Genieten van Bourgondisch leven
De provincie Luik levert bier, cider, kaas, stroop en echte chocola
De brouwerij draait op volle toeren. De eigenaar (27) rent alsof zijn leven ervan afhangt. Vader en moeder staan etiketten te plakken op de flesjes die ze net daarvoor met bier hebben gevuld. Een vriend van hem leidt op zijn gemak toeristen rond.
De provincie Luik telt meer van die kleine igelegenheden waar op ambachtelijke manier nog het een en ander aan eten en drinken wordt bereid. Dat gebeurt onder het toeziend oog van toeristen. De Belgen en de buitenlandse toeristen genieten van het Bourgondische leven. Dat komt de verkeersveiligheid echter niet ten goede. Een paar pilsjes op vormt voor de meesten geen belemmering om achter het stuur te kruipen.
Wie dat nooit doet, is de eigenaar van de bierbrouwerij, Dominique Thonard. In zijn begintijd dronk hij vrij veel. „Ik deed met iedere bezoeker mee, maar dat leerde ik snel af’. Zijn bedrijf is niet groot, maar het kan nog kleiner. „Ik ben begonnen in een soort kelder. De productie van bier is met heel weinig materiaal al mogelijk. De zaak breidt zich langzaam uit. Met anderen maak ik steeds een nieuwe ruimte klaar voor gebruik”, aldus de alleen Frans sprekende Dominique.
Zijn product vindt voornamelijk aftrek in de directe omgeving van het kleine plaatsje in het oosten van de provincie Luik. Ongeveer 50.000 liter per jaar gaat er de deur uit. De namen zouden iiit geen andere omgeving kunnen komen. “La blonde des fagnes”, heet de zoete, lichte soort. Op het etiket van het iets donkerder bier staat “La rousse des fagnes”.
Elke Luikenaar kent de legende. Toch heeft de ontwerper van het etiket, die weer een vriend is van de eigenaar, de verhalen van de blonde en rode vrouw uit het natuurgebied de “Hoge Venen” een plaatsje op de achterkant van de fles gegeven. Op het etiket van “La rousse des fagnes” staat een afbeelding van een vrouw met rood haar en de legende: „Het gerucht doet de ronde dat men in de nevelen boven de Hoge Venen, bij het krieken van de dag, een prachtige roodharige vrouw kan ontwaren. Wee hem die zich op de kruising van twee wegen laat betoveren door haar parfum. In de ban van haar blik zal hij verdwijnen in de diepte van het woud, om nooit meer terug te keren”.
Appels
Een grotere tegenstelling met de ciderfabriek niet ver uit de buurt lijkt niet mogelijk. Met de hand etiketten plakken past in deze omgeving niet. IJzeren armen doen het werk. Vanuit een glazen bovenkamer kunnen bezoekers het proces gadeslaan. De rondleidingen die Ruwet organiseert, zijn puur commercieel. Het eindpunt is de drankenwinkel, waar de eigen producten slechts een klein onderdeel van vormen.
Volgend jaar viert de cidrerie haar honderdjarig bestaan. De fabriek staat in Thimister, het hart van het land van Herve, dat bekend staat om zijn grote hoeveelheid fruitbomen. Voor cider zijn appels de belangrijkste ingrediënten. Per fles van 0,75 liter moet de fabriek 1 kilo appels aanvoe ren. Per jaar verlaten 12 miljoen van zulke flessen de fabriek.
Niet alleen de cidrerie benut het fruit dat de omgeving biedt. Het land van Herve kan op jarenlange ervaring pogen, als het om appel- en perenstroop gaat. De Belgen likken hun vingers af bij de combinatie van deze stroop met de kaas waar het land van Herve patent op heeft.
Loopbrug
Zo open als de bereiders van stroop zijn over het recept, zo gesloten zijn de makers van chocola. De verhoudingen van de ingrediënten moeten het geheim van de fabriek blijven, vindt chocolaterie Jacques. Toch opent zij haar poorten voor bezoekers. Van de productie is echter niets te zien. Grote machines verhullen de kunst van het bereiden.
De chocolaterie uit Eupen laat wel zien hoe de repen en plakken verder worden behandeld. Vanaf een loopbrug kan de bezoeker de medewerkers gadeslaan. Slechts een enkel personeelslid kijkt een keer omhoog en lacht vriendelijk. De rest werkt onverstoorbaar door en laat zich niets gelegen liggen aan de ‘aapjeskijkers’ die dagelijks over de brug lopen.
De liefhebber van witte chocola gaat teleurgesteld naar huis. „Dat is geen chocola. Daar zit alleen cacaoboter, suiker en melkpoeder in”.
Het kenmerk van echte chocola is volgens de gids dat zij eerst poeder moet zijn geweest. Ondertussen rolt de band met gemalen cacao onafgebroken langs het raam. Om te vertellen dat de Belgische chocola echte chocola is.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 september 1997
Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 september 1997
Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's