Honderdduizenden gehandicapten in gevangenissen VS

Het ministerie onderzocht vier groepen gevangenen: in staatsgevangenissen, in federale gevangenissen (in de afzonderlijke staten), in lokale gevangenissen en in huizen van bewaring. Daarbij bleek het percentage verstandelijk gehandicapten die geweldmisdrijven hadden gepleegd in alle gevallen hoger dan onder niet-gehandicapten.

Volgens onderzoekster Paula Ditton mag men hier niet zonder meer uit concluderen dat gehandicapten gewelddadiger zijn dan zogenaamd normale mensen. "De politie pakt waarschijnlijk makkelijker mensen die enigszins gehandicapt zijn dan gezonde mensen. Bovendien is het mogelijk dat een jury iemand die gehandicapt is makkelijker veroordeelt dan iemand anders. Ook blijken gehandicapten niet zo vaak tegen hun vonnis in beroep te gaan", aldus Ditton.

Anderzijds blijkt dat gehandicapten volgens Ditton eerder weer op vrije voeten gesteld worden dan andere gevangenen. Psychiatrie-professor Linda Teplin meent echter dat "het percentage gehandicapten onder geweldplegers duidelijk hoger is dan onder 'normalen'. Veel gehandicapten komen uiteindelijk niet in gevangenissen maar in psychiatrische tehuizen terecht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen