Bekijk het origineel

Rel tussen Nederland en Antillen rond milieu

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Rel tussen Nederland en Antillen rond milieu

Nederlandse ambtenaar moet verdwijnen

4 minuten leestijd

WILLEMSTAD - Tussen Nederland en de Nederlandse Antillen is een rel ontstaan rond de door het ministerie van VROM uitgezonden milieu-inspecteur Geo Beijen: De Nederlandse ambtenaar haalde zich de woede van de Antillianen op de hals door kritiek te uiten op de wijze van besluitvorming ten aanzien van de toewijzing van een hindervergunning voor de raffinaderij op Cura.

De Antilliaanse minister van milieuhygiëne, Beatriz Doran-Scoop, heeft Beijen de wacht aangezegd, wat bij minister De Boer in het verkeerde keelgat is geschoten. Beijen lijkt het slachtoffer te worden van dubieus gekonkel op hoog Antilliaans niveau.

Dat de Isla, de raffinaderij op Curasao die wordt gezien als een belangrijke levensader voor het eiland, een nieuwe hindervergunning nodig heeft, daaraan twijfelde niemand in Willemstad. Zelfs de Venezolaanse directie van het bedrijf niet. Immers, al jaren wordt gewerkt op basis van sterk verouderde milieueisen en de stankoverlast is tot in de verre omgeving hinderlijk.

Twee jaar geleden werd de adviesgroep hindervergunning Isla ingesteld, die moest werken aan een ‘acceptabele’ vergunning. Eind vorig jaar werd om technische bijstand gevraagd: milieuinspecteur G. Beijen werd bereid gevonden om Nederland voor een periode van drie jaar te verruilen met het tropisch stukje koninkrijk.

Tot 1 april van dit jaar leek alles voorspoedig te verlopen: een concepthindervergunning was opgesteld, de tijd van inspraakprocedures aangebroken. Tenminste, dat dachten Beijen en de andere leden van de adviesgroep. Achteraf zou blijken dat gezaghebber (vergelijkbaar met burgemeester) Stanley Betrian en gedeputeerde (wethouder) Angel Salsbach op 1 april heimelijk een vergadering hadden belegd met twee leden van de eilandelijke milieudienst én met de zakenman Mario Evertsz, die voorzitter is van de commissie die is belast met de gunning van de bouw van een energiecentrale op het Isla-terrein.

Uit de besluitenlijst van die vergadering blijkt dat Betrian en Salsbach niet van plan waren al te strenge eisen aan de Isla te stellen. De milieudienst werd onder het mom van slikken of stikken zwaar onder druk gezet om de concepthindervergunning te veranderen naar de wensen van de Isla-directie. De Isla dreigt namelijk af te zien van de bouw van de krachtcentrale, die bijna een half miljard gaat kosten en in de toekomst van essentieel belang zal zijn voor de energievoorziening op het eiland. Nederland draagt 50 miljoen gulden aan de bouwkosten bij.

Fax

Dit onderonsje achter gesloten deuren tussen de Isla, Evertsz en de twee leden van het Bestuurscollege viel bij Beijen en zijn collega’s niet in goede aarde, temeer daar van enige openbaarheid geen sprake was en de gestelde miheueisen nauwelijks tot een verbetering zullen leiden van de huidige overlast. Hij stuurde een fax aan de gezaghebber waarin hij zijn bezorgdheid uitsprak over de gang van zaken, overigens zonder dat hij te veel in details trad. Ook maakte hij de officier van justitie in Willemstad erop attent dat er mogelijk iets niet in de haak was.

Naar het waarom van de handelwijze van het bestuurscollege kan alleen maar worden gegist, hoewel er wel vermoedens zijn. Volgens miheuactivist Lloyd Narain ligt de oplossing bij Mario Evertsz, die wordt gezien als een van de machtigste mannen van het eiland. De gunning van het BOO-project aan het onbekende Amerikaans/ColombiaansAenezolaans consortium Lancaster Distral verbaasde iedereen en zou gepaard zijn gegaan met de betaling van één miljoen gulden aan steekpenningen. Maar het openbaar ministerie in Willemstad heeft dat nooit kunnen bewijzen en laat de zaak, na eerder te hebben geroepen dat het een verdacht pro- ject is, vooralsnog rusten. „Er zijn zulke commerciële belangen gemoeid met de raffinaderij en de bouw van de energiecentrale, dat het bestuurscollege zich gemakkelijk onder druk laat zetten”, meent Narain.

Datzelfde bestuurscollege is uiterst terughoudend als het gaat om de kwestie-Beijen en de hindervergunning van de Isla. Betrian en Salsbach droegen tijdens de bewuste vergadering iedereen op zoveel mogelijk geheim te houden, „Alle betrokkenen zullen terughoudendheid betrachten en geen publieke mededelingen doen over de concepthindervergunningen, voordat het bestuurscollege daarvoor haar goedkeuring heeft afgegeven”.

Uitgehold

Die goedkeuring is inmiddels afgegeven en de Isla heeft een uitgeholde hindervergunning. Maar de hele zaak zou voor het bes’tuurscoUege wel eens een naar staartje kunnen krijgen, nu de besluitenlijst van de vergadering van 1 april is uitgelekt en steeds meer betrokkenen een boekje open willen doen over wat zich heeft afgespeeld.

Voor Beijen komt dat waarschijnlijk te laat, want de gevolgen van zijn actie heeft hij inmiddels ondervonden. De Curagaose milieugedeputeerde Mayra Coffie veegde de vloer met hem aan en maakte minister Doran-Scoop duidelijk het vertrouwen in Beijen op te zeggen. De bewindsvrouw was het met haar partijgenote eens en vorige week ontving Beijen een brief waarin hem wordt gemeld dat zijn medewerking niet langer op prijs wordt gesteld. Nederland zal worden gevraagd hem terug te roepen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 2 september 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Rel tussen Nederland en Antillen rond milieu

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 2 september 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken