Bekijk het origineel

„Onze opdracht is het Woord te ontvouwen”

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

„Onze opdracht is het Woord te ontvouwen”

Dertiende Haamstede-conferentie in Garderen van start

6 minuten leestijd

GARDEREN - „Het is onze opdracht het Woord te ontvouwen. Het is onze opdracht Christus uit te stallen in Zijn heerlijkheid. We mogen er dan ook naar uitzien dat onze prediking wordt gebruikt. En Hij geeft ook de kracht Hem uit te stallen”. Dat zei ds. P. de Vries gistermorgen in zijn openingstoespraak tijdens de dertiende Haamstede-conferentie in de Talmahoeve in Garderen.

De Haamstede-conferentie wil predikanten en kerkelijke werkers toerusten en bemoedigen. Zij wil ook een ontmoetingsplaats zijn voor hen die in prediking en pastoraat uitgaan van de beginselen van de Reformatie en Nadere Reformatie. De conferentie is opgezet naar het model van de Engelse Leicester-conferentie. Drie dagen lang zijn ruim 125 deelnemers uit diverse kerken in Garderen bijeen.

Ds. De Vries sprak naar aanleiding van Spreuken 17:17 en Spreuken 18:24. Met een puriteinse uitdrukking zei ds. De Vries dat-geloven „zielsverzadigend zien op Jezus Christus” is. Hij behchtte de tekstgedeelten „vanuit Christus, de Eerstgeborene, de oudste Broeder”. Maar de predikant wierp ook de vraag op hoe dat aan onze kant ligt. „Wij kunnen niet tot Christus brengen, wel een wegwijzer zijn. Dat de Heere ons behoede een sta in de weg te zijn”. Daarbij merkte de predikant op dat er in de prediking niet allereerst over het gedrag van de mens gesproken moet worden, maar over wie de mens is: zondaren zijn welkom bij Christus. Bij de dankbaarheid komt dan ons gedrag ter sprake. Ds. H. Korving, christelijk ge reformeerd predikant te Kerkwerve, sprak aan de hand van 2 Petrus 1:19 over “Het profetisch Woord”. Hij stond stil bij het schriftgezag en besprak de samenhang tussen inspiratie, autoriteit en canoniciteit.

Het verlies aan identiteit binnen kerken van gereformeerde signatuur moet gezocht worden in gebrek aan zekerheid dat de Schriften Gods Woord zijn, zo citeerde hij prof dr. W. D. Jonker uit Stellenbosch. Ds. Korving ziet er de invloed van de Verlichting in. Hij ziet in de schriftkritiek een variant op het oude thema: “Is het ook dat God gezegd heeft?”

De predikant zei onder andere dat op grond van openbaring de profeten getuigen waren van het in Christus komende heil. Het profetisch woord en het apostolisch getuigenis sluiten inhoudelijk volkomen op elkaar aan en zijn van eenzelfde kwalitatief karakter, zo stelde hij op grond van onder andere oudtestamentische passages en 1 Petrus 3:15.

De openbaring Gods door de profeten vindt haar hoogtepunt, vervulling en afronding in Christus, zei de predikant. Hij verwees onder andere naar geschriften van H. N. Ridderbos en Richard B. Gaffin jr. Inhakend op ‘eigentijdse’ profetie stelde hij eerst dat het moeilijk is ruimte te zien voor nieuwe openbaring.

Ds. Korving wilde er niet meer van zeggen dan dat eerst goed gedefinieerd moet worden wat profetie is: „In de zin van Zondag 12 van de Catechismus moeten we allemaal profeten zijn, maar dat ligt dan wel op het terrein van de “illuminatie” en niet van de “inspira tie””.

De predikant riep op tot eerbied voor het Woord en tot een biddende gestalte bij de preekvoorbereiding. „Het gaat in uw omgang met en de vertolking van de Schrift om de ontmoeting met de levende God”.

Tijdgeest

Drs. J. Kruidenier, cultuurhistoricus en docent aan de Driestar te Gouda, sprak over het verstaan van de tijdgeest. Hij noemde het de roeping van de kerk de zwakten van de tijdgeest te onderkennen en in dat opzicht de weg te wijzen. „Zo is onze tijd arm aan zingeving. Met de grote verhalen zijn ook de inspiratiebronnen weggevallen. Dat heeft geleid tot een roep om normen en waarden. Maar die zijn niet los van een levensbeschouwing te verkrijgen. De kerk beschikt over een zingevingsbron bij uitstek. Laat daarom de kerk bij het debat over zingeving de weg wijzen”.

De docent ziet onder andere als zwakte van de tijdgeest de teloorgang van sociale verbanden, zodat mensen op zichzelf worden teruggeworpen, waarbij de gemeente het zicht op het lichaam van Christus verzwakt.

De cultuurhistoricus hield de aanwezigen voor dat zij hun roeping te vervullen hebben, „in de geloofswetenschap dat de Heere God Zijn soevereine gang gaat met de mensheid. Hij bouwt Zijn kerk”. De zuigkracht van de tijdgeest in de westerse wereld, zoals verwereldlijking en kerkverlating, hoeft niet te ontmoedigen. „Voor wie op God ziet, is er ook nu een weg om te gaan. Dat is de weg van onze christelijke roeping in vreemdelingschap en getuige nis, in dienstbaarheid aan God en de naaste”.

Roeping

Ds. A. Beens, hervormd predikant te Katwijk aan Zee, verzorgt twee lezingen over “De roeping”. Gisteravond bepaalde hij de deelnemers en de vele belangstellenden bij de tweede schakel in de orde des heils. Hij ging uit van de grondgedachte dat God de God is Die spreekt en sprekende de dingen tot stand brengt. „Door het Woord van Zijn almacht richt God de gevallen wereld op. God laat door Zijn dienaren nodigen, roept daarin op tot bekering ten leven. De roeping van God komt in en door de Zoon tot de mensen. Christus is de roepende. Hij is ook de Verwerver van de zaUgheid”.

De predikant haalde aan wat H. Bavinck in zijn dogmatiek zegt ten aanzien van de “vocatio realis”. Bavinck citeerde weer oude theologen als Polyander, Mastricht, Witsius en Marck. Romeinen 1 staat in dit leerstuk centraal: „Het moet ons hoeden voor een verengd denken en spreken over de roeping tot zaligheid, los van de context van het natuurlijke leven”. De “vocatio realis” is echter onvoldoende tot zaligheid, maar elke verontschuldiging wordt de mens er wel door ontnomen. Toch heeft deze roeping ook iets positiefs: de mensheid kon in weerwil van de zonde blijven bestaan.

Uitvoerig ging ds. Beens in op de “vocatio verbalis”, de roeping door het Woord. Daarbij tekende hij aan dat de roeping door de wet daarmee niet terzijde is geschoven. Hij tekende de spanning rond de kwestie van de vrije wil. De rechte reactie op de roeping is die van het geloof: „Dat heeft ook het nodige te zeggen over de inhoud van de prediking als roeping tot het heil”.

Ds. Beens verzette zich tegen die prediking waarbij de mogelijkheid van de verzoening die Christus tot stand bracht, een mogelijkheid is die jezelf door je geloven in werkelijkheid moet omzetten door haar met beide handen aan te grijpen. „Dat arminiaanse standpunt is zo bitter en troosteloos”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 2 september 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

„Onze opdracht is het Woord te ontvouwen”

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 2 september 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken