Katholiek

De heer Bisschop sneed dit onderwerp aan (in het RD van 19 februari) en dat is een goede zaak. We staan er veel te weinig bij stil. Alleen, en zo zal schrijver het niet bedoeld hebben, proef ik in zijn artikel een zekere vrijblijvendheid.

Maar moeten we elkaar er niet veel meer op wijzen dat kerkelijke verdeeldheid in flagrante strijd is met de geopenbaarde wil des Heeren?

We kunnen ons menigmaal heel druk maken over afgeleide geboden, maar hoe is het eigenlijk mogelijk dat we de geboden van liefde en eenheid jaar in jaar uit zo met voeten treden? Of staan we met onze reformatorische rechtzinnigheid toch dichter bij Kuitert dan we zelf dachten in het ontkrachten van zoveel gedeelten uit Gods Woord?

Moeten we mijns inziens in onze afgescheiden kerken ook niet zeggen "dat we samen van de weg zijn" omdat we naar de eis des Heeren "niet samen op weg zijn"?

Elkaar liefhebben, elkaar verdragen, elkaar niet veroordelen, geen partijschappen, geen scheuringen enzovoorts, enzovoorts. Hoeveel lezen we er niet van? En toch?

Wat doen we? Onszelf rechtvaardigen? Doorgaan met hoge borst en gestrekte rug? Of buigen we voor de Heere, ieder persoonlijk, maar ook met en voor elkaar in de schuldbelijdenis vanwege onze kerkelijke schuld, met de ootmoedige en gezamenlijke bede of het de Heere nog behagen moge te helen wat wij gebroken hebben.

Wie weet is er dan verhoring, door het onmogelijke heen. Want: Hij, de Heere doet wonderen, Hij alleen!

L. Oudenaarden

Hoogeind 27

3465 HA Driebruggen

Voorlichting (I)

Waar zijn wij mee bezig? Deze vraag kwam bij mij op toen we in onze krant van 16 en 17 februari berichten tegenkwamen over het SoW-gebeuren.

Voor hervormd Katwijk zou het beter zijn om geen voorlichting te laten geven door een lid van het Comité tot Behoud van de NHK. Door wie dan wel? Vrees voor een afscheidingsbeweging was de drijfveer tot verhindering.

En op een regionale bijeenkomst, georganiseerd door de Gereformeerde Bond, werd gewaarschuwd voor mogelijke Doleantie-activiteiten. Waar zijn wij mee bezig?

Is er geen wettige oorzaak voor informatievoorziening? Het 'gewone' gemeentelid schijnt door de bomen van veel kerkelijke (synodale) beslissingen het bos van de heldere waarheid om wat te doen, niet meer te zien. Welke weg moet gegaan worden? De vraag is goed te begrijpen. Groen van Prinsterer heeft gezegd: "Verwerp elke samenwerking, wanneer beginsel(belijdenis)verzaking gevraagd wordt. En het kenmerk ener kerk is de leer die zij belijdt. God heeft de waarheden onzer Formulieren aan ons verstand en in ons hart geopenbaard."

Tevens beschouwde Groen de afgescheidenen niet als scheurmakers, maar als leden van de Hervormde Kerk buiten het genootschap. Hij zei: "In het voorbeeld van menig afgescheidene is het gebleken dat het niet geheel aan christelijke veerkracht ontbreekt, want zij strekt zich verder uit dan tot praten en schriftelijk protest." Over de Hervormde Kerk in zijn dagen schreef hij: "Het gros der gemeenten in onze tijd, bestaat uit de zodanigen, die tevreden zijn met al wat in het kerkgebouw door iemand die de naam en het kleed van predikant draagt, gezegd wordt." Groen sprak geen machtwoord, maar noemde wel een controleerbare werkelijkheid.

Een conclusie uit het voorgaande is dat iedere predikant (kerkenraad) de aan zijn (haar) zorgen toevertrouwde gemeente tijdig, ronduit en regelmatig voorlichte. Opdat ieder gemeentelid in vrijheid en op grond van waarheidsgetrouwe informatie voor God en Zijn geweten een eerlijke beslissing kan nemen ten opzichte van het SoW-gebeuren. Ook in dit opzicht geldt dat niemand de persoonlijke verantwoordelijkheid van een ander op zich kan nemen. En niemand verachte zijn naaste die anders denkt.

A. B. Goedhart

Leerbroekseweg 5a

4245 KR Leerbroek

Voorlichting (II)

De verwarring binnen het hervormd-gereformeerde volksdeel schijnt helaas nog steeds toe te nemen. Het SoW-proces vormt het grootste struikelblok. Deze kwestie kwam uitgebreid aan de orde in Wezep tijdens een regionale bijeenkomst van de Gereformeerde Bond, naar aanleiding van de brochure "Hervormd Gereformeerd" (zie RD 17 februari).

De argumentatie van de bezwaarden, die toch mee zullen gaan naar de nieuwe kerk, wordt voor mij steeds ondoorzichtiger. Enkele jaren geleden was de mening van de Gereformeerde Bond en het hele hervormd-gereformeerde volksdeel dat SoW de "grootste afscheiding" uit de geschiedenis dreigde te worden. Thans wordt degenen die niet meekunnen verweten dat ze zich afscheiden!

Ds. Kamphuis vindt dat de nieuwe verenigde kerk zich niet afscheidt van de gereformeerde leer, maar deze juist "meeneemt." De gereformeerde leer wordt dus kennelijk samengevoegd met de niet-gereformeerde leer. Verder was deze spreker van mening dat de verzoening van Christus in geen enkele belijdenis "ontroerender" is uitgedrukt dan in de (ongewijzigde) Augsburgse Confessie. De indruk wordt zo gewekt dat deze belijdenis, die door onze gereformeerde vaderen niet werd geaccepteerd, zelfs onze Drie Formulieren van Enigheid te boven gaat!

De heer Van der Graaf beweert dat de Leuenburger Konkordie in de grondslag van de nieuwe kerk geen betekenis meer heeft. Gelukkig maar! Deze twistappel moet dan maar snel uit artikel 1 van de nieuwe kerkorde verdwijnen!

Het GB-standpunt: "Wij kunnen niet weg en wij kunnen niet mee (naar de nieuwe kerk) en gaan dus ook niet mee!" Zo is het althans door velen begrepen. Mocht men inmiddels van mening veranderd zijn, dan moet dit de achterban duidelijk kenbaar gemaakt worden. Dat is eerlijk en schept veel duidelijkheid!

H. van Huffelen

Friesesteeg 6

3911 VR Achterberg

Kloof (I)

In het RD van 18 februari verslag van de Belmont-conferentie met als titel: "Ze mogen best wat meer uitstralen".

Hierin ook citaten van "niet-christenen" die in een forum zaten.

1. Wilting, "strenggereformeerd" opgevoed, mist uitstraling bij veel christenen. "Ik heb het gevoel dat ze zich generen voor hun overtuiging. Eigenlijk een beetje raar."

2. Toen Dittrich nog in de advocatuur zat, had hij twee "heel gelovige" collega's, die tijdens de lunch, "met veel liefde over Ajax, maar nooit over hun geloof spraken."

3. Fortuijn sloot deze discussie met een waarschuwing af: "Als een christen het moet hebben van activiteiten, zonder dat de kern van zijn geloof aan de orde komt, kan hij net zo goed lid worden van Natuurmonumenten of Greenpeace."

Van deze niet-christenen kunnen we zeggen of denken wat we willen, maar ze hebben het mijns inziens bij het rechte eind.

In Romeinen 1:16 en 17 staat: "Want ik schaam mij het Evangelie van Christus niet; want het is een kracht Gods tot zaligheid een iegelijk die gelooft, eerst den Jood, en ook den Griek. Want de rechtvaardigheid Gods wordt in hetzelfde geopenbaard uit geloof tot geloof: gelijk geschreven is: Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven."

Hebreën 13:6: "Zodat wij vrijmoediglijk durven zeggen: De Heere is mij een Helper, en ik zal niet vrezen, wat mij een mens zal doen."

Hebreeën 11:1: "Het geloof nu is een vaste grond der dingen die men hoopt, en een bewijs der zaken die men niet ziet."

Daarom: "Die vaste grond is onze God, een Toevlucht voor de Zijnen!" Laten wij God bidden of Hij met Zijn Heilige Geest van ons stralende sterren wil maken, die als Zijn lichten in de wereld mogen schijnen zodat "niet-christenen" positief over christenen gaan spreken en schrijven tot eer van ons aller Schepper!

Frank Steenks

Zuideindseweg 102

2645 BJ Delfgauw

Kloof (II)

Graag wil ik 'de kloof' uitnodigen om over 'de brug' te komen, door Gods Woord te lezen als lessen en op jezelf toe te passen. Anders blijft het een ongelezen boek.

Het Woord van God werpt licht op de menselijke natuur, het lijden van mensen en de wereldproblematiek. Gods Woord laat de weg tot de Vader zien. Want die boodschap is óók de blijde boodschap van Jezus Christus, Die zegt: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven, Johannes 14:6. Hier ligt het geweldig geheim van verlossing en redding door de Heilige Geest ingegeven.

Daar liggen de antwoorden, waar kom ik vandaan, wat doen wij hier en waar gaan we naar toe.

Er is een 'Brug' geslagen over die kloof.

Dat wil zeggen: Jezus heeft met Zijn bloed voldaan. Alleen dit geloof in Jezus Christus brengt je ziel in een volkomen goddelijke rust, die werkzaam en waakzaam is. Laat Jezus Christus de bron zijn die stralend en fris maakt. Hij zegt: "Ik ben het licht der wereld", laat alzo je licht schijnen. Zelf zit ik misschien naar begrippen van mensen aan de andere kant van de kloof, in een zware kerk. In de gereformeerde prediking ligt echter een heerlijk leven en beleven, daar hoor ik wat mij God doet ondervinden, wat Hij gedaan heeft aan mijn geest. Onverdiend en dankzegging verschuldigd.

Jezus Christus nodigt vandaag over 'de brug' heen te komen, want Hij viel nog dieper om ons naar boven te halen. Gods oceaan van genade is bodemloos! Laten we toch roemen (inclusief wij, christenen) in dat heerlijk kruis. Het behoort ons tot een ware vreugde te zijn. Want in Hem leven en bewegen wij ons (Handelingen 17:28) en zijn we een zegen voor anderen. Een goed soldaat is geharnast en strijdt voor het land waarin hij of zij leeft.

G. Heikamp-Schoonderbeek

Vogelwikke 1

3773 CP Barneveld

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen