Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Stevige Hollandse pot   zonder een biertje

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Stevige Hollandse pot zonder een biertje

Laatste Blauwe Kruis Hotel sluit zijn deuren

4 minuten leestijd

"Z'n benen willen niet meer", knikt Emmie Wassenaar naar haar man. Toch is Antoon druk als een klein baasje. Voor een kop koffie gunt hij zich nauwel ijks tijd. Samen met Emmie runde hij meer dan 36 jaar het Blauwe Kruis Hotel aan de Westhaven in Gouda. Vandaag sluiten ze de deuren voorgoed en komt er een einde aan een opmerkelijk fenomeen in Nederland.

Voor de oorlog waren ze nog ruimschoots voorhanden, hotels waar de gasten in huiselijke kring konden vertoeven en waar alcohol taboe was. Ze boden vooral onderdak aan mensen die in verband met hun werk niet thuis konden overnachten. Vertegenwoordigers bijvoorbeeld of monteurs die voor een klus een paar dagen uitstedig waren. De verleiding was groot om, na gedane arbeid, een gelegenheid op te zoeken waar de drank rijkelijk vloeide. Een "blauweknoophotel" beschermde deze mensen tegen zichzelf.

Antoon en Emmie konden 36 jaar en drie maand geleden een ouder echtpaar opvolgen als beheerders van het Blauwe Kruis Hotel in Gouda. "We waren jong en zouden het vijf jaar proberen. Maar ja, we hebben een hekel aan verhuizen, dus zijn we hier blijven hangen", lacht Emmie. "Het werk beviel ons ook. Je ontmoet allerlei mensen én je bent bezig met een stukje sociale dienstverlening."

Antoon: "Je kunt iets uitdragen en dat hebben we al die jaren met veel plezier gedaan. We hadden graag deze onderneming over de millenniumwisseling heengetild, maar het gaat niet meer. Daar moet je reëel in zijn. Maar het doet wel zeer."

Gewoon

"We zijn altijd gewoon hotel geweest", benadrukt Emmie. "Er werd alleen geen drank geschonken." De 'huiskamer' oogt gezellig rommelig. Hier gebruikten de gasten hun gemeenschappelijke maaltijden. "We hebben er een knus familiehotel van gemaakt. Op tafel kwam meestal een stevige Hollandse pot en we aten zelf ook wel mee. Ruimte voor een goed gesprek was er altijd. Gouda heeft nog altijd iets van een dorp. Hele familieproblemen werden hier aan tafel besproken. Soms verwezen we mensen met moeilijkheden door naar een consultatiebureau."

Gelukkig voor het echtpaar kwamen niet alleen geheelonthouders voor een overnachting naar de Westhaven. "Als we het alleen van deze groep mensen moesten hebben, hadden we al lang straatstenen gegeten. Het gezellige en huiselijke karakter van ons hotel zorgde ervoor dat we altijd genoeg aanloop hadden."

Toch liep de klandizie langzaam maar zeker terug. "De tijden veranderen", heeft Emmie gemerkt. "Er zijn niet zo veel monteurs meer die een paar dagen van huis moeten om bij een bedrijf te werken. Jonge mensen nemen ook niet zo gauw meer iets van anderen aan. Ze maken het zelf wel uit of ze willen drinken of niet. Dat is hun goed recht. We hebben zelf ook fouten gemaakt. Daar leer je van."

Stichting

Aanvankelijk was de Nationale Christen Geheel-Onthouders Vereeniging (NCGOV), afdeling Gouda, eigenaar van het pand aan de Westhaven. De vergunning om een hotel te runnen, stamt uit 1911. Het echtpaar Wassenaar kreeg een pachtcontract dat steeds werd verlengd. Later werd het gebouw ondergebracht in een aparte stichting. Voorzitter is ds. H. Ploeger uit Arnhem. Hij is tevens secretaris van de stichting Christelijke Beweging voor Drankbestrijding (CBD). Het CBD ontstond in 1987 uit een fusie tussen de NCGOV en de Gereformeerde Vereniging voor Drankbestrijding.

Antoon en Emmie hebben altijd trouw de principes van de CBD uitgedragen. De doelstelling van de CBD luidt officieel: "Het bestrijden van de heersende drinkgewoonten in gehoorzaamheid aan Gods Woord, in de weg van algehele onthouding van alcoholische dranken." Emmie: "Daar staan we achter. In het hotel is nooit een druppel alcohol geschonken." Toch is het echtpaar realistisch genoeg om te beseffen dat absolute drooglegging van de maatschappij een utopie is. "Absoluut zonder alcohol kan niet", zegt Antoon stellig. "Daar geloof zelfs ik niet in. Wat wel kan, is proberen het misbruik tegen te gaan."

Dus twee biertjes per persoon had u in de afgelopen jaren wel kunnen verstrekken?

"Nee, dat werkt niet. Als je eenmaal aan het schenken bent, kun je niet meer stoppen. Dat pikken mensen nu eenmaal niet."

Stellig

Ds. Ploeger is stelliger in zijn afwijzing van het nuttigen van alcohol. "Elk misbruik begint met gebruik. Zeker christenen mogen niet toegeven aan de verleiding om wijn of sterke drank te drinken. Alcohol is immers een verslavende gifstof die niet in het lichaam thuishoort. De Bijbel noemt het menselijke lichaam niet voor niets een tempel van de Heilige Geest."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 oktober 1999

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Stevige Hollandse pot   zonder een biertje

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 oktober 1999

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken