Zorgverlof

Tot hoever moet het zorgverlof worden uitgebreid? Het is een sympathiek idee om werknemers in staat te stellen ernstig zieke gezinsleden te verzorgen, maar waar trekken we de grens en wie betaalt de financiële tegemoetkoming? Zonder loondervingsregeling is het voor veel mensen immers niet aantrekkelijk of zelfs niet mogelijk om zorgverlof op te nemen.

Bij de Tweede Kamer is thans de Wet arbeid en zorg aan de orde. Die regelt het kortdurende zorgverlof. Het is de bedoeling dat bij de verzorging van ernstig zieke gezinsleden en inwonende familieleden gedurende maximaal twee weken 70 procent van het loon wordt doorbetaald.

In de Tweede Kamer leeft echter een sterke wens om deze vorm van betaald verlof uit te breiden. Ook de verzorging van niet-inwonende ouders en kinderen zou eronder moeten vallen. Bovendien zou het niet alleen moeten gaan om verzorging in de terminale fase.

Hoe meer gevallen men er echter onder laat vallen, hoe meer geld de regeling gaat kosten. Wanneer er bovendien veel gebruik van gemaakt wordt, geeft dat in bedrijven en instellingen een extra druk op de achterblijvers. Werknemers hebben volgens de plannen straks recht op betaald zorgverlof, maar de collega's op de afdeling hebben geen recht op vervanging. Of er zijn geen vervangers te vinden, of er is geen budget waaruit ze betaald kunnen worden.

De verschillende vormen van zorgverlof worden veelal gepresenteerd als instrumenten om het met name voor vrouwen met kinderen aantrekkelijker te maken te blijven werken. Als de nood aan de man is, mogen ze immers thuisblijven. Daarnaast spelen de wachtlijsten in de zorg een rol. Mensen kunnen vaak niet de hulp krijgen die ze dringend nodig hebben. Doordat steeds meer gehuwde vrouwen zijn gaan werken, zijn veel vormen van zorgverlening in gezins- en familieverband die vroeger vanzelfsprekend waren, nu onmogelijk of in ieder geval veel moeilijker geworden.

Die twee gezichtspunten veroorzaken onmiskenbaar een zekere ambivalentie ten opzichte van de uitbreiding van het zorgverlof. Want het einde van de plannen is nog niet in zicht. Ook los van het kamerdebat wil het kabinet zich de komende maanden beraden op de mogelijkheden voor langdurig zorgverlof. Want tien werkdagen is natuurlijk niet echt veel als het om de verzorging van een ernstig zieke gaat.

Gedeeltelijk doorbetaald verlof, hetzij kortdurend of langer durend, hetzij alleen voor de verzorging van huisgenoten of voor een bredere kring van verwanten, kost geld. Bovendien kan het op de werkplek problemen veroorzaken die schadelijk zijn voor het bedrijf of het werkklimaat. Maar vrouwen zonder baan buitenshuis die sinds jaar en dag klaarstaan voor zieke kinderen en anderen die dringend zorg behoeven, vallen volledig buiten de prijzen. Onmiskenbaar zit daar een zekere onevenwichtigheid of beter gezegd een grove oneerlijkheid in.

Dat is een reden om de plannen tot uitbreiding van het zorgverlof kritisch tegemoet te treden. Als daar op grote schaal gebruik van gemaakt wordt, gaat dat overheid en werkgevers veel geld kosten. Maar degenen die in de regel de meeste zorg verlenen, kunnen daar geen aanspraak op maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen