Bekijk het origineel

„Ik weet haast elk steentje te liggen”

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

„Ik weet haast elk steentje te liggen”

Van Lodenstein-directielid Schuitemaker bleef beroepsonderwijs altijd trouw

5 minuten leestijd

HOEVELAKEN - Tijdens het gesprek steekt ‘Udemans’-directeur Van der Grond zijn hoofd om de deur.

Schuitemaker zwaaide vanmiddag af als plaatsvervangend directeur van het Van LodensteincoUege in Hoevelaken, voorheen de ‘Udemans’. Na negen jaar in de bouw -„ik heb op de steigers gestaan”en veertig jaar in het onderwijs vindt hij het welletjes. „Altijd werkte ik onder het gezag van anderen. Het lijkt me heerlijk om nu eens zelf mijn tijd in te delen”.

Hij bleef het beroepsonderwijs zijn leven lang trouw. Schuitemaker begon als leraar bouwkunde op de christelijke lts in Aalten en verkaste na vier jaar als adjunct-directeur naar de lts in Amersfoort. Daar bleef hij twintig jaar. De verwatering van het protestants-christelijk onderwijs benauwde hem. „Toen zestien jaar geleden de Udemansschool werd opgericht, heb ik dat als een gebedsverhoring gezien”.

Emancipatie

Met genoegen ziet Schuitemaker terug op de samenvoeging van de technische school en de huishoudschool tot één school voor voorbereidend beroepsonderwijs (vbo). „Aparte jongensen meisjesscholen missen het natuurlijk evenwicht”. De integratie van beide geslachten blijft in Hoevelaken overigens beperkt. „We hadden vorig jaar voor het eerst een jongen in de afdeling verzorging. Dat meisjes een technische opleiding willen volgen, is nog niet voorgekomen. Het kan in bijzondere gevallen wel, maar we stimuleren het niet”.

Schuitemaker is nuchter genoeg om zich af te vragen hoe lang de school dit beleid kan volhouden. „Ik kan niet ont kennen dat broeders in het ziekenhuis volledig geaccepteerd zijn en dat je voor bepaalde beroepen in de medische sector steeds meer van techniek moet afweten. Toch blijkt in de praktijk dat het emancipatiestreven niet aanslaat. Er zijn nu eenmaal typisch mannen- en vrouwenberoepen”.

Vroeger kwamen jongens als timmerman, metselaar of lasser van de lts af. Tegenwoordig zouden zij in het vbo geen vak meer leren. Schuitemaker ontkent dat. „Het accent is wel wat verscholen van de beroepsgerichte naar de algemeen vormende vakken, maar onze leerlingen zijn wat de praktijk betreft behoorlijk bij de tijd als ze van school gaan. Een aanvullende opleiding in het bedrijf blijft echter altijd nodig. Je hebt bijvoorbeeld binnen de sectie timmeren zo veel specialisaties: winkelbetimmering, ruwbouw, meubelmaker, dat je daar als school nooit aan kunt voldoen. Wij leggen de basis”.

Opbloeien

Het steekt Schuitemaker dat het vbo vaak wordt ondergewaardeerd. „Ook in onze gezindte. We sturen onze kinderen eerder naar de mavo, of liever nog naar de havo of het vwo. Wij krijgen hier elk jaar vijftig tot zestig drop-outs die het op de mavo niet redden, maar er van hun ouders heen moesten. Als ze dan eenmaal hier zitten, bloeien ze soms helemaal op. Het is niet bijbels om leerlingen met veel hersens hoger aan te slaan dan leerlingen die het van hun handen moeten hebben”.

Juist in het technieklokaal worden leerlingen gevormd, stelt Schuitemaker. „Ze leren daar verantwoord omgaan met dure machines, in groepen samenwerken, plannen, een product maken”. Ook maatschappelijk gezien heeft de vbo-school een sterk bestaansrecht, vindt hij. „Wat is onze economie zonder beroepsgerichte mensen?”

Besparing

Als directiehd had Schuitemaker een goedgevulde portefeuille. Hij was verantwoordelijk voor personeelszaken, roosterzaken en het onderhoud van het gebouw. Bovendien verving hij vaak de directeur. „Van der Grond heeft nogal wat externe contacten”. Met het zelf inspecteren van het schoolgebouw heeft hij heel wat ‘verdiend’. „Als je dat door een bureau laat doen, ben je gauw 15.000 gulden per jaar kwijt. Bovendien had ik in de bouwcommissie gezeten, dus ik weet haast elk steentje te liggen”.

Het tekent Schuitemakers bescheidenheid als hij ineens zegt: „Waarschijnlijk ben ik altijd een slecht directielid geweest, want ik kon niet delegeren”. Dat was geen eigenwijsheid van hem. „Ik heb er een hekel aan mensen van het kastje naar de muur te sturen”, verduidelijkt hij. „Ik probeerde dus al- j tijd eerst zelf iemand te helpen. Dat heeft wel een nadeel: je krijgt soms te veel bezoek”.

Verspreking

Schuitemaker maakte de overstap van een protestants-christelijke naar een reformatorische school. Waren daarmee alle principiële problemen opgelost? Hij schudt z’n hoofd. „Ik maak me zorgen over de groeiende groep ouders die eigenlijk een tussenvorm wil. Pc-onderwijs vinden ze te links, reformatorisch te rechts. Ik heb ze wel op kennismakingsgesprek gehad die zei- den: Maar we passen ons aan, hoor. Een typische verspreking. Dan sta je dus niet van harte achter de identiteit”.

Ook de betrokkenheid van ouders die wel voluit reformatorisch onderwijs willen, is tanende, constateert Schuitemaker. „In het begin kwamen er twee-, driehonderd mensen op dé ledenvergadering. Nu onze school veel en veel groter is, vinden we het al druk als er honderd zitten”. Zijn verwachtingen van refo;Tnatórische ouders waren soms te hooggespannen, zegt hij achteraf „Ook wat zaken zoals de levensstijl in de gezinnen betreft. Je zou het soms graag zo anders zien. Maar ja, dan zeg ik er tegelijk bij: Wie ben je zelf?”

Vanaf morgen moet de Hoevelakense school het zonder Schuitemaker doen. M. Floor, afkomstig van een pc-scholengemeenschap uit Rijssen, neemt zijn takenpakket over. Wat gaat Schuitemaker doen? „Ik heb geen uitgesproken hobby’s maar knutsel graag. Verder; ben ik ouderiing in de hervormde kerk van Hoevelaken en hoop ik meer tijd aan mijn vrouw en kinderen te besteden. Mocht ik dan nog tijd overhouden, dan ga ik vrijwilligerswerk doen”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

„Ik weet haast elk steentje te liggen”

Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken