Bekijk het origineel

„Wie van vee houdt, kiest hiervoor”

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

„Wie van vee houdt, kiest hiervoor”

Huisvesting van vleeskalveren in groepen voorkomt veel welzijnsproblemen

7 minuten leestijd

OOSTERWOLDE - De groepshokken zijn drie bij drie meter.

Over de vleeskalversector zijn veel somber getoonzette verhalen geschreven en dat soms niet echt. Hoe ctor ook z’n deed de ment te laeloven dat dierenwelrboxen wel erkelijkheid vleeskalverderland een n de bevollfsvlees per ls Frankrijk ff, woordk Denkavit bemind, is kalfsvlees in ons land ook relatief onbekend.

Als één initiatief het negatieve beeld bij zou kunnen stellen, is dat de groepshuisvesting van kalveren zoals die op dit moment vorm krijgt, opgelegd door de Europese normering. Afgelopen vrijdag werd in Oosterwolde (Gld) het nieuwe bedrijf van de familie H. Schoonhoven geopend, dat zonder meer kan dienen als visitekaartje voor al degenen die hun brood verdienen aan het houden van mestkalveren.

Tot 2007 mogen er zes dieren op negen vierkante meter staan, daarna vijf Bestaande stallen moeten voor 2004 zijn verbouwd.

De huisvesting van de 540 dieren die Denkavit bij Schoonhoven heeft opgezet, lijkt in weinig opzichten meer op de oude soort behuizing, de kalverkisten -de sector hoort liever “boxen”van 70 centimeter breed, waarin het kalf in afzondering zijn dagen in het bijna-donker sleet en nu nog vaak slijt.

Daglicht

Alle groepshokken staan in één grote ruimte zonder tussenmuren. Aan beide kanten van de centrale ruimte loopt een grote gang. Elk van de negentig hokken herbergt zes kalveren: zwartbont, maar vooral veel Belgisch roodbont en het zogenaamde Belgisch blauw, een bijzonder goed vleesras en geliefd in Italië. Ondanks het feit dat de dieren al twaalf weken in de schuur staan, oogt de ruimte schoon en fris. Een van de opvallendste voordelen is de hoeveelheid daglicht. De in de nieuwe normen voorgeschreven 2 procent opening in wanden en dak is voldoende „om de krant goed te kunnen lezen”, zegt Beinsdorff en hij heeft gelijk. Verder is de klimaatbeheersing op een bijzonder hoog peil gebracht.

Zo kommervol als de aanblik van een schuur vol individuele kalverboxen kan zijn, zo ontspannen en natuurlijk ogen de dieren in de nieuwe soort behuizing. Hier en daar wordt vriendschappelijk aan andermans oor gesabbeld, de kalveren schuren wat langs elkaar, maar misschien wel het allerbelangrijkste: ze lig- gen het volgens de richtlijnen voorgeschreven ruwvoer te herkauwen.

Schoonhoven voert na de twee dagelijkse melkronden in twee keer 700 gram snijmaïs bij. De bedoeling is om op een kilo per dag per dier uit te komen. „Twintig kilo maïs is één kilo groei”, zeggen Schoonhoven en zijn collega-mester Jan Henken.

Groot voordeel van de ruwyoerconsumptie is dat de dieren niet meer aan hinderlijke bloedarmoede lijden. Beindorff: „We hebben de omslag naar roze vlees gemaakt”.

2000 gulden

Henken heeft op zijn bedrijf in Rhenen 650 dieren staan. Van de stalruimte is inmiddels 60 procent omgebouwd in groepsvorm, de rest volgt de komende twee of drie jaar. „Ombouw van boxen naar groepshuisvesting kost ongeveer 500 gulden per plaats, een bedrag dat in tien jaar wordt afgeschreven”, zegt Henken. De geavanceerde stal van Schoonhoven kost 2000 gulden per plaats, inclusief de ammoniak- en fosfaatrechten die hij moest betalen, samen zo’n 100.000 gulden.

Denkavit en Schoonhoven horen bij elkaar sinds de laatste in 1984 met kalverraesten begon. Een contract duurt meestal twee rondes van 23 weken (voor roodbonte kalveren 27 weken), een enkele keer drie. Denkavit heeft 15 procent van de kalversector, Alpuro (Uddel) ongeveer het dubbele daarvan, en de bedrijven van ‘nestor’ Jan van Drie hebben net zo veel als Denkavit en Alpuro samen. De overblijvende 10 procent is verdeeld over een aantal kleine bedrijven. Aan de slachtkant heeft “Van Drie” wel 60 procent van de markt, zegt adjunct-directeur J. Luiten van Denkavit.

Volgens hem heeft de sector op dit moment moeite om nuchter te blijven. „Er worden door de boeren enorme voergelden gevraagd, maar dat is kortetermijnpolitiek. De twee voorgaande jaren, ‘95 en ‘96, waren ronduit slecht, net als de eerste vier maanden van ‘97. Nu het weer iets beter gaat, roepen ze direct om 25 of 30 procent verhoging per box per jaar. Dat kan. niet en de 6,50 gulden die op dit moment per kalf per week wordt betaald aan de boer is een reële prijs, die op zichzelf al een verhoging van zo’n 10 procent inhoudt. Willen we de sector staande en gezond houden, dan is nuchterheid geboden”.

Moordend

Directielid Luiten van Denkavit is bijzonder in z’n sas met de groepshuis vesting. Denkavit heeft op dit moment 45 procent van z’n contractdieren op de nieuwe manier gehuisvest. „Ik zie het vee veel liever zo. Als je van dieren houdt, kies je hier zo snel mogelijk voor. Dat nemen we ook altijd mee in de contractonderhandelingen: „ 2ou je niet liever op groepen overgaan...”” De concurrentie in de sector is moordend. Schoonhoven kan het beamen, want hij wordt tijdens de open dag door verschillende concurrent-voederfabrieken aangesproken over de mogelijkheid en aantrekkelijkheid van overstappen. „Als ik goed behandeld word, blijf ik”, zegt hij.

Kalverhandelaar Wim Lunenburg uit Loosbroek (Brabant), die kalveren verhandelt uit Duitsland, België en Nederland, vindt de nieuwe huisvesting in één woord fantastisch. „Heel mooi zoals de dieren hier staan. Zo benader je de natuur, zo kom je dicht bij dat wat onze Schepper heeft bedoeld. Een heel grote vooruitgang”.

Volgens Luiten en Beindorff zijn de veranderingen in de kalversector vooral te danken aan de druk van de consument. Luiten: „Denkavit heeft bijvoorbeeld veel samengewerkt met de Dierenbescherming. Dat deze omwenteling zo laat komt, heeft onder meer te maken met de enorme kapitaalbehoefte die eraan vastzit”.

Herodespremie

De omstreden EU-slachtpremie -bedoeld om de rundvleesoverschotten te verkleinen- op vooral zwartbonte kalveren tot 210 kilo levend gewicht, zal ook in ‘98 nog blijven bestaan, verwacht hij. Net als de zogenaamde Herodesof knuppelpremie die Franse, Portugese en Britse boeren krijgen voor het vernietigen van nuchtere kalveren. „Daar zouden we het liefst zo snel mogelijk vanaf willen”.

Van de Nederlandse kalverstapel van 650.000 dieren gaat het vlees voor 95 procent de grens over richting Italië, Frankrijk en Duitsland. Tijdens de omschakeling op groepshuisvesting zal een deel van de huidige 2500 bedrijven ophouden te bestaan; hoeveel procent dat betreft durft Beindorff niet te schatten. „Van groot belang is dat het negatieve imago van de sector wordt bijgesteld”.

De onafhankelijke Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalveren, door de sector zelf in 1990 in het leven geroepen, monstert kalveren van het prille begin tot in het slachthuis op groeihormonen en andere kwalijke zaken. TNO en RIVM controleren de monsters. Die strenge controles heeft de sector al zoveel goed gedaan dat buitenlandse supermarktketens per se Nederlands kalfsvlees in de schappen willen. Die slag moeten we voor de Nederlandse consument nog maken”, aldus Beindorff

Urine drinken

Op ‘kapstokken’ tussen de groepshokken liggen de boxen die de eerste zes weken van het kalverleven dienst deden. Beindorff: „Zes weken in de box is nodig voor de individuele controle. De dieren worden geselecteerd op drink- en eetsnelheid. Na die zes weken staan er dan zes dieren aan de trog die ongeveer gelijk zijn.

Het enige nadeel dat Schoonhoven na twaalf weken werken met de nieuwe hokken weet te bedenken, is dat de kalveren soms eikaars urine drinken, toegevend aan hun grote zuigbehoefte. „Als ik twee rijen hokken van melk heb voorzien, krijgen ze gelijk erachteraan de maïs. Dan hebben ze afleiding en beginiien ze niet aan elkaar te zuigen”.

Opvallend is verder de relatief hoge uitval onder de kalveren in de nieuwe behuizing.

In de afgelopen twaalf weken gingen er negen dood, drie aan een longvirus, twee waren zogenaamde doodgroeiers, er was een geval van maag-/darmontsteking, er verongelukte een dier en er „barstte er één aan de maïs”. Schoonhoven denkt niet dat de betreurde hoge uitval iets te maken kan hebben met de nieuwe schuur.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 8 oktober 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

„Wie van vee houdt, kiest hiervoor”

Bekijk de hele uitgave van woensdag 8 oktober 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken