Koninginnedag

Zaterdag 29 april vierde het overgrote deel van Nederland Koninginnedag. Op zich een zeer feestelijk gebeuren, maar toch was het niet voor eenieder een onverdeeld genoegen. Wat was het geval?

Eigenlijk zou Koninginnedag gevierd moeten worden op zondag 30 april, maar daar dit op een zondag viel, vormde dit voor kerkelijk Nederland een probl eem in verband met de handhaving van de zondagsrust. Nu is het geenszins mijn bedoeling om enige kritiek uit te oefenen op het waarnemen van de zondag en het bewaren van de rust in de jachtige 24-uurseconomie. Maar wat wil nu het geval? In Nederland bevindt zich ook een toch nog vrij groot aantal personen, waaronder medechristenen om precies te zijn, die de sabbat, de zevende dag, als rustdag waarnemen, in overeenstemming met Exodus 20. Het betreft hier Joden, Messiaanse Joden, Zevende-Dags Adventisten. En voorts groeperingen zoals reformatorische sabbatvierders, waarvan ondergetekenden deel uitmaken. Normaliter ondervinden deze groeperingen al overlast genoeg, als op zaterdag heel Nederland massaal op de winkels afstormt om nog inkopen te doen. Wat nu gebeurd is, lijkt een beetje op het schoonmaken van de zondagtuin en het over de schutting werpen van het tuinafval bij de christelijke buurman in de sabbattuin! Dit is toch mijns inziens geen eerlijke zaak. Waarom hebben wij deze dag dan niet naar vrijdag of maandag verplaatst? Zouden wellicht de moslims worden ontzien in dit opzicht en wij gewoon de tweede viool spelen? Het is nu eenmaal geschied en gedane zaken nemen geen keer. Wellicht zou de overheid in de toekomst toch eens wat meer aandacht dienen te besteden aan deze zaak.

Mocht de volgende Koninginnedag op een sabbat vallen, dan zouden de sabbatvierders er nimmer over peinzen om de last naar zondag te verschuiven en onze medebroeders daarmee in verlegenheid te brengen. Derhalve hebben ondergetekenden gemeend de Nederlandse driekleur niet op sabbat (zaterdag) uit te hangen, maar zondag, 30 april, de juiste datum van Koninginnedag.

C. Stolk

Voorstraat 81

3311 EM Dordrecht

Elian

Uw krant van 25 april berichtte erover, wijdde een commentaar aan dit onderwerp en stelde dat het geval-Elian een strijd is die plaatsvindt op de grens van twee werelden. De kapitalistische maatschappij van de VS tegenover het communistisch-dictatoriaal geregeerd eilandje Cuba in een Caraïbisch gebied gelegen onder Florida (VS). Dat land moet 41 jaar na de val van de gehate dictator Batista nog altijd vechten voor zijn bestaansrecht en is na de ineenstorting van het communisme in de Sovjet-Unie en de opheffing van de Comecon in een zware economische crisis geraakt. De Cubaanse politiek, die uitsluitend drijft op de zeer charismatische uitstraling en de politieke genialiteit van de altijd in het groene militaire pak gestoken leider Fidel Castro.

Al sinds het begin van de revolutie op 21 mei 1959 beschreef hij het karakter van deze revolutie als volgt: "Het kapitalisme geeft de mens prijs, het communisme offert met zijn totalitaire denkbeelden zijn rechten op. Wij zijn het met beide systemen oneens; onze revolutie is niet rood, maar olijfgroen."

Castro, die de laatste 41 jaar in Cuba de dienst uitmaakt, heeft acht presidenten van de VS meegemaakt. Hij staat met regelmaat bloot aan kritiek van de 1,2 miljoen ballingen die voornamelijk in Miami (Florida) in de Cubaanse wijk Little Havana wonen en genegeerd werden door de presidenten van de VS, en van ballingen die door opruiende radio-uitzendingen de publieke opinie met succes weten te beïnvloeden.

Castro reageerde altijd met zijn felle retoriek en de waardering van het volk is mede daardoor zeer groot.

Hij heeft op 17 april 1961 de Amerikaanse invasie in de Varkensbaai met succes afgeslagen en overleefde het conflict tussen de VS en Rusland. Het hoogtepunt van deze spanning werd bereikt in oktober 1962, toen de Russische raketten die daar destijds gestationeerd waren, bijna voor een wereldoorlog zorgden. Ik heb toen het nieuws met angstvallige belangstelling gevolgd.

De jaren daarna zijn vele vluchtelingen legaal en later illegaal de zee overgestoken richting het rijke Florida. Het jongetje Elian groeide uit tot een symbool van alle Cubanen die uit hun land waren gevlucht naar de VS en Cuba werd weer wereldnieuws, net als in de herfstdagen van 1962.

C. J. van den Berg

Lakerveld 222

4128 LM Lexmond

Hermans

In het commentaar van woensdag 26 april heeft u een stuk geschreven over Toon Hermans. Ik neem aan dat dit stuk geschreven is om mensen op te roepen serieus bezig te zijn met het doel van het leven. Mijns inziens hoeft dit echter niet door Toon Hermans in een slecht daglicht te zetten. Ik kan me niet voorstellen dat de Heere Jezus toen Hij hier op aarde was, bepaalde mensen in een schaduw zou zetten om andere mensen naar het Licht te brengen.

Verder vond ik een suggestie als "Toon Hermans koesterde een vaag religieus gevoel, maar dit heeft weinig inhoud" verkeerd. In de Bijbel staat immers geschreven dat het oordeel alleen aan de Vader gegeven is.

R. Walhout-Kranenburg

I. Sweerslaan 3

3342 CJ Hendrik-Ido-Ambacht

Dijkbehoud

Met verbazing las ik dat staatssecretaris De Vries plannen heeft om bij zeer hoog water de dijken van de Bommelerwaard en van het Land van Altena maar door te laten graven. Heeft zij er wel aan gedacht dat de Bommelerwaarders en de Brabanders de dijken in Noord- en Zuid-Holland ook wel eens door kunnen steken? Dan kunnen ze wel twintigmaal zoveel water hier houden.

Als Duitsland de Rijn rechter en dieper maakt om het water snel kwijt te raken, moeten wij dat ook doen. Bij Loevestein de zandbanken diep uitbaggeren en de aanwassen langs Munnekenland en bij de Brakelse Waard weggraven, dan wordt de Waal veel breder en dieper. Dan de terpen van de oude steenfabrieken en van de boerderijen slechten tot Nijmegen en ook aan de andere kant van de Waal. Laten ze ook bij Loevestein een stukje dijk een meter verlagen, dan kan het bij zeer hoog water over de Gantelwaard naar de Merwede weg, zoals dat vroeger ook gebeurde. Dan krijgt de Biesbosch wel meer water te verwerken, maar daar zullen de dijkgraven het wel snel weten weg te werken.

Ik heb ook gelezen dat men de zomerkaden wil weggraven. Dat is het domste wat men kan doen. Een droge dijk kan de hoge standen wel vier weken weerstaan, maar als de zomerkaden weg zijn en het water heel de winter tegen de berm klotst, is hij zo doorweekt, dat hij bij zware druk als een pudding inzakt en dan doorbreekt. Dat hebben wij in 1926 in Poederoijen gezien, daar spoelde de Grote Wiek tegen de dijk. Toen scheurde een stuk van de dijk weg. Met 1000 zakken zand hebben we toen een doorbraak voorkomen.

Omstreeks 1900 heeft Rijkswaterstaat een dijk gemaakt vanaf Giessen (NB) naar de Nieuwendijk bij Brakel, een meter lager dan de Nieuwendijk. Iedereen zag dat hij veel te laag was. Maar in 1926 stroomde hij over. Toen werden twee rijen planken gezet en mijn broer en ik hebben toen acht dagen grond gereden om tussen die planken te stampen, ook 's zondags.

Toen moest er een kade gemaakt worden langs de dijk. Er werden rails en kiepkarren gebracht en ik heb met Oude Zwarte vele honderden karren de dijk opgesleept. Verder werd er ook vaak 80 ton grind met een schip gebracht. Dat bracht ik dan langs de dijk, zo'n 3 kilometer lang.

Th. ten Hagen

Lijsterplein 9 km9

4281 PA Andel

Integratie

Op verzoek van het RD zijn de heer K. Veling, christen, en de heer Taspinar, Turk en moslim, bij elkaar gekomen om te discussiëren over de integratie van allochtonen in onze samenleving.

De heer Veling vindt dat je als christelijke minderheid in een niet meer christelijke samenleving je identiteit heel goed kunt vasthouden en tegelijk kunt participeren. Je kunt (vindt hij) tegen moslims niet zeggen: "Je moet je achtergrond een beetje loslaten om te kunnen integreren, dat is niet billijk."

Hier worden naar mijn mening twee antipoden als gelijken neergezet en met elkaar in verband gebracht. Als christenen hun principes niet prijsgeven, maakt hen dat niet tot een gevaar van de samenleving. De hoge waarden en normen van de Joods-christelijke cultuur zijn een zegen voor land en volk. Het loslaten daarvan leidt onlosmakelijk tot ontbinding, zoals we allen ku nnen ervaren.

Toen de volgelingen van Mohammed voldoende in aantal waren, begon hij de heilige oorlog te prediken tegen zijn vijanden. Nergens is de godsdienstoorlog zo verweven als in de islam. Het "Vrede op aarde" staat niet in de banieren van de profeet geschreven. In de koran, soera 9:29, lees ik het volgende: "Bestrijdt hen die niet geloven in Allah, noch in de Laatste Dag, en die niet verboden stellen wat Allah en Zijn Boodschapper verboden hebben gesteld en die zich niet voegen naar de wezenlijke godsdienst onder degenen aan wie de Schrift gegeven is, totdat zij uit de hand schatting opbrengen in onderdanigheid."

Degene die mocht denken dat een en ander wel wat verwaterd zou zijn, moet maar denken aan de manier waarop de islam zich heden presenteert, bijvoorbeeld in Indonesië en andere delen van de wereld.

Opmerkelijk is wat de heer Taspinar verstaat onder integreren: "Nederland moet moslims niet alleen de ruimte geven om hun feesten te vieren, maar zij moeten die ook meevieren." Dat betekent dus desintegratie en dat Nederland meer opschuift in de richting van de moslimstaat. In het verlengde daarvan ligt zijn opmerking dat voor de integratie van allochtonen ieder zijn steentje moet bijdragen. Nederland had ons nodig. Niet ieder is hier vrijwillig gekomen. Nederland heeft indertijd werk aangeboden aan buitenlanders. Op vrijwillige basis. Daartoe werd niemand gedwongen; hoeveel asielzoekers zouden zo'n aanbod met beide handen aangrijpen?

A. C. van de Velden-de Kam

Vruchtentuin 128

3078 TM Rotterdam

Verarming

Het Nationaal Comité 4 en 5 mei heeft gemeend in het nieuwe millennium te moeten afzien van melodieën uit Valerius Gedenckclanck tijdens het leggen van kransen bij het Nationaal Monument op de Dam tijdens de Dodenherdenking.

Daarvoor in de plaats is een hedendaagse compositie gekozen, die ondanks uitvoerige toelichting van de achterliggende gedachten, die meer in overeenstemming zouden zijn met hedendaagse verwerking van het gebeuren, niet verder kwam dan onherkenbare achtergrondmuziek.

De melodie van de vroeger gespeelde koralen werd door de componist als "vlak" bestempeld. Voor hen bij wie de melodieën de woorden te binnen brachten, een grote verarming. Immers: "Ter ere ons Heeren, wilt al Uw dagen dit wonder (van onze bevrijding) bijzonder gedenken toch."

C. Groeneveld

Anjerstraat 31

2981 BA Ridderkerk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen