Bekijk het origineel

GOOD OLD ENGLAND

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

GOOD OLD ENGLAND

6 minuten leestijd

Windsor weten veel Engeland-gangers wel te vinden. Zeker nu Legoland er is neergestreken. Wie echter de moeite neemt om veertig kilometer langer het stuur vast te houden, belandt „ in Bekonscot. In dit oudste modeldorp ter wereld deden de bouwers van Madurodam hun inspiratie op. Anglofielen moeten ondertussen uiterst beducht zijn voor.:, heimwee.

Beaconsfield ontsnapt aan de aandacht van toeristen, omdat het gros van de reisgidsen het Stadje gewoonweg negeert. Onbegrijpelijk, want deze town in’het graafschap Buckinghamshire is met zijn vele vakwerkhuizen bijzonder attractief. Sommigen noemen het dé parel van de Chiltern Hills. Dat kan ik niet beoordelen, omdat me de tijd ontbrak de nabijgelegen ‘concurrenten Amersham en Berkhamsted te keuren. Bovendien richtte m’n aandacht zich vooral op Bekonscot Model Village, dat de ANWB als „een uitstekend onderhouden openluchtattractie” bestempelt.

De verkoop van entreekaartjes geschiedt vanuit een oude treinwagon, waarin zich ook het souvenirwinkeltje bevindt. Het bord “Niets aanraken en niet rennen” bij de ingang vereist, zeker na een dagje Legoland, bij kinders wat aanpassingsvermogen, maar blijkt achteraf overbodig. De aanprijzing in het foldertje -gedrukt door Bible Lands Trading Ltd.- is me echter net té: „Een hemel voor kleine kinderen”.

Toch weet Bekonscot jong en oud minstens twee uur te vermaken. Peuters groeien er tot reuzen, bejaarden ondergaan een verjongingskuur. In deze geïdealiseerde versie van het landelijke Engeland uit de jaren dertig ontsnap je aan de gehaastheid van de tijd. De sereniteit vertraagt in een oogwenk het jachtige levensritme.

Straatbeeld

Zelfs de tuinman van het park past zijn tempo aan. Telkens als zijn schaar alle grassprietjes binnen handbereik heeft geveld, schuift de jutezak waarpp z’n knieën rusten enkele decimeters op. Zo maait hij met de snelheid van een schildpad de racecourse van Bekonscot. Het resultaat: een gladgeschoren gazon, waarop de Britten nog het wereldpatent hebben.

Nog wel, denk je in een pessimistische bui. Engeland is immers hard op weg zijn culturele eigenaardigheden om zeep te helpen.’ Nog even en de dubbeldekker en de net zo rode telefooncel zijn uit het straatbeeld verdwenen. En de Queens Guards moeten straks hun ritueel voor Buckingham Palace opvoeren met mutsen van imitatieberenbont...

Ook het platteland past zich rap aan de eisen van de moderne tijd aan. Brede stroken asfalt en grote supermarkten tasten steeds meer het knusse karakter aan. Het kost schilderachtige dorpjes duidelijk moeite de sfeer van good old England -waarvan al veel is vervlogen- vast te houden.

Dwergboompjes

Zo niet in Bekonscot. Daar staat de klok al zeventig jaar stil. Daar kun je nog heetlijk mijmeren over een platteland bespikkeld met boerderijen en dorpen met pittoreske cottages. Ook over Winnie the Pooh en Rupert Bear, de parochiekerk en de buurtpub, fish & chips in een oude krant, landhuizen, hazewindhondenrennen, bloeiende borders, hagen en heggen.

Ik passeer Southpool, eep vissersdorpje dat me aan Cornwall doet denken. Op de anderhalve acre (ruim 6000 vierkante meter) dommelen nóg vijf villages, terwijl de 1200 (met de hand uitgesneden) bewoners zich niet aan de dagelijkse sleur kunnen onttrekken. De spelers van het partijtje cricket laten zich ook vandaag niet door wat spetters regen uit het veld slaan. En binnen in de Minstet Church weet de organist niet van ophouden. Het brood van bakker Ivan Huven zal nooit beschimmelen, de hoedjes bij Marks & Spencer blijven van de laatste mode en de wacht van Wychwood Castle wordt nooit afgelost.

De tuin is een lusthof Het lukt zelfs de gitaffen in de Zoo niet hem helemaal te overzien. Geen woord meer over de gazons, want die zijn gewoon af Rond de groene lapjes gras wortelen duizenden dwergboompjes en struikjes, die dankzij schaar en snoeimes het miniatuurstadium niet ontgroeien of van zichzelf geen hoge dunk hebben. Echte doorzetters worden subiet vervangen, want in Bekonscot mag geen enkele bezoeker aan de juiste verhoudingen gaan twijfelen. Juist dankzij dat gevoel voor schaal hoor je regelipatig „net echt”. Het wandelpad kronkelt langs kniehoge huisjes, kerken, scho- „ len en groene perkjes. Twaalf miljoen personen schuifelden reeds met plezier langs het parcours, onder wie diverse leden van de Britse koninklijke famiHe. (Dat laatste is niet verwonderlijk, want vanaf Windsor Casde, het vorstelijk weekendverblijf, zijn ze er met een halfiiurtje.)

Church Army

Het was de wens van Roland Callingham (1879-1961) mensen dit genoegen te bieden. Eind jaren twintig begon hij modelhuisjes te bouwen in zijn tuin in Beaconsfield. De ruimte werd voor zijn verzameling al gauw te krap. De Londense boekhouder had echter zo de smaak te pakken, dat hij een weiland aankocht waar hij z’n lilliputdorp op grotere schaal uitbreidde. James Shilcock, een vriend uit Ascot, legde er een modelspoörlijn aan. De treinen MMil ttilMi,;iA(Hi]n boemelen over het 400 meter lange traject en komen regelmatig met piepende remmen tot stilstand in een van de zeven stationnetjes. Om het geheel op de landkaart te krijgen, combineerden beide heren de namen van hun woonplaatsen. Bekonscot was geboren.

Vanaf 1929 mag iedereen komen kijken. Gratis, want Callingham wilde niets aan zijn hobb verdienen. De bezoekers mogen wél een gift in een collectebus stoppen. Het Princess Elizabeth -de huidigeldgekoningin- bezoekt Bekonscot Army, een anglicaanse versie gaat naar de Church op haar achtste verjaardag, in van het Leger der Heils, die 1934. Foto Bekonscot Model Village er wel een bestemming voor heeft.

Oprichter ds. Wilson Carlile (1847-1942), die het als zijn levenstaak zag vooral in verpauperde buunen van industriesteden te evangeliseren en de sociale nood te verlichten, bezocht Bekonscot overigens zelf in 1934. Het “Church Army House for the Elderly”, een bejaardenhuis, en een zendingspost in een caravan zullen hem toen zeker niet zijn ontgaanSinds 1978 beheert de Church Army het modevreemde combinatie voor een organisatie die als doel heeft mensen bij te staan die nauwelijks hewater kunnen houden. Het ‘leger’ vindt het echge manier om Bekonscot voor het nageslacht te gelijkertijd Callinghams oogmerk -opbrengsten geld voor liefdadigheid- veilig te stellen.

Madurodam

Zonder dat hij dat wist, legde Callingham met vens het fundament voor Madurodam. Tijdens van de stichting Nederlands Studenten Sanatorimevrouw B. Boon-van der Starp als lid van de rstand het idee een miniatuurstad te bouwen, die door derden kon worden bezichtigd. De baten zde moeten komen aan het in Laren gevestigde sspecifiek bestemd was voor studenten met tuberwens van mevrouw Boon, die op haar idee kwazoek aan Bekonscot in 1946, ging uiteindelijk iMadurodam, dat in 1952 openging, hoeft het thuis tegenwoordig niet meer te steunen. Dat beniet dat de Haagse attractie haar charitatieve dolosgelaten. Zo gaat via de Stichting Steunfonds een deel van de opbrengst van de verkochte kasstientallen instellingen die zich bezighouden met gerenwerk. Mede dankzij Bekonscot, een dorpje mand meer opgroeit, een wereldje waar je je mithuis zou voelen.

Bekonscot is tussen februari en november dagelijks geopend 10.00 tot 17.00 uur. Entree: volwassenen f 3 (ongeveer ƒ 10), kintieren 1.60 (bijna ƒ 5). Adres: Warwick Road in Beaconsfield (afslag 2 van de M40). Tel.: 0044-1494-672919.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

GOOD OLD ENGLAND

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken