Bekijk het origineel

Reclamezuilen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Reclamezuilen

4 minuten leestijd

De collegepartijen in de Staten van Zuid-Holland hebben afkeurend gereageerd op de plaatsing van een groot billboard langs de A4. Op het bord wordt op een weinig verhullende manier reclame gemaakt voor sekslijnen. De partijen noemen het beeld "smakeloos" en "een aantasting van de waardigheid van de vrouw."

Veilig Verkeer Nederland (VVN) toonde zich eind vorige week voorstander van het verwijderen van alle reclameborden langs de weg. Motief voor de organisatie is dat billboards bestuurders afleiden. Vooral reclame voor lingerie en sekslijnen is VVN een doorn in het oog. "Hoe pikanter, hoe meer afleiding", redeneerde een woordvoerder. Inmiddels heeft de Socialistische Partij (SP) zich solidair verklaard met de actie van VVN. Uitbundige reclame langs de snelwegen leidt weggebruikers af, luidt de overtuiging van de SP.

Vergeleken met tien jaar terug is er vandaag de dag beduidend meer reclame langs snelwegen te zien. Vooral aan de rand van verstedelijkte gebieden is vaak een woud van reclamezuilen en billboards verrezen. Om te midden van het grote aanbod toch de aandacht van de automobilist te trekken, kiezen reclamemakers soms voor borden van absurd formaat dan wel voor beelden en slogans die de grenzen van het fatsoen overschrijden. Anderen proberen een exclusief plekje in de vrije natuur te verwerven; vaak tegen betaling van forse bedragen aan de particuliere eigenaar van het perceel. Dat bedrijven aan de weg timmeren om reclame te maken voor hun producten, daar is niets mis mee. Dat gebruik kennen we al eeuwen; denk slechts aan de uithangborden van oude gebouwen. Zoals bij veel zaken geldt echter ook hier: het is van belang maat te houden. Men zou zich als bedrijf toch moeten afvragen of het zin heeft een plekje te hebben in een woud aan reclameborden aan de rand van de stad. Ziet de voorbijrazende automobilist door de bomen het bos nog wel?

Naast dit praktische bezwaar geldt dat de -vaak schreeuwerige, hoge- reclamezuilen het landschap ontsieren. In ons land, waar de natuur steeds schaarser wordt, zou dat bezwaar behoorlijk moeten tellen. Billboards voor computers in weilanden met grazende koeien mogen commercieel interessant zijn, uit oogpunt van natuur- en landschapsbeheer zijn ze onaanvaardbaar. Datzelfde geldt voor metershoge reclametorens die de skyline van plattelandsdorpen beheersen in plaats van de kerktoren. Dat laatste lijkt bijna symbolisch te zijn voor onze samenleving: de commercie heeft de kerk verdrongen.

Langzamerhand groeit ook het besef dat reclameborden een bedreiging zijn voor de verkeersveiligheid. De reclamebureaus winden er geen doekjes om: zij plaatsen de billboards om de aandacht van de automobilist te trekken. Daar zit een fors risico in. De bestuurder heeft al zijn aandacht op de weg te richten en niet op hetgeen buiten de bermen is te zien. Terecht pleit VVN voor rust langs de snelweg. De verkeersveiligheid is ermee gediend als de aandacht van de automobilist uitsluitend wordt opgeëist voor informatie die de doorstroming van het verkeerd bevordert.

In de slag om het oog van de weggebruiker spelen ook malafide bedrijven hun partij mee, zoals de exploitant van sekslijnen die langs de A4 een billboard liet plaatsen. Van verschillende zijden is hier inmiddels bezwaar tegen gemaakt. Bijna iedereen lijkt het er wel over eens te zijn dat hier fatsoensnormen worden overschreden. Gold een tiental jaren geleden nog dat "zoiets moest kunnen", vandaag de dag voelen velen zich onpasselijk worden bij dergelijke reclame. Toch is de regelgeving op dit terrein nog niet voldoende aangepast, zodat nu niet snel en adequaat kan worden ingegrepen. Een procedure bij de Reclame Code Commissie duurt minimaal veertien dagen. Billboards wisselen soms al na een week.

Daarnaast is het probleem dat het verlenen van vergunningen voor billboards en reclamezuilen in handen van de plaatselijke overheden ligt. Daarom kunnen de Staten van Zuid-Holland ook niet optreden tegen de reclame langs de A4. Gemeentebesturen blijken heel verschillend om te gaan met het afgeven van vergunningen voor reclames langs de wegen. Om wildgroei een uitspattingen tegen te kunnen gaan, zou de landelijke overheid er goed aan doen eenduidige en strakke regels te geven. Daarmee zijn de natuur, de verkeersveiligheid en niet het minst het moreel van ons volk gediend. VVN heeft gelijk: reclames langs de snelweg kunnen we missen als kiespijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 27 oktober 1999

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Reclamezuilen

Bekijk de hele uitgave van woensdag 27 oktober 1999

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken