Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

KERK-EN-WERELD

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

KERK-EN-WERELD

4 minuten leestijd

Praat niet te gemakkelijk

„Losmaking is geen tuchtmaatregel en wordt doorgaans genomen als de onderlinge verhoudingen verstoord zijn”. Dat schreef deze krant vorige week bij de beroepbaarstelling van de christelijk gereformeerde predikant die tot dat ogenblik de gemeente van Siegerswoude-De Wilp diende. Onderlinge verhoudingen kunnen verstoord raken. Maar hoe de situatie ook ligt: het proces dat zich voorafgaande aan zo’n losmaking ontwikkelde, gaat voor betrokkenen gepaard met pijn.

Er kan sprake zijn van plagerij. Een buitenstaander kijkt daar nooit achten ledere partij vertelt zijn eigen verhaal. Als beide kanten aan zoiets niet lijden en indien mensen zich aan een van de twee zijden voldaan in de handen wrijven, ging er iets mis. Ik bedoel dat niet specifiek in de richting van Friesland. Maar algemeen. Want het verstoord raken van onderUnge verhoudingen komt ook op de seculiere werkvloer vaak voor Ik denk dat over zulke zaken te veel praat gaat.

Spreek er niet te gemakkelijk over. Terwijl de feitelijke inhoud onvoldoende bekend is. Bid liever: „Heere, zet een wacht voor mijn lippen”.

Liever dan over te gaan tot ordinaire roddel met het karakter van „de mensen zeggen het”, behoren christenen de binnenkamer te betreden. Bedelend om heil voor Gods kerk. Omdat de christelijke gemeente vaak toch al in diskrediet verkeert. Gepaard met lastering van de Naam des Heeren.

De mogelijkheid

Toch heeft de kerk van de Reformatie in ons land de mogelijkheid van een losmaking vanaf het begin erkend. Dat element keerde in later gewijzigde of vernieuwde kerkorde telkens terug. Oorspronkelijk luidde artikel 11 van de Dordtse Kerkorde dat de kerkenraad zijn predikant van een voldoende inkomen moest voorzien. De classis moest echter „bij gebrek aan onderhoud oordelen of de voorschreven dienaar te verzetten zij of niet”. Die originele bepaling had dus niet de bedoeling om de band tussen kerkenraad en predikant op te heffen bij verstoorde verhoudingen.

Hoe komt het dan dat deze passage later ook voor andere situaties in gebruik raakte? De gereformeerde vaderen “verzetten” soms predikanten. De synode van Dordt van 1578 beantwoordde de vraag hoe te handelen met een dominee die zuiver in de leer en vroom van wandel is, maar geen gave heeft om de gemeente die hij dient te stichten, met de mogelijkheid hem te “transfereren”.

Maar ds. Joh. Jansen zegt in zijn “Korte verklaring van de kerkenordening” dat artikel II niet mag worden toegepast „in geval kerkenraad en gemeente de dienaar wegens onwettige reden kwijt willen zijn... want een predikant mag niet de dupe worden van lage bedoelingen, om een dienaar af te danken”.

Toch ziet de genoemde auteur in die passage uit de kerkorde de mogelijkheid voor „een eigensoortige geval waarin, veelal door de schuld van beide zijden, de verhouding zo gespannen is dat de gemeente hem het toegezegde onderhoud niet meer geeft en hij er niet meer met zegen kan werken... omdat de karakters niet bij elkander passen, terwijl geen van beide partijen zich aan een censurabele zonde schuldig maakte...”.

Jansen beroept zich op het feit dat ook „in de 16e en 17e eeuw de classis zulk een dienaar dan wel naar een andere kerk verplaatste... Was een of andere kerk haar dienaar moe of kon zij hem niet meer betalen, dan vroeg zij aan de classis om hem te verplaatsen”. Maar hij is niet echt te spreken over deze handelwijze.

Eerlijke oplossing

Het handhaven van de letterlijke tekst van de Dordtse Kerkorde scheen voor de meeste kerken van gereformeerde belijdenis moeilijk. Het letterlijk handhaven van de bewuste passage, artikel 11, met uitsluitend definanciëleachtergrond, blijkt in de praktijk onmogelijk. Mede omdat de nationale kerk is uiteengevallen in een aantal afscheidingen, waarbij door de toegenomen communicatiemogelijkheden alle bijzonderheden tot in de kleinste details bekend raken aan de andere kant van Nederland.

Maar daarbij mag niemand vergeten dat conflicten of pijnlijke situaties om een waarachtige en eerlijke oplossing vragen. Zij leven overal in de gereformeerde gezindte. Niet slechts in de Christelijke Gereformeerde Kerken, maar ook in de Gereformeerde Gemeenten en in de Nederlandse Hervormde Kerk. Er is veel te doen. En vooral? Niet te veel praten, maar meer in het verborgene op de knieën.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 4 oktober 1997

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

KERK-EN-WERELD

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 4 oktober 1997

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

PDF Bekijken