Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Kritische pamfletten inleveren a.u.b.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kritische pamfletten inleveren a.u.b.

Tentoonstelling scientologen zwijgt in alle talen over massieve aanvallen

4 minuten leestijd

AMSTERDAM - Buiten deelt een man pamfletten uit om te waarschuwen tegen de gevaarlijke praktijken van de Scientology Kerk. Binnen vraagt een mevrouw de uitgedeelde papieren onmiddellijk bij haar in te leveren. De omstreden sekte zegt zich bloot te geven met de tentoonstelling "Wat is Scientology?" Meteen worden echter alle vooroordelen weer bevestigd.

De tentoonstelling vindt onderdak in het prestigieuze Amsterdamse American Hotel en werd gisteren officieel geopend door de Belgische predikant

C. Vonck. De man die buiten tegen de Scientology Kerk waarschuwt, is de vriend van Ineke Fransen, een ex-lid dat in een proces met de Nederlandse afdeling van de sekte is verwikkeld.

In de pamfletten die de man onder de genodigden verspreidt, wordt vooral de methode aan de kaak gesteld waarmee de Scientology Kerk nieuwe leden ronselt. In binnensteden wordt bijvoorbeeld aan voorbijgangers gevraagd

mee te werken aan een persoonlijkheidstest en natuurlijk is er met iedereen wel wat mis.

De geteste persoon krijgt vervolgens te horen dat er cursussen bestaan om persoonlijke problemen te overwinnen. Op die wijze is al menigeen in de netten van de beweging verstrikt geraakt, tot leden van de gereformeerde gezindte toe. Sommigen verbraken er zelfs hun huwelijk voor.

Snibbig

Tegen de persoonlijkheidstest, de ronselpraktijken, de strenge hiërarchie, de peperdure cursussen en de wurggreep op de leden is in binnen- en buitenland al tientallen jaren geageerd. De leiding van de Scientology Kerk weet nog steeds niet hoe met de kritiek om te gaan.

De gang van zaken tijdens de officiële opening van de tentoonstelling in het American Hotel maakt dat nog eens pijnlijk duidelijk: bezoekers die met het uitgedeelde pamflet in de hand binnenkomen, krijgen van een dame het vriendelijke doch dringende verzoek de paperassen bij haar in te leveren. Op de vraag waarom, reageert ze snibbig "dat u niets aan die informatie heeft." Een heer die haar terzijde staat, vult nog aan dat het pamflet de bezoekers slechts op het verkeerde been zet.

Ode

De tentoonstelling, die tot morgen te bezichtigen is, zwijgt in alle talen over de zware aanvallen die de beweging in de afgelopen decennia heeft moeten incasseren. De opstellers hebben zich uitgeput in loftuitingen om de argeloze bezoeker vooral het idee mee te geven dat de Scientology Kerk een hoger soort Rode Kruis is dat zowel het heil van het individu als van de hele wereld op het oog heeft.

Uiteraard is er een ode aan het adres van oprichter Ron L. Hubbard. Hij ontdekte dat ieder mens vol zit met zielen van overledenen, die moeten worden uitgedreven. Wie alle door hem bedachte cursussen volgt, is uiteindelijk "clean". Tegen die tijd is de cursist ook tienduizenden guldens armer, maar dat staat alleen in het dissidente pamflet.

8 miljoen

Andere tentoongestelde panelen stellen de Scientology Kerk voor als een liefdadigheidsorganisatie, als een instituut dat zich inzet voor de mensenrechten en als een instelling die drugsgebruikers via het Narcononcentrum van hun verslaving afhelpt. Als we de geboden informatie mogen geloven, is het aantal volgelingen van de sekte wereldwijd opgelopen tot 8 miljoen.

Dat de filosofie van Hubbard en zijn volgelingen haaks staat op de bijbelse notie van verzoening door voldoening, blijkt al meteen uit het openingspaneel van de tentoonstelling. De Scientology Kerk leert volgens de begeleidende tekst "dat de mens in wezen goed is en dat zijn geestelijke verlossing afhankelijk is van zichzelf, zijn relaties met anderen en het bereiken van broederschap met het universum."

Opvallend

In dat licht is het hoogst opvallend dat de opening werd verricht door de Belgische predikant Vonck, rector van de faculteit voor vergelijkende godsdienstwetenschappen in Antwerpen en naar eigen zeggen ex-directeur van Youth for Christ bij onze zuiderburen. Met veel instemming citeert hij uit het werk "Dianetics" van Hubbard dat je bij de Scientology Kerk niets hoeft te geloven en dat je zelf beslist. Trots vertelt hij dat in Antwerpen het gedachtegoed van Hubbard aan liefhebbers onder de studenten wordt gedoceerd.

Desgevraagd zegt hij zelf geen scientoloog te zijn. "Ik verdedig het puur als alternatief. De pastoor en de dominee bereiken de jongeren niet meer. Als het de Scientology Kerk wel lukt, vind ik dat prima. Beter dat jongeren zich daarmee bezighouden dan met drugs of criminaliteit."

Eerste steen

Van de massieve kritiek op de sekte is de predikant niet onder de indruk. "Ik vergelijk de positie van de scientologen met die van protestanten in België. Toen mijn ouders dertig jaar geleden de Rooms-Katholieke Kerk verlieten en zich aansloten bij een protestantse kerk, werden ze ook net de nek aangekeken. Zo gaat dat."

Is al die kritiek dan onzin? "Ach", zegt hij, "laten we Jezus Christus volgen. Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen, leert de Bijbel."

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 23 augustus 2000

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Kritische pamfletten inleveren a.u.b.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 23 augustus 2000

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's