signaleert een grote vraag naar topsecretaressen. De secretaressefunctie is een carrièrebaan aan het worden. „De verantwoordelijkheden van secretaressen zijn in korte tijd enorm uitgebreid. Denk maar aan taken op het gebied van bijvoorbeeld communicatie en automatisering. Een gevolg is dat vrouwen in dit werk nu veel bewuster omgaan met hun loopbaanplanning. Toppers stellen terecht hun eisen. De salarissen stijgen sterk. En er is schaarste aan topkwaliteit”.

Scheltema vaart wel bij de toegenomen vraag naar wat hij topsecretaresses noemt. Binnenkort zd zijn organisatie het aantal vestigingen uitbreiden tot achttien. Scheltema zegt daarmee de grootste uitzendorganisatie voor secretaresses in de Benelux te zijn. Een andere specifiek op deze markt opererende organisatie is Staijob.

De salarissen voor de managementondersteuners, zoals de dames ook wel worden genoemd, zijn de laatste jaren aanzienlijk gestegen. Tussen 1993 en 1996 ging de secretaresse er 15 tot 25 procent op vooruit. In diezelfde periode namen de salarissen op de arbeidsmarkt in het algemeen met 5 procent toe.

De flinke inkomstenvooruitgang maakt de secretaresse nog niet tot de topverdieners op de arbeidsmarkt. Voor een secretaresse met een twee jaar ervaring hgt een brutomaandsalaris van een 3200 gulden in het verschiet. De directiesecretaresse kan een 4100 gulden bruto in de maand bijeenvergaren. De Nederlandse managementondersteuners behoren met die inkomsten tot de Europese middenmoot. Boven aan de lijst staan hun Luxemburgse collega’s, die anderhalf keer zo veel verdienen.

Commercie

De veranderde kijk op de secretaresse heeft haar aantrekkelijk gemaakt voor de commercie. Organisatoren van congressen, evenementen en festiviteiten weten haar te vinden. Zij heeft over het algemeen een beslissende stem als het eigen bedrijf een dergelijke activiteit op touw zet. De bloemensector is bijzonder blij met deze vakvrouw. Elk jaar zorgt zij dankzij de nationale secretaressedag op 17 april voor extra omzet.

Niet iedere secretaresse is blij met deze dag. Er zijn er die hem verfoeien. De waardering voor hun werk krijgen ze aan het eind van de maand, zo redeneren zij. Bovendien kan het ene bloemetje op die 17e april niet goedmaken wat er in een heel jaar tussen haar en haar baas fout kan gaan.

De relatie is niet altijd om over naar huis te schrijven. In “Getikte Grieten” van Monique Snoeij (Uitgave Ad Donker, ƒ 24,50) luchten de zo gewaardeerde rechterhanden hun hart. De opwaardering van het vak ten spijt, blijken er nog legio bazen te zijn die de secretaresse als voetveeg gebruiken. Zij moet vroeger aanwezig zijn dan hij en dient later te vertrekken. Het kopen van cadeautjes voor de familie, het oppassen op het konijn van het kind van de baas. In sommige gevallen schijnt het allemaal bij de baan te horen.

Zusters

Het maakt trouwens weinig uit als de baas een vrouw is. Die zijn voor hun managementondersteuners soms nog erger dan mannen. Vrouwen staan meer op hun strepen als ze eenmaal een bepaalde positie hebben bereikt. Van enige sympathieke gevoelens voor hun zusters of inlevingsvermogen is vaak bitter weinig te merken als ze zelf een treetje hoger op de carrièreladder staan.

De dames in “Getikte Grieten” zijn niet verbitterd. Met het nodige gevoel voor humor vertellen zij -anoniemhun belevenissen. De enige die niet te klagen heeft over haar baas is Marjolein. Maar ja zij is dan ook Secretaresse van het Jaar! En bij haar mijnheer Visscher zou het management in Nederland de cursus “Hoe ga ik om met mijn secretaresse” moeten volgen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 20 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Secretaresse: tussen typmiep en manager

Bekijk de hele uitgave van woensdag 20 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken