Een stempel op de Searider

Onrustig deint de Nieuwe Waterweg tussen de oevers. De gifgroene Argus met twee kleurige regenbogen op de flanken schommelt enthousiast de Berghaven van Hoek van Holland uit. Een klein rubberbootje volgt gedwee. De lucht is grijs, het weer vochtig. De gisteren gehouden actie, de maidentrip van de Argus, is het toonbeeld van het nieuwe beleid van de organisatie: (nog) meer op straat, minder op kantoor.

Greenpeace heeft eerder deze week 119 containerschepen en ferry's in Antwerpen, Hamburg en Rotterdam gecontroleerd op de aanwezigheid van het schadelijke tributyltin (TBT). Reders smeren het giftige goedje op de scheepshuid om de aangroei van algen en zeepokken te voorkomen.

Geringe hoeveelheden TBT zijn voldoende om het zeeleven ernstig aan te tasten. Op kleine schepen is de stof daarom al meer dan tien jaar verboden. Maar op zee krijgen milieuactivisten geen voet aan de grond. "TBT werkt goed. Het is zó giftig dat er geen enkele alg aangroeit", vertelt Greenpeace-toxicoloog Eco Matser.

De verfmonsters uit de drie havens zijn in het Galab-laboratorium in Duitsland onderzocht. "Op tweederde van de zeeschepen wordt nog steeds gebruikgemaakt van TBT", deelt Matser mee. "De rest is overgestapt op alternatieven. Het blijkt dus niet per se nodig te zijn om gebruik te maken van dit gif."

Met hun protesten willen de actievoerders druk uitoefenen op een vergadering van de International Maritime Organisation (IMO) volgende week in Engeland, om geen gif meer te gebruiken bij het schilderen van schepen.

Te nat

Actie voeren is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. Bij het eerste slachtoffer, de Searider van Stena Line, blijkt het schip te hoog en de wand te vochtig te zijn voor de 2,70 meter lange stempel met doodskop. De milieuvriendelijke verf van Greenpeace houdt niet. Maar een beetje activist is niet voor één gat te vangen. Dus bewerken de actievoerders een droog stukje scheepshuid rechtstreeks met de roller: "Stop TBT".

Nieuwsgierig kijkt de bemanning toe. Een matroos die de actie niet langer kan aanzien, kiept een soeppan met water naar beneden. Even later brengt hij een brandslang in stelling. Uiteindelijk ziet hij er toch maar van af het ding te gebruiken.

Matser heeft er geen moeite mee om op deze manier schade toe te brengen aan eigendommen van anderen. "Die TBT brengt ook schade aan het milieu toe", zegt hij laconiek. "We hebben reders vriendelijk gevraagd ermee te stoppen. Maar we krijgen geen enkele reactie. Lukt het niet met overleg, dan zoeken we een passende confrontatie."

Verbaasd

Stena Line-directeur P. de Lange reageert verbaasd. "Wij gebruiken -even uit m'n hoofd gezegd- sinds 1996 dit soort verf niet meer. Dat is bewust beleid." Waarom de onderzoekers dan toch gif op de romp hebben aangetroffen, is hem een raadsel. "Het schip is 25 jaar oud. Misschien zit in de dikke, oude lagen verf nog TBT."

De Lange vindt de actie opgeklopt. Hij benadrukt dat het gebruik van verf met TBT niet is verboden. "Greenpeace doet net alsof het een wereldmisdaad is. Ik denk dat 90 procent van de zeeschepen die in Rotterdam binnenlopen, ermee is geschilderd." Boos over de actie is hij niet. "Niet boos, wel verdrietig. Vanavond schilderen we de ferry gewoon weer over."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen