Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De levensloop van de rivier het Gein

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

De levensloop van de rivier het Gein

4 minuten leestijd

Elke rivier heeft een geschiedenis. Die heeft altijd te maken met mensen en hun bezigheden. Het water wordt beïnvloed door weer, wind en omgeving, maar er wonen ook mensen langs de oever. Zij gebruiken de rivier voor hun werk of voor hun plezier. De geschiedenis van het Gein, de rivier tussen Abcoude en Weesp, is in een fraai boek vastgelegd.

Over de schoonheid van de Vecht schreef Thijsse ruim tachtig jaar geleden al. In hetzelfde gebied stroomt het Gein, het water dat eens de grens vormde tussen twee vorstendommen: het graafschap Holland en het Sticht Utrecht. Hij noemde "het veelgeprezen Gein een smal watertje, maar zoo mooi begroeid en zoo dikwijls en zoo goed geschilderd, dat bij het woord alleen iedereen dadelijk al denkt aan Holland op zijn mooist. Dat is dan ook volkomen juist". Over deze tot het stroomstelsel van de Utrechtse Vecht behorende rivier werd heel wat wetenswaardigs verzameld.

Het Gein heeft een lange geschiedenis. Als een aftakking van de Kromme Rijn moet zij al ver voor het begin van onze jaartelling hebben bestaan. Pas omstreeks 200 voor Christus vestigden zich in haar omgeving de eerste mensen. Die verdwenen weer doordat de streek te nat was. Pas na de negende eeuw kwam er permanente bewoning.

Schilderachtige rijkdom

Vijftien auteurs verzamelden een schat aan gegevens over deze schilderachtige boerenrivier. Oude prenten, schetsen en sprekende foto's maken het tot een boeiend boek. Het Gein heeft niet het deftige karakter van de Vecht. Het is waarschijnlijk juist haar schilderachtige rijkdom, die deze gewone rivier zo aantrekkelijk maakt.

In de laatste drie eeuwen waren er onder de vele bezoekers geregeld schilders, tekenaars en dichters, die langs haar oevers inspiratie opdeden. De eerste tijd vooral door de fraaie tuinen van de buitenplaatsen, die in het midden van de zeventiende eeuw langs het Gein werden aangelegd. Aan die zogenaamde hofdichten is het eerste hoofdstuk gewijd. Van de schilders die door het Gein werden geboeid, worden Mondriaan en Nescio genoemd.

In elf hoofdstukken wordt de levensloop van het Gein van alle kanten belicht. Er zijn in het landschap waar het Gein door stroomt in de loop der eeuwen allerlei lijnen getrokken. De wegen die reeds eeuwenlang Amsterdam en Utrecht bereikbaar maken, maar ook de jongere verbindingen, zoals de spoorlijn en de A2, doorkruisen het gebied. Dat zijn lijnen die veel van de schone ruimte hebben opgeslokt. Aan die oude en nieuwe verbindingen is een hoofdstuk gewijd.

Bedreigd

Een betrekkelijk klein gedeelte beschrijft de levende natuur van de waterloop en haar oevers. Onder de rook van Amsterdam blijkt nog veel natuurschoon te zijn. Het boek is veelzijdig. De vroegere bewoners van het stroomgebied krijgen aandacht, maar ook de latere bevolking is niet vergeten. Bij een boerenrivier behoren boerderijen en het boerenbedrijf. De wooncultuur van de boeren en het boerenerf zijn in aparte hoofdstukken beschreven.

Het laatste hoofdstuk is typerend voor onze tijd: "Het Gein bedreigd". Toch begint dit gedeelte gelukkig als volgt: "Een van de meest verbazingwekkende aspecten van het Geingebied, is dat het zo goed bewaard is gebleven". Evenwel was het in 1970 noodzakelijk om actie te voeren tegen de aantasting van het Gein door wegenplannen.

Sedert Amsterdam in zuidoostelijke richting uitbreidt, vormt deze oude rivier min of meer de grens van stad en land. Daarom staat er ook op de achterflap: "Dit boek wil een verdiepende bijdrage leveren aan de discussies die momenteel gevoerd worden over mogelijke vergaande infrastructurele ingrepen in het kwetsbare, fijnzinnige cultuurlandschap van het Gein".

Het woord vooraf eindigt met: "Ik ben er zeker van dat de verschijning van dit boek, waaraan ook door de uitgever veel zorg is besteed, voor allen, die zich met het Gein verbonden voelen, een feestelijke gebeurtenis zal zijn". Voor wie de rivier en haar omgeving niet kent, is "Het Gein" geen vlot leesboek. Het biedt wel veel informatie.

"Levensloop van een rivier", is geschreven door mensen die specialist zijn op hun vakgebied en die nauw zijn betrokken bij het behoud van het karakteristieke en waardevolle cultuurlandschap in het groene hart van ons land.

N.a.v. "Het Gein - Levensloop van een rivier", onder red. van Marijke Carasso-Kok en Jan Slofstra; uitg. Uniepers, Abcoude, 1998; ISBN 90 6825 205 4; 184 blz., 39,90.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 29 juni 1998

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

De levensloop van de rivier het Gein

Bekijk de hele uitgave van maandag 29 juni 1998

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken