Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Westlandse kassen in Zuid-Afrika

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Westlandse kassen in Zuid-Afrika

Moeilijke en concurrerende bloemenmarkt groeit gestaag

4 minuten leestijd

ELGIN - De Zuid-Afrikaanse bloementeler met de modernste infrastructuur is gevestigd in de provincie West-Kaap. Het bedrijf heet Oak Valley Flowers en wordt geleid door de Nederlander Arend Doorduin. Hij vertrok in 1972 naar Zuid-Afrika, aanvankelijk alleen voor een stageperiode.

In een heuvelachtig gebied waar boeren vooral appels en peren verbouwen, is Oak Valley Flowers gevestigd, een van de grootste bloementelers in Zuid-Afrika. Bij de bloemenkweker vallen onmiddellijk de rijen glazen kassen op, die veel weghebben van de Nederlandse kassen in het Westland.

De algemeen directeur van de bloemenkwekerij stelt zich in onvervalst Nederlands voor. Hoewel Doorduin al sinds 1972 in Zuid-Afrika is, heeft hij nog geen Afrikaans of Engels accent.

Foto's

Het landgoed van de bloementeler omvat 9 hectare grond. Op 4 hectare daarvan staan kassen. "De modernste in Zuid-Afrika", zegt Doorduin trots. Per jaar zet de kweker zo'n 7 miljoen stelen chrysanten, 3 miljoen irissen, 2 miljoen lelies en 1 miljoen gladiolen op de markt af.

Behalve kweker is Oak Valley Flowers ook handelaar in bloemen. "We kopen ze van kleinere bloemenkwekers in de omgeving, maar ook in bijvoorbeeld Zimbabwe", vertelt Doorduin. "In de Zuid-Afrikaanse wintermaanden halen we zelfs bloemen uit Kenia en Malawi. We hebben de afgelopen jaren een goed netwerk van leveranciers opgebouwd. De meeste bloemen worden vervolgens verkocht aan supermarkten, vooral in de West-Kaap."

Doorduin volgde eind jaren zestig in ons land een opleiding op een middelbare tuinbouwschool. De voorzitter van de plaatselijke sportvereniging had hem wel eens foto's laten zien van Zuid-Afrika. Het avontuur trok en toen de voorzitter op een dag vroeg of hij bezwaar had tegen een gesprek met iemand die stages kon organiseren in Zuid-Afrika, was Doorduins reactie: "Ik vind het best." En voordat hij het wist, zat hij in 1972 bij een bloemenkweker in de Paarl, een fraai gebied in de West-Kaap.

"Ik leerde ontzettend snel", blikt hij terug. Hij moest zelf een weg zien te vinden. "En dan leer je zwemmen of je verdrinkt. In een mum van tijd leerde ik hoe leiding te geven. In het leven heb je genoeg volgers, maar mensen met praktijkervaring die leiding kunnen geven, zie je weinig."

Die leidinggevende kwaliteiten wilde Doorduin na twee jaar Zuid-Afrikaanse praktijkervaring in Nederland gaan gebruiken. Totdat hij niet lang voor de geplande terugkeer naar Nederland werd voorgesteld aan een dame. "Ze is inmiddels al lang mevrouw Doorduin."

Investeerders

Aanvankelijk startte hij samen met een compagnon een kwekerij in de Paarl. Maar het leverde niet genoeg op, vond hij. Eind jaren zeventig werd Doorduin door buitenlandse investeerders gevraagd de bloemenkwekerij Oak Valley Flowers te leiden en hij hapte toe.

Eenmaal aangesteld als bedrijfsleider, begon hij met het invoeren van Nederlandse kassen. Naast de 4 hectare met moderne kassen, staan op de andere 3 hectare zogenoemde schaduwhallen, in feite palen met een net erover.

In de loop van de jaren werd ook het moderne pakhuis gebouwd. "De verwerking van de bloemen en vervolgens de verzending naar de leverancier gebeurt allemaal hier", stelt hij.

In Zuid-Afrika bestaat namelijk geen bloemenveiling zoals in Aalsmeer. De sierteeltproducten gaan rechtstreeks van de bloementeler naar de verkooppunten. Klanten kunnen elke dag tot drie uur 's middags bellen met bestellingen voor de volgende dag.

's Nachts komen drie tot vier grote vrachtwagens de bloemen ophalen, om vervolgens de boeketten vroeg in de ochtend af te leveren bij de diverse klanten. Meestal gaat het om supermarkten.

De bloemenkweker exporteert eveneens bloemen, vooral chrysanten, naar Zwitserland. Delphiniums gaan naar Nederland en worden via een agent verhandeld op de veilingen van Aalsmeer en Naaldwijk.

Favoriete kleur

De Zuid-Afrikaanse bloemenmarkt groeide in het begin van de jaren negentig explosief. Maar door de hoge rentestand in de jaren 1997-1998 daalden de verkopen. "Momenteel is er een stabiele groei", meent de Nederlander. Dat betekent overigens niet dat de teler gemakkelijk winst maakt. "De bloemenmarkt is hier erg concurrerend. Je moet continu initiatieven nemen om je positie te versterken. Zo verandert bijvoorbeeld de favoriete kleur regelmatig. Op dit moment zijn wit, geel, oranje en groen in." Waarna Doorduin grapt: "De bloemenconsument is nog veranderlijker dan het weer in Nederland."

De consumenten zijn voornamelijk blanken, hoewel de kleurlingen eveneens weg van bloemen zijn. De belangstelling onder de niet-blanken is wat minder, maar wel groeiend.

En hoe staat het met de tulp? "In 1990 hebben we het kweken van tulpen geprobeerd, maar de teelt daarvan was door gebrek aan vraag niet winstgevend."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van Friday 5 January 2001

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Westlandse kassen in Zuid-Afrika

Bekijk de hele uitgave van Friday 5 January 2001

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken